The Forgotten Love of Two Hearts

Mourn Maria Serafina The darkness consumes me everyday and every minutes. This world were so cruel for us my sunshine... I lost you... I lost my life, my smile, my heart, and myself. Paano ko muling sisimulan ang aking Buhay? Pinunas ko ang aking mga luha ng pag masdan ko ang litrato naming pamilya Saka ko na ito iniligpit at inilagay sa kahon upang hindi ko ito makita dahil sa tuwing ito'y aking nakikita naaalala ko lamang ang aming anak. Ayokong alalahanin paano siya nag suffer dahil parang pinapatay Ako pag iniisip iyon. Bumangon na Ako Mula sa pag kakaupo sa sahig dito sa bedroom nang mailagay ko na sa ilalim ng kama Ang box. "Are you done crying?" Walang emusyong tanong ni Savriel habang naka sandal sa pintuan. Sinamaan ko ito ng tingin. Because of him... Because of him we lost her. Dahan dahan akong lumapit sa kaniya habang may kirot sa puso ko. "Because of you..." "Because of you namatay siya!" Hinawakan ko ang kwelyo ng kanyang polo Wala paring namuong emusyong sa kaniyang mga mata, tanging blankong emusyon lamang ang naroroon. He's always like this and I'm used to it. Nainlove ako e, itong lalaking ito ang pinakasalan at nakasama ko. I fell in love because of his aura, cold outside but warm inside. "I'll go back to my family. Let's end this" he cold said. And everything collapse again... Parang mas nanghina ako nang tuluyan "How could you say this words Savriel!" I can't believe him.. Yes I still hate him but he's leaving me too after our daughter left? "Sav I did everything diba!. I risk my life to be with you because you said you will take care of us away from them pero bakit ganito-" "Bakit babalik ka sa kanila?" "We're done" Saka niya inalis ang kamay ko sa kamay niya Natahimik ako nang ilang segundo habang tinitignan ko lamang siya. He's cold at Walang emusyon. Did he planned all of this? Tinignan ko siya sa mata para hanapin parin ang dating Sav na kahit Walang emusyon ay alam mong mahal na mahal ka nang sobra But I was wrong .... It's all just illusion of mine "You planned all of this?.... You make me fall in love with you and act like you cared for us because you pity us?,, kaya mo ako pinanindigan noon?" I said while my voice is shaking after realizing this s**t. He sighed "Alam mong itinakwil ako ng pamilya ko dahil sayo! But I choose to be with you because I want our daughter to have a complete family" "Sumangayon ako sayo na mag pakalayo tayo, sa lugar kung saan walang nakakakilala saatin pero eto iiwan mo lang ako?" I laughed for a second and look at him again "Planado mo na rin siguro paano ipakidnap ang anak natin para mapalayo saki-" "STOP!" He shouted "I didn't kill our daughter, remember that" "I'll take the private plane, the divorce paper will be here. I already signed it" he said "You can stay here as long as you want. Dito parin nmn ako uuwi" he added "Go on leave, I don't have anyone anymore. I still hate you for doing this to us" Tinalikuran na ako ng pamilya ko because I chose him over them. They didn't even met their granddaughter because of my selfishness. Our family were rivals, that's the reason why we can't be together but because of our love with each other before, we chose to stay away from them and live a happy family on a place where no one knows us. Umalis ako sa harap niya at nag tungo sa Cr upang doon ko ibuhos ang lahat ng sakit na nararamdaman ko. After kong maligo I went on our bedroom to dry my hair and I saw his phone notified I'll be waiting for you here ~Love .... Pinatay ko kaagad ito ng narinig ko ang mga yapak papunta rito sa kwarto. Love.. I laugh before facing him. Nang mang tama ang aming mga mata kaagad ko itong sinampal kahit pa tumutulo muli ang aking mga luha. "How dare you!" Sa sobrang lakas ay hindi na ito napatingin saakin. "2 months palang nakakalipas Sav.."Saka ko paulit ulit na sinusuntok ang dibdib niya "2 months palang ng nawala si Naya pero yang kakatihan mo hindi mo mapigil!" "You really played with my heart! Lahat ng ito plano mo na sirain buhay ko kagaya ng nais ng magulang mo!" "You are so cruel, You are so heartless, Sav!" "You took advantage of my feelings for you kaya nangyayari to. I should just listened to my family na, you will never love me, na kahit pa mamatay ako ay hinding hindi mo ako mamahalin" "What are you saying?" Litong tanong nito nang lumapit ito saakin ng may pag tataka sa mga mata nito. "Tawagan ninyo love, wow." I laughed with the breaking smile. "Ang gago mo Sav. Wala Kang hiya!. Hindi mo na nirespeto ang pag kamatay ng anak natin!" "I'll signed the divorce paper don't worry at hinding hindi na ako mag papakita sayo. Mag lalaho ako ng parang bula para sayo at sainyo ng pamilya mo" "So get out!" I pushed him and throw his phone on him Saka ko nilock ang pintuan ng kwarto. At Doon bumuhos lahat ng nararamdaman Kong muli. bakit kailangang mangyari ito? what did I do to deserve this kind of life, dahil ba na mas pinili ko si Savriel kesa sa pamilya ko? na mas pinili ko ang kaligayahan ko kesa sa kagustuhan nila para saakin? mahal ko si Savriel at lalo na ang anak namin pero bakit niyo naman kinuha ang anak ko! bakit siya pa! bakit Hindi na lamang ako! why you let my daughter die?! she don't deserve that. ako nalang Sana!!! ako na lamang sana ang pinatay niyo!!! I lost everything now Masaya kana ba?! sira na ang pamilya ko, itinakwil Nako ng magulang ko. nawala na saakin ang anak ko at ngayon naman ay Iwan ako ng Asawa ko. My daughter, My Husband, My Family, and My self I should just die... Sasamahan ko nalang ang anak ko sa langit.