Chapter 23 (Part 2)
Halfway
Siguro hindi ako takot i-try ang pag-skate, takot lang ako na pumalpak. Dahil simula noong bata ako para akong nakaprogram na bawal akong mag fail. Na kailangan kong mag-excell sa lahat ng bagay. Na kailangan ay hindi ako magkamali.
Walang room for failure o walang puwang sa akin ang kaunting pagkakamali. Siguro ay naging paniniwala ko noon na kapag nagkamali o nadapa ako ay hindi na ako muling makakabangon pa. Na hindi na ako makakahakbang at mananatili na lang ako sa lugar na iyon, na hindi ko kayang magsimula ulit dahil nagkamali na ako.
Dahil iyon ang nilagay sa utak ng mga taong kasa-kasama ko noon. Ang pagkakamali ay para lamang sa mahihina pero hindi ba’t kapag nagkamali ka ay doon mo malalaman kung gaano ka kalakas para magsimula ulit? Para bumango
