Lovely’s Point of view
“Halos walang pagsidlan ang kaligayahan na nararamdaman ko habang nakatitig sa maliit na mukha ng aking mga anak. Ang mukha nila ay kawangis ng kanilang ama, mula sa nakakunot nilang noo, makapal na kilay at matangos na ilong ay talagang hawig ni Izer. Wala man lang namana sa akin ang aking mga anak. Napangiti ako ng dahan-dahang nagmulat ng kanilang mga mata ang dalawang sangol sa aking harapan, na nakahiga sa ibabaw ng kama. Sumalubong sa akin ang itim nilang mga mata at parang gusto kong tumawa ng tila galit kung tumitig ang mga anak ko sa akin.
Nanggigigil na binuhat ko si Zayden, ang panganay sa kambal. Dinala ko ito sa tapat ng aking dibdib upang padedein. Ang bilis ng panahon ngayon ay mag-isang buwan na silang dalawa. Naalala ko noon ng kamuntikan na silang
