My Trans Pagibig

Chapter 34: Landian at Hiwalayan

CHAPTER 34: LANDIAN AT HIWALAYAN

SALLIE (POV)

Ayun na nga lumabas na muna ako para magpahangin. Hindi ko na muna tinawagan si Ancient. Gusto ko na munang mapag- isa. Nakakalungkot lang talagang isipin na wala na kaming pag- asang magkaayos ni Miranda. Six years na kaming in bad terms. Magmula noong fourth year high school kami at ngayon nga'y fifth year college na kami. Haaay! Ang sad lang talaga. Miss na miss ko na si Miranda, sa totoo lang. Pero dahil palaban ako syempre kahit gaano ko siya ka- miss ay naroon ang nasa isip ko na ayaw kong magpatalo sa kanya. Pasaway din kasi ako kung minsan eh. Kaloka no!

"Parang imposible nang magkaayos tayo Miranda. Hindi pagpapadala sa atin sa malayong lugar at pagsasama sa iisang kwarto ang makakapag- ayos sa atin. Sana nga ganon nalang 'yun kadali eh. Kung ako naman ang tatanungin wala namang problema sa akin. Kahit lumalaban ako sayo, hindi nawawala sa mga panalangin ko na sana ay magkaayos na tayo." Nasambit ko 'yun habang nakatingin sa bilog na buwan. Alam niyo naman Buan ang apelyido namin. Baka makinig ang Goddess of the Moon kung sino man siya.

Infairness, hating gabi na. Ang lamig na ng simoy ng hangin. Nangangatog na ako sa lamig. Hanggang sa isang matipunong lalaki ang namataan kong papalapit sa akin.

Ako'y sayo ikaw ay akin

Ganda mo sa paningin

Ako ngayo'y nag-iisa

Sana ay tabihan na

Sa ilalim ng puting ilaw

Sa dilaw na buwan

Pakinggan mo ang aking sigaw

Sa dilaw na buwan

Ayokong mabuhay ng malungkot

Ikaw ang nagpapasaya

At makakasama hanggang sa pagtanda

Halina't tayo'y humiga

Sa'n kaya?

Sa ilalim ng puting ilaw

Sa dilaw na buwan

Pakinggan mo ang aking sigaw

Sa dilaw na buwan

Ang iyong ganda'y umaabot sa buwan

Ang t***k ng puso'y rinig sa kalawakan

At bumabalik

Dito sa akin

Ikaw ang mahal

Ikaw lang ang mamahalin

Pakinggan ang puso't damdamin

Damdamin aking damdamin

Sa ilalim ng puting ilaw

Sa dilaw na buwan

Pakinggan mo ang aking sigaw

Sa dilaw na buwan

Sa ilalim ng puting ilaw

Sa dilaw na buwan

Pakinggan mo ang aking sigaw

Sa dilaw na buwan

Naghubad ang lalaki... ng jacket. Saka iyon isinuot sa akin. Shet! Si Ancient pala! Ang cool ng dating niya. Laglag na naman ang panty ko mga mamsh!

"Anong ginagawa mo rito? Suot mo ba yang jacket ko. Baka mahamugan ka pa at magkasakit. Ang lamig na rin oh." Tanong at saad niya.

"Nagpapahangin lang ako. Sakto naman, ang ganda ng buwan kaya heto napatambay na talaga ako." Tugon ko naman.

"Basta buwan maganda." Banat niya.

Enebe! "Ikaw anong ginagawa mo rito?"

"Narinig ko kasi si Arthur kausap si Miranda sa phone. Magkikita yata sila. Naisip kong puntahan ka. Sakto heto nakita kita rito. Mukhang hindi maganda ang pagsasama niyo ni Miranda sa isang room ah?"

Napabuntong- hininga nalang ako. "Haaaay! Hindi talaga. Nagkasagutan na naman kami na- open na naman ang past."

"Ano ba kasing nangyari talaga sa pagitan ninyong magpinsan?"

Ayun nag- kwento na ako kay Ancient. Pumunta kami sa isang shed at doon kami nag- usap.

"Malalim pala talaga ang pinag- ugatan ng awayan ninyo. Pero sana masabi mo 'yung side mo. Sana rin malaman mo 'yung buong side niya." Komento niya matapos kong magkwento. "Heto ah sa tingin ko kailangan niyo lang talagang mag- usap ng sarilinan. 'Yung lang talaga ang makakapag- ayos sa inyo."

