The man who looks like the butler of the mansion ushered them to the dining room of the mansion. Well, it looks like more on dining hall in one of those Harry Potter movies than a common dining room of the house.
Bukod kay Sir Amedeus na naka-upo sa kabisera ng mahabang mesa, may ibang bisita pa oala silang makakasama sa formal dinner na iyon. And just like her, the ladies are on their dresses while mean are on their formal attire.
Napako ang tingin ng mga ito sa kanilang dalawa ni Zeon nang pumasok sila matapos pagbuksan ng pinto ng dalawang bantay. Naramdaman niya ang mas paghipit ng hawak ni Zeon sa kanyang baywang na para bang anumang oras ay may aagaw sa kanya.
Walang emosyon na iginiya siya ni Zeon patungo sa kaliwang bahagi ng mesa, sa tabi ni Si Amedeus na hindi man lang sila tinapunan ng tingin. Bagkus, tahimik lamang na nakatingin ito sa unahan.
Zeon pulled a chair for her. Inalis niya ang suot na coat bago siya umupo roon at tahimik na tiningnan ang mga kasama nila sa mesa. They were still eyeing the two of them, watching their every move. Gusto niyang tumungo dahil nahihiya siya sa tingin ng mga ito. But she realized that these people are trying to intimidate her by their mere stare and presence.
So, instead of bowing her head, she lifts her chin up and stared back to each one of the visitors. Challenging them to an eye to eye contest. Lihim siyang napangisi nang nagbaba ang mga ito ng tingin matapos niyang salubungin ang mata ng mga ito.
Nahahawa na yata siya kay Zeon dahil nagagaya niyang maging blanko ang mukha at malamig ang tingin na ipinupukol niya.
As soon as Zeon sat on his chair beside her, the servants serve the foods and wines. Napuno ng mga pagkain at inumin ang mahabang mesa. It looks like they were having a feast than just a formal dinner. Elegante ang pagkaka-ayos ng mesa na binagayan ng mga upuan na sa mga palasyo lamang nakikita.
The utensils were silver and gold, kumikislap iyon sa bawat pagtama ng liwanag na nagmumula sa malaking chandelier na nasa ibabaw ng pinakagitna ng mesa.
The foods and wine look and smell delicious. Alam niyang hindi basta-bastang pagkain ang mga iyon at hindi kung sino lang ang nagluto.
Wala ni isa man sa kanila ang gumalaw o nagtangka man na magsimula nang hapunan. They waited for Sir Amedeus to start the dinner. And when he gets his fork and knife, saka naman sila nagsimulang kumain.
She carefully slicing her steak as she felt Zeon’s hand slip between her back and the chair. Naramdaman niya ang paghaplos nito sa kanyang hubad na likod at hindi niya napigilan ang sarili na matigilan sa ginagawa dahil sa init na dala ng kamay nito.
“You brought a lady here, Zeon. Does that mean you are ready to settle down and lead the mafia?” tanong ng isang babaeng nasa hapag-kainan. The woman has ash-gray hair at halos ka-edad ito ni Sir Amedeus. She’s fancy in jewelries,Mira thought as her eyes landed on the woman’s hand. The old lady has a big ring on both of her hands.
“I can lead the mafia even I don’t get married,” sagot ni Zeon na hindi man lang tinapunan ng tingin ang babae. At katulad ng ama nito, wala rin emosyon ang mukha ng lalaki. Nakatingin lamang ito sa pagkain at pilit na hinihiwa ang steak gamit lamang ang isang kamay.
He didn’t even bother to remove his hands on her back so he could use it to slice the steak.
“But marriage is—” kulit ng babae but someone cut her off.
“Are you implying that Zeon Funtellion can’t lead the mafia? Are you doubting his capacity to lead the organization?”
Napalingon si Mira sa nagsalita at nagulat pa siya nang mapagsino ito. Two seats away from her is Jenza Weinstein, sitting elegantly while looking at the woman. Tila ba naghahamon ang mga mata at ekspresyon nito.
“That’s not what I mean,” the woman answered.
“But your tone made it sound like that was what you are inferring.”
Napatuwid ng upo ang babae, tila ba nainssulto sa sinabi ni Jenza. “I don’t think I need to explain something to you. Why are you here, anyway? You are not even part of the organization.”
Natawa si Jenza kasabay ng pagbaba ng kamay ni Zeon patungo sa baywang niya. Naalis ang tingin niya sa dalawang babae at nalipat iyon sa kamay ni Zeon na humahaplos sa kanyang baywang at pumipisil pa.
