CHAPTER 2: The End
1962 Words
Nagising ako at napansin kong gabi na sa labas. Napaka hapdi ng mata ko kakaiyak. I don't have any strength to continue my life anymore.
I slowly get up and went to the kitchen. I want to drink cold water.
Pag tayo na pag tayo ko ay biglang dumidilim at nahihilo ang paningin ko. Parang walang signal sa TV ang aking nakikita nang ilang segundo lamang saka na ito nawala kaya naka balane muli ako at nag lakad.
kumuha ako ng baso at nilagyan ito ng malamig na tubig mula sa dispenser sa ref.
Napaka tahimik ng paligid, he probably left and went back to the Philippines...
I closed the 2 door refrigerator and I notice a sticky note.
"There's food on the table, I cooked it. Please have a dinner at least" he wrote it on sticky notes.
Tsk.
Kinuha ko ang nakapaskil na sticky note sa ref at nilukot ito saka binilog ko at inihagis sa trashcan.
Nag tungo ako sa lamesa upang tignan ang niluto nito. nag luto ito ng kare kare na may bagoong at sinangag na kanin.
How dare he cooked my favorite foods?
How dare he left me all alone...
A looked around at Nakita ko kung gaano katahimik ang Bahay.
Bawat haligi ng Bahay ay napaka dilim. Tanging ilaw dito sa kusina ang tanging bukas and everything is dark.
doon ko lamang na pagtanto na wala na talaga.
Wala na talaga ang nakasanayan kong ingay.
Paano ako kakain neto? Kung nabibingi ako sa katahimikan ng Bahay.
Nakita ko ang naka paskil sa sala na naaaninag ng ilaw mula rito ang family picture namin.
Im missing the voice of my daughter kung paano sila mag laro ng daddy niya para lang mapapayag niya si Naya makakain nang hindi umiiyak.
I miss the sound of cartoon's Naya always watching at the living room while her dad watching her
And now it's all gone.
Nakakabingi ang katahimikan.
Nanlambot ang mga binti ko kayat napakapit Ako sa upuan ng lamesa. Parang tinutusok ang puso ko sa sakit. Wala na. Wala na ang dating ingay.
Namumuo muli ang mga luha saaking mga mata.
"H..how can I live now, my Naya" nanginginig na batid ko habang tumitingin sa paligid na pilit hinahanap siya na baka paniginip lang ito.
Na baka nag tatago lamang sila sa dilim.
Baka pinaprank lang nila akong muli na wala sila sa paligid.
....................
"Mommy close your eyes!" masayang sambit ni Naya saakin
"Okay fine. I'll count 1 to 3 you should hide ha. If I caught you. Kikilitiin kita"
"Daddy let's hide!!" Galak na sambit ni Naya Saka hinila niya ang ama niya upang mag tago. Ako naman ay narito sa kusina at akoy tumalikod upang simulan ang pag bilang.
"1"
"2"
"3"
after I count, I went straight to the living room upang doon simulan nag pag hahanap.
"Naya and Daddy where are you?" Inilibot ko ang paningin ko.
And I heard some noise behind the sofa on the living room
"Nasan na kaya sila" dahan dahan akong lumapit sa living room
"Shh be quiet makikita ka ni mommy" bulyaw ni Savriel sa anak nito na humahagikgik sa tawa sa sobrang excited sa laro.
"Where are you Naya" naka ngiti kong batid.
Nakita ko na sila at naka takip ang mga mata ni Naya gamit ang kamay niya habang naka ngiti, kita ang bungi nyang malilit na ngipin sa harapan.
"BAH"
"NAYA!" gulat ko sa kanya at humagalpak siya sa saya.
..............
Fine I'll eat baka matuluyan talaga ako ngayon. Well ayos lang mas gusto ko yon pero matatanggihan ko ba ang kare kare?
Kung kare kare ang magiging last meal ko well it's an honor to die.
Huminga ako nang malalim at umupo para kumain.
Bawat subo ko ay parang saksak sa puso ko.
Eating alone after everything was a torture.
Tuloy tuloy naman bumuhos ang mga luha ko habang kumakain.
Bigla akong nahinto sa pag kain ng mag flashback muli ang mga ala ala nila sa bahay.
D ko na ma pigilang humagul gol.
