CHAPTER 9
FERSON POV
“Dahan-dahan lang po, Seniorito, baka madapa kayo!”
Narinig ko ang boses ni Syviel na parang tunog kampana sa umaga maingay, mataas, at hindi mo alam kung aalalayan mo siya o patatahimikin.
Kung hindi lang ako bulag, baka sinamaan ko na siya ng tingin.
“Syviel,” sabi ko, “ilang beses ko bang sasabihin sa’yo hindi ako lampa.”
“Hindi naman po ako nagsabi na lampa kayo, Seniorito.”
“Pero iniisip mo.”
“Eh kasi po nadapa kayo kanina.”
Napahinto ako. Ayun na naman. ‘Yung kanina na sinasabi n’ya, paulit-ulit. Parang kinukuskos na sabon na ayaw matunaw.
“Hindi ‘yon nadapa,” sagot ko. “Taktika ‘yon.”
“Taktika?”
“Oo. Sinadya kong madapa para hindi matamaan ng kabayo ‘yung mukha ko.”
“Teka po, pero nasa kabilang direksyon po ‘yung kabayo.”
Tahimik ako.
Narinig ko