“Did you forget that my parents are one of the partners. I am their representative. And may I remind you that I am richer than you?” sagot ni Jenza.
Hindi na siya nakatiis, binitawan niya ang steak knife na hawak-hawak at hinawakan ang kamay ni Zeon. Hindi niya kasi nagugustuhan ang kiliting dala niyon sa kanyang sistema. Ayaw niyang maramdaman na nagugustuhan niya ang haplos nito. Natatakot siya sa pwedeng patunguhan niyon.
Tinangka niyang alisin ang kamay nito, but Zeon is such a pain in the ass. Dahil sa halip na alisin nito, hinawakan pa nito ang kanyang kamay at pinaghugpong ang kanilang mga daliri.
Tensyonadong nilingon niya ito. Nakatingin din ito sa kanya kaya pinagbantaan niya ito gamit ang tingin. But Zeon just raised his brow and put his attention back to his plate. Na hanggang ngayon ay hindi pa din nito nahihiwa ang steak.
Kinagat niya ang gilid ng bibig at mariin na kinurot ang kamay ni Zeon dahilan para mabitawan nito ang kanyang kamay.
Iwinaksi niya ang kamay nito at muling ibinalik ang kamay sa pagkakahawak sa kutsilyo. Nang mapansin niyang nakatingin sa kanya si Zeon, mariin na hinawakan niya ang steak knife at medyo itinaas iyon, nagbabanta.
Nginisian lang siya ng lalaki at binalewala ang kanyang banta. Muli nitong ibinalik an kamay sa kanyang baywang and his other hand on his own knife. Hindi pa yata ito nakaka-kain habang siya ay naka-ilang subo na. Siya ang nahihirapan sa ginagawa nito.
Nang hindi siya makatiis, dumukwang siya sa plato ni Zeon at siya mismo ang naghiwa ng steak nito. The visitors don’t mind tho. Abala ang mga ito sa pag-uusap tungkol sa negosyo which is wala siyang interes. Lalo pa’t narinig niyang illegal iyon.
What was that? Illegal firearms, distribution of drugs in North America?
Nang matapos niyang hiwain ang pagkain ni Zeon ay muli siyang bumalik sa sariling pagkain. Saka niya pa lamang na-realize ang ginawa. At hindi niya alam kung bakit nag-iinit ang kanyang magkabilang pisngi gayong wala naman siyang ginagawang masama.
“As everyone knows, the ceremony is coming,” the old man stated as his eyes darted on her and the man beside her. He is one of the visitors and was sitting in front of her. “We all know that it is a tradition for the next mafia leader of the organization to have a wife that will carry the heir.”
Sinasabi niya na nga ba at may dahilan kung bakit ikinukulong siya ni Zeon. Kailangan siya nito para matupad ang ambisyon nitong pamunuan ang buong Funtellion Mafia. Kahit ito ang karapat-dapat na magmana ng posisyon ni Sir Amedeus, kinakailangan pa rin nitong may mai-presentang asawa at magkaroon ng anak na siyang magmamana ng posisyon nito pagdating nga panahon.
And that will be her role.
“I know what I am doing,” tipid at malamig na wika ni Zeon.
“Yes. But is she ready to shoulder all of the responsibility not just as your wife but the mistress of the Funtellion Mafia?” tanong muli ng lalaki. Sa pagkakataong iyon, nakatutok na sa kanya ang mga mata nito.
His face was serious that making her uncomfortable on her seat. Isa lang kasi ang ibig sabihin niyon, hindi siya mananatili sa bahay na parang reyna kundi maatang din sa balikat niya ang malaking responsibilidad sa mafia sa oras na magpakasal siya kay Zeon.
Wala naman iyon sa plano niya di ba? Hindi niya ginusto at gugustuhin ang mapabilang sa mafia at umako ng responsibilidad.
She opens her mouth to speak. But before she could even utter a word, Zeon stands up from his seat and grabbed her arm.
“We are done. I believe we discussed this matter clearly,” wika ni Zeon bago siya hinila patayo. Magpo-protesta pa sana siya ngunit nakita niya ang ekspresyon nito.
It was cold but there was something in his eyes that made her mouth shut. Hindi niya sigurado pero, pag-aalala at kalungkutan ang nababasa niya sa mata nito.
She wonders kung bakit naging ganon ito bigla? What makes the mighty Zeon Funtellion worried and sad?