PARA akong spring na bumalik nang mayroong humila sa akin pinipigilan ako sa pagsakay ng taxi na aking pinara.
Nag-aalab na mga mata ni Sage ang sumalubong sa akin, his eyes is bloodshot and his brows were furrowed.
"Bitawan mo na ako, please." Iyak ko at pilit na tinatanggal ang kanyang malapad na kamay sa aking braso kahit pa wala na akong lakas.
"B-bakit… I can't understand, Astrid! We're okay last night and then suddenly you runaway-"
"Dahil ayoko na! I just realize that I f-fell out…" Humikbi ako at hindi kayang banggitin ang ang kasunod ng aking sasabihin.
Just for today, I want to show on the whole world my weak side that I always keep to myself only. Pagod na akong magpanggap na matapang kahit pa ang totoo ay gustong gusto ko ng umiyak sa mga nangyayari sa akin.
Sa gilid
