Hindi ko alam kong anong gagawin kong paghingi ng sorry ka Sari. Simula kaninang dumating ako ay wala na itong tigil kakangawa. Sobrang nag-alala daw siya sa akin. Tapos ngayon ay nagpapaalam pa daw ako sa kanya.
Kailangan kong gawin ito lalo na kong alam kong doon ako magiging komportable at masaya.
“Tumigil kana. Dadalawin naman kita lagi,” muli kong paalam sa kanya.
“Basta lagi kang mag-iingat doon Abba ah! Tawagan mo ako,” natawa ako ng umiyak na naman ito.
“Oo. Sige aalis na ako baka mag-iyakan na naman tayo.”
Pumara lang ako ng taxi at nagpahatid sa lugar kong saan ang pamilya ko.
Lugar kong saan pinararamdam sa akin na welcome at tanggap kong anoman ang kagagahan ko sa buhay ko.
Huminga ako ng malalim bago lumabas ng taxi. Nasa loob palang ako ay kita ko na ang maramin
