Blangkong idinilat ni Freya ang kanyang mga mata, bumungad sa kanya ang kulay puting kisame ng silid na kinaroroonan niya. Muli niyang ipinikit ang kanyang mga mata nang maramdaman ang pananakit noon nang dahils a liwanag na bumabalot sa loob ng silid. Muli niyang idinilat ang kanyang mga mata, kasabay ng maingay na tunog ng kamay ng orasan at kanyang paghinga. Mayroon oxygen pang nakakakabit sa kanyang baradong ilong. May benda rin ang kanyang ulo kung saan tumama iyon sa nabasag na salamin. Marahang inilinga ni Freya ang kanyang mga mata, may ilang bulto siya ng mga taong nasa silid na nakita. Nang makita ang kanyang paggalaw sa sabay-sabay silang tumayo.
“Anak!” kaagad na hagulhol ng isang babae na mahigpit na siyang niyakap.
Naguguluhan niya itong nilingon, hindi niya matandaan kung
