CHAPTER 11
FERSON POV
Hinila ko si Syviel palapit.
Hindi ko alam kung anong sumapi sa akin siguro ang bango niya, o baka ‘yung boses niyang parang halik sa tenga ko.
Ramdam kong nagulat siya, pero hindi siya umiwas.
“Se-Seniorito…” utal niyang sabi, halos pabulong lang.
“Shhh…” hinaplos ko ang pisngi niya. “Masyado kang maingay, Syviel.”
Napasinghap siya.
“Eh kasi po... bakit n’yo ako biglang hinila?”
“Dahil…” huminga ako nang malalim, dahan-dahang nilapit ang labi ko sa kanya, “…nakakabaliw ka.”
“Ha?” mahina niyang tanong, pero halos mawala na sa hinga.
“Syviel,” bulong ko, “kapag nandito ka, hindi ko alam kung ano’ng tama o mali. Ang alam ko lang, gusto kitang maramdaman.”
Tahimik.
Tanging hinga namin ang naririnig sa pagitan.
“Se-Seniorito…”
“Hmm?”
“Hindi ko po alam kun
