"Balik na ako sa sekretarya mo, baka tapos na siya sa proposal na ipinagagawa mo," saad ko kay Daniel.
Hindi ko siya kasi kayang harapin kapag ganoon na ang kanyang salita. Naiiyak kasi ako, dahil nararamdaman ko ang pagsisisi niya.
Pero, sapat na ba 'yon para patawarin ko siya? At higit sa lahat, sapat na ba ang pinagdadaanan niyang sakit tulad nang pinagdaanan ko noon? Hindi pa. At kulang pa 'yon. Ngunit, nangillid ang luha ko kaya, imbes lumabas ako ay sa banyo ako pumunta. Tinanggal ko ang facemask ko dahil may sipon na iyon. At itinapon ko sa trashcan.
"Are you crying, Wife?" tanong ni Daniel sa labas ng banyo. Sinundan niya pala ako.
"Hi-Hindi. Naiihi ako, kaya pumunta ako rito sa banyo," saad ko.
"Huwag ka nang magsinungaling sa akin, Asawa ko. Kilala kita, kaya wala ka