Bakit ba ganito?
Bakit ba hinayaan ninyo mangyari sa pamilya ko ito?!
"Why.. you take my Naya!" Galit na sumbat ko sa taas.
Bakit hinayaan ninyo maging ganito?!
Ayoko na...
Tumayo na ako at uminom ng tubig saka na nilagay sa lababo ang Plato. I don't have any strength to wash the dishes kaya nag tungo na muli ako sa kwarto at natulog.
it's really suffocates me...
Morning
Bumangon na ako ng mag tama sa mata ko ang sinag ng Araw. Another day.. another s**t.
I looked around and everything still the same because I was hoping na panaginip lang ang lahat.
but it all still the same.... I'm alone..
I saw a brown envelope on the table and I opened it.
As expected it's the divorce paper.
I sighed
"Naya, should mommy sign this?"nanginginig na tanong ko sa anak ko habang may namumuong luha muli sa Mata ko.
Tumingin ako sa maliit na batang it. she's 3yrs old, my Naya at ito'y umiling.
It's means No.
Pumatak ang luha ko ng mapag tanto kong Hindi ito totoo. I'm started to be crazy.
I'm hallucinating
Nagiging paranoid nako ako.
Walang pag aalinlangan kong pinirmahan ito.
Pinunasan ko ang luha ko at nag tungo sa dressing room upang kunin ang mga gamit ko. I have to leave this place bago pako mabaliw. It also suffocates me everytime I remember those memories with him.
Dali dali akong nag impake at kinuha ko ang passport ko. I'll go back to the Philippines to give him personally the divorce paper.
I'll take the private plane
Airport:
Ilang oras lamang ay nakasakay na ako.
Matatagalan ang byahe kayat itutulog ko na muna ang lahat.
....(flashbacks)............
"Mommy I got fiss!" Masayang tawag saakin ng anak ko habang buhat buhat siya ng kaniyang ama sa kanang braso habang ang kaliwang braso naman ni Savriel ay may dala dalang pamingwit at meron itong nahuling malaking isda.
Naka ngiti itong ipinakita saakin
"Look hon, Naya got this. Ako lang ang nag gaguide sa kaniya" proud na kwento nito saakin.
"Wow ang galing naman ng baby namin" Saka pisil sa kaniyang pisnge.
.............
"Mommy loves daddy!" Masayang Masaya nitong sigaw sa harap namin habang binabantayan siya mag laro sa sala.
"And daddy love mommy!!" Tili nito sa saya habang nag lalaro.
..............
"Mommy I want that "turo nito sa nag titinda ng lobo dito sa amusement park.
"Sure baby, what color do you like"
"The pink one mommy" Saka ko siya ibinaba upang kunin ang pera sa bag ko habang ang Isa kong kamay ay kapit kapit siya sa kamay
"3 pink balloon please"I ordered
Kasabay ng pag bigay ng lobo ng nag titinda ay siya namang pag pansin ko sa kamay ng anak ko na para bang may humihila rito at maya maya lamang ay buong pwersa syang hinigot kaya naalarma ako.
mahigpit kong hinawakan ang kamay niya ngunit huli na ang lahat.
"Momm-"
Nataranta ako ng makita kong wala nang tuluyan ito sa tabi ko.
"NAYA!"
Nilibot ko ang tingin sa paligid habang sinisigaw ang pangalan niya.
"Hon! Where's Naya?" Pag aalalang tanong nito habang hinarap ako nito.
"Someone kidnapped her!!!" iyak kong batid habang nanlalambot, kita ko sa mga mata niya ang pag dilim ng tingin nito. Walang emusyon at napaka lamig na tingin.
Dali dali naman siyang umalis sa harap ko at hinanap ang anak namin.
I did the same thing tumakbo ako at tinignan ang bawat tao at bawat sulok ng amusement park.
"NAYA! NAYA! NAYA!"
"Naya where are you!"
"Naya!"
"Naya please go to mommy!"
"Naya!"
I keep on calling her name..
I saw far away from my distance is Sav and talking to his phone with a worried face kita kong aligaga ang mata niya sa palikod para mahanap si Naya.
"Where are you NAYA!!" Sigaw ko nang malakas.
Sa sobrang pagod ko ay nanlambot ang paa ko at bumagsak ako sa gitna. Sa dami ng tao ay hindi ko makita ang anak ko.