"Hindi ko alam kung paano. Gumawa naman ako ng paraan noon. Yung mga daddy namin umaksyon na rin. At ngayon si Sir Lou at ang event na ito. Hindi ko alam kung may tamang chance pa para makapag- usap kami at upang maintindihan namin ang pinanggagalingan ng isat- isa."

Kinuha ni Ancient ang aking mga kamay. "Alam kong palaban ka Sallie. Pero may mabuti kang kalooban. Wala kang ibang hinangad sa mga kaibigan mo kundi mapabuti sila. Naniniwala akong ikaw lang din ang makakagawa ng paraan upang magkaayos kayo ni Miranda. I believe in you. I know na kilalang- kilala mo siya. 'Yung advantage mong 'yun ang gawin mong paraan upang makaisip ng solusyon upang once and for all matuldukan na ang gap ninyong magpinsan."

"Thank you Ancient ah. Thank you."

Saka kami nagtitigan. Teka lang parang biglang may kuryenteng dumaloy sa aking katawan. Nakakaloka! Naging malagkit ang aming tinginan. Ayun! Sa loob ng shed sa ilalim ng liwanag ng buwan kami'y naghalikan. Luuuuuh! Dumaloy din kay Ancient ang kuryenteng 'yon? Bakit hinayaan na naman niyang mag- kiss kami? Wala namang ibang tao ngayon ah. Hindi rin kami lasing. Hindi niya kailangang magpanggap.

Du ru rum du ru rum du du

You say you've been overseas

I say over where

You say just a holiday

My Alsatian heir

I say I've been working late, working overtime

Haven't seen that sun since sixty-nine

Does the moonlight shine on Paris

After the sun goes down

If the London Bridge is falling.

Would anybody hear a sound

If you follow that sunset will it ever end

Oh Does the moonlight shine on Paris

Oooh du ru

U ru rum du ru rum du du

Oh and how can you just walk away

Was it something that I said

I see only black and white

You see green and red

You believe in miracles

Water into wine

I'll believe when it makes the New York Times

Does the moonlight shine on Paris

After the sun goes down

If the London Bridge is falling

Would anybody hear a sound

If you follow that sunset will it ever end

Does the moonlight shine on Paris will it ever end

Du ru rum du ru rum du du

Oh ooh

Does the moonlight shine on Paris

After the sun goes down

If the London Bridge is falling

Would anybody hear a sound

If you follow that sunset will it ever end

Does the moonlight shine on Paris will it ever end

Du ru rum du ru rum du du

Will it ever end

Does it ever end?

..........

MIRANDA (POV)

Oh! Walang basagan ng trip! POV ko ulit! Moment ko 'to! Wag puro 'yung magaling kong pinsan.

Ayun na nga tinawagan ko si Arthur. Sabi ko maliligo lang ako tapos ay magkita na muna kami sa labas. Hahayaan ko na munang matulog si Sallie pagbalik niya saka ako babalik sa kwarto namin. Para hindi ko na makita ang mukha niya na naka- display sa kwarto. Kairita eh. Sarap sampalin!

"Arthur! Hindi ko na kaya ito! Hindi ko alam kung tatagal pa ako na kasama ko si Sallie sa isang kwarto! Baka mabaliw na ako kung tatagal pa ito!" Bulalas ko saka ako yumakap kay Arthur pagkakita namin sa isang bakanteng hallway sa loob ng campus.

Niyakap naman ako nang mahigpit ni Arthur. It was a weird hug. Kakaiba ang higpit ng yakap niya. I never felt like this before. Parang may something.

"Alam mo Miranda. Mag- usap na kayo ni Sallie. Ayusin niyo na ang dapat ayusin." Tugon niya. Kairita ang reply niyang iyon. Dati naman ay kinukunsiti niya ako perl ngayon gusto niya magkabati kami ni Sallie. May something talaga kay Arthur.

"Never! Never akong makikipagbati sa kanya. Dahil sa kanya ay namatay si mommy!"

Kaya ayun umalis ako sa pagkakayapos sa kanya upang hagkan siya para maiba ang usapan. Pero umiwas siya sa halik ko.

"Bakit Arthur?" Tanong ko. Hindi naman siya umimik. Tumingin lang siya sa malayo. "May problema ba Arthur?"

"Ayoko na. Ayoko na Miranda." He replied.

Kinabahan ako. Hindi maganda ang naramdaman ko. Kunyari'y hindi ko na- gets ang sinabi niya. "Ayaw mo na? Sige balik na tayo sa mga kwarto natin. Malalim na ang gabi at malamig na rin. Matulog na tayo. Kailangan natin ng energy para sa first day ng event bukas." Humalik nalang ako sa pisngi niya saka ako akmang aalis ngunit pinigilan niya ako.

"Hindi 'yun ang gusto kong sabihin Miranda. Ayoko na. I'm breaking up in you."

Ayun na nga sinabi na niya ng diretsahan. Parang biglang may sumaksak sa dibdib ko. Kahit naman pangit ang pagtrato ko kay Arthur ay mahal ko siya. Siya yung unang taong laging sumusuporta sa akin. Lahat ng sabihin ko ay ginagawa niya. Hindi siya nawala sa tabi ko.

"Hindi ako nakikipagbiruan Arthur!" Pasigaw kong tugon. Kailangan ko siyang biglain. Hindi pwedeng makipaghiwalay siya sa akin.

"Hindi naman ako nagbibiro eh. Ayoko na Miranda. Pagod na ako. Hindi na kita mahal."

Bigla ko nalang siyang nasampal. "Ang kapal ng mukha mo! Ikaw pa talaga ang na- fall out of love!"

"So ikaw dapat? Wala naman akong say sa relasyon natin ah? Ikaw ang laging nasusunod. Nasasakal na ako. Ayoko na. Nahanap ko na ang gusto ko."

"So may iba na? May iba na?!" Saka ko siya pinagpapalo sa kanyang braso't balikat.

"Wala! Meron. Wala!" Magulo niyang tugon.

"Ano ba talaga?! Sino ang bago mo? Sino huh?!"

"Wala nga. Ayoko na Miranda. Sakal na sakal na ako."

Saka ako dagling lumuhod sa harap niya at kusang pumatak ang luha sa aking mga mata. "Patawarin mo ako sa lahat ng kasalanan ko sayo Arthur. Patawarin mo ako kung ako lang lagi ang nasusunod. I feel so weak kapag wala akong kakampi. Sobrang mahalaga at importante ka sa akin. Mahal kita. Magbabago na ako Arthur. Pangako magbabago na ako. Pangako magiging better version na ako ng sarili ko at nang kung sino mang bago mo. Mas better ako sa kanya. Pangako yan."

Umupo naman siya sa aking harapan. "Wag kang lumuhod. I'm not worth it Miranda. Makakahanap ka pa ng better sa akin.  Sana lang magbago ka na talaga. Alisin mo na ang galit sa puso mo. You deserve to be loved and to be happy. I'm really sorry Miranda. I'm sorry."

Saka siya tumayo at tuluyan akong iniwan.

"Arthuuuuuur! Nooooooo!"

Saying goodbye is death by a thousand cuts

Flashbacks waking me up

I get drunk, but it's not enough

'Cause the morning comes and you're not my baby

I look through the windows of this love

Even though we boarded them up

Chandelier's still flickering here

'Cause I can't pretend it's ok when it's not

It's death by a thousand cuts

I dress to kill my time

I take the long way home

I ask the traffic lights if it'll be all right

They say "I don't know"

And what once was ours is no one's now

I see you everywhere

The only thing we share

Is this small town

You said it was a great love

One for the ages

If the story's over

Why am I still writing pages?

Saying goodbye is death by a thousand cuts

Flashbacks waking me up

I get drunk, but it's not enough

'Cause the morning comes and you're not my baby

I look through the windows of this love

Even though we boarded them up

Chandelier still flickering here

'Cause I can't pretend it's okay when it's not

It's death by a thousand cuts

My heart, my hips, my body, my love

Trying to find a part of me that you didn't touch

Gave up on me like I was a bad drug

Now I'm searching for signs in a haunted club

Our songs, our films, united we stand

Our country, guess it was a lawless land

Quiet my fears with the touch of your hand

Paper cut stings from our paper thin plans

My time, my wine, my spirit, my trust

Trying to find a part of me you didn't take up

Gave you too much but it wasn't enough

But I'll be all right, it's just a thousand cuts

I get drunk but it's not enough

'Cause you're not my baby

I look through the windows of this love

Even though we boarded them up

Chandelier's still flickering here

'Cause I can't pretend it's ok when it's not

No, it's not

It's death by a thousand cuts

Trying to find a part of me that you didn't touch

My body, my love

My trust

But it wasn't enough, it wasn't enough, no, no

I take the long way home

I ask the traffic lights if it'll be all right

They say "I don't know"