"Leo."
I wiped my tears and fixed myself before shifting my gaze into the door.
"Christian," Leo, greeted his brother. Kakapasok lang nito suot ang kanyang puting uniform, at mayroong nakasabit na stethoscope sa kanyang leeg. He removed his face mask, and gave us a smile.
"I'm glad to see you again, Tatiana." Ngumiti 'to sa akin, kaya gumanti rin ako ng isang tipid na ngiti. Lumipat ang tingin niya kay Leo; linapitan niya 'to at bahagyang tinapik sa balikat. "She's awake, bro. Pwede niyo na siyang puntahan."
"How was she?" Tanong ko. Hindi ko na napigilang sumingit sa usapan nila, dahil nag-aalala talaga ako at hindi mapanatag ang loob ko.
"Maayos siya sa ngayon, pero hindi natin alam kung ano ang pwedeng mangyari bukas, mamaya, o sa makalawa." He answered honesty.
Muli silang nag-us