"Naya where are you anak.." Wala nakong boses kakasigaw habang bumuhos na ang luha ko sa pag aalala.
Nilapitan na ako ng iba dahil sa pag aalala.
Lumapit si Sav saakin.
"I called the head of this amusement park. Pinasara na nila ang mga gates. They will inspect everyone before leaving. Don't worry hon we will fine her" pag papatahan saakin ni Savriel.
Ilang oras ang lumipas, Narito na rin ang mga pulis para tulungan kami.
Habang tumatagal ang oras mas lalo akong hindi mapakali.
Naya nasan kana ba..
Nag aalalala na si mommy.
Wala parin tigil ang pag luha ko.
"No this is useless" Sabi ko kay Sav habang Hindi mapakali ang paa ko.
I can't just stand here and wait for the police reports.
"I have to find her myself baka mas mabilis hon!!"
He stopped me
"No let them be, they know what they were doing"
Agad ko siyang sinamaan ng tingin.
"No. I can't just stand here waiting for an update while our daughter suffering from those strangers"
"She's scared Sav! She's crying right now! How could you just stand here waiting for the update!!!!" iyak kong batid sa kaniya.
"I'll find her by myself. Kung ayaw mo siyang hanapin, puwes ako hahanapin ko siya hanggang sa mahanap ko siya!" ma awtoridad kong wika sa kanya.
Agad kong inalis ang kamay ko sa kamay niya.
Tumakbo ako at hinanap siya. Sinigaw kong muli ang pangalan niya hanggang sa mapaos ako
Pinasok ko lahat ng CR at mga pwedeng pasukan ng mga tao ngunit wala siya. Lahat ng sulok tinignan ko maski ilalim pa yan ng hagdan. Sinilip ko lahat ng ilalim ng kotse at loob ng kotse na naka park ngunit wala.
"NAYA!"
"NAYA!"
"Naya"
"Naya"
"Naya where are you!"
"Naya!"
Hanggang sa mapagod ako at tuluyang bumagsak sa pagod ngunit wala parin ang anak ko then my body shut down. Nag blangko ang paningin ko. the last thing I saw was savriel running
.........................
"Ma'am"
"Ma'am wake up!" Pag gising saakin ng Isang flight attendant na nag aalala saakin habang habol hinga ako.
"Ma'am are you okay? Nananaginip po ba kayo ng masama?" Tanong muli nito
napagtanto kong panaginip lamang iyon. Dali dali kong pinunas ang aking mga luha na napansin kong pumapatak parin.
"Pabaling baling po ang inyong ulo kanina at parang Hindi po kayo makahinga so we decided to wake you up po sorry po ma'am" sambit muli nito.
"I'm alright " Saka na sila umalis.
I dreamed about them again at ang sandali paano nawala saaking puder ang anak ko. Kung paano dahan dahang gumuho ang Buhay ko.
Ayoko na..
Suko Nako..
.......................
"This is what we found" at ipinakita saamin ang damit ni Naya bago siya nawala. A fairy dress she likes to wear and also favorite shoes.
They also found some hair on the ground and it's positive na kay Naya iyon.
"She's dead Mr and Mrs Mortez" the police confirmed.
I died...
...............................
"Mommy!" Familiar na sigaw ang tumatawag.
"Mommy why are you here?"
Nilingon ko ang batang nag tatanong mula sa likod ko.
It's Naya!
Biglang bumuhos ang mga luha ko sa galak at pag aalala. It's her.
It's really really her!!!!!
Nilebelan ko ito at niyakap nang napaka higpit. Mahigpit ang yakap ko sa kaniya dahil ngayon ko lamang siya nayakap ng ganito.
"Naya, anak. Miss na miss ka ni mommy nang sobra"
"where have you been anak?" I asked her while smiling
"Why are you crying mommy?" Saka Niya pinunas ang luha ko.
Niyakap kong muli siya nang mahigpit.
it's really her!! I can feel her and I can hug her!!
she's alive!!!!!!
Kung panaginip o hallucinations ko ito. Ayoko ng magising. Ayoko ng gumaling.
"Ma'am!"
"Ma'am! Wake up!!!!!" sigaw ng Isang flight attendant
- Writer
