THE RUTHLESS MAYOR AND HIS VIRGIN WIFE

(WARNING ⚠️ the following scenes are not suitable to those who have sensitive views, please read at your own risk.) Elena Tan-Martinez “PLEASE, OPEN THE DOOR!” umiiyak kong sigaw mula rito sa loob ng madilim na kwarto, ikinulong ako dito ng lalaking giniit na ipakasal sa akin nitong si Daddy. Just because of filthy business! That Mayor named Alejandro Martinez who's also a businessman, he was asked to do a favor for my father, at kapalit ng pabor na iyon ay ako… Isang buwan na ang nakalilipas simula noong mapagkasunduan nila, and my mother couldn't do something about it. Tanging iyak ko na lang ang maririnig sa pinaglagyan ng lalaking iyon sa akin. Suot ko pa rin ang wedding gown, alam ng lahat kung gaano ko kaayaw sa nangyaring kasal, binantaan lang ako na kung hindi ako titigil he will k i l l my parents infront of me… He's a Mayor for Pete's sake! Tapos ganun magsalita? Kaya wala na akong nagawa kundi humarap dambana katabi ang lalaki.. anak ako ng isang Tan, may dugong Chinese sa Daddy, Pilipino at American naman sa Mommy ko. Palibhasa ang tingin nila sa babaeng anak kapag chinese ang magulang hindi naman lahat, walang silbi ang babaeng anak sa kanila kaya hindi na rin ako nataka bakit ang bilis nila akong isinuga na parang baka palit kalakal! Ipinagkatiwala nila agad ako sa lalaking kakakilala ko pa lang na wala manlang pagdadalawang isip! Hindi ko lang matanggap… Masakit sa akin na dahil lang sa malaking pabor na ginawa ng Mayor na ito para kay Daddy kapalit ay ako na kaisa-isang babaeng anak na panganay. May kapatid akong bunso, nasa elemantarya pa lang pero hinahasa na agad humawak ng negosyo… Grabe, hindi ba? At ako? Ito.. walang bilang. Magkaroon ka ba naman ng pamilyang racist. Hanggang napagod na lang ako sa kaiiyak at napaupo sa malamig na sahig, dumako ang tingin ko sa mga paa kong walang pamaa, na-hubad noong nagtangka pa rin ako tumakbo para makatakas ang kaso bigo ako, hinabol ako ng mga tauhan niya at ikinulong niya ako sa kwartong madilim na ito. Napatingala na lang ako sa itaas ng kisame at muling napaluha na may pagtawa. Ang sama niya… napabulong na lang ako sa sarili, na matapos akong pakasalan dito ako inilagay sa madilim na kwarto na ito, sinubukan ko hanapin ang switch ng ilaw ang kaso dahil madilim hindi ko mahanap. Bodega ata ito, wala akong naaaninag na kama, pero may kaunting liwanag ng buwan na nanggagaling sa madilim na labas… kaya dito ako tumitig. Kapirasong-kapiraso lang ang bintana, kahit ulo ko hindi kasya. Iniisip ko kung simula bata may nagawa ba akong napaka-laking kasalanan? Sa pagkakantanda ko wala… sa lahat ng gusto nila sinusunod ko kahit tuwing kasama ko sila tuwing lalabas at haharap sa maraming tao, nagsisilbing pala-muti lang ako… Panganay ako pero mas naibibida pa ang bunso kong kapatid na halos wala pa namang muwang at ako para bang wala akong kasilbi-silbi? Iyak tawa na lang ang tangi kong nagawa nang alalahanin ang minsan naging pakikitungo nila sa akin, hindi pala minsan, palagi. Kaka-18 ko lang dalawang buwan na ang nakalipas, it was just a simple celebration na halatang hindi pinaghandaan, Mom wanted to throw a party but Daddy refused sayang daw ang pera. Ridiculous, right? Kaya hindi memorable. It's just a quiet and simple dinner, and Mommy as always does not argue with his husband, she always stays silent when it comes to me. She's too submissive to Daddy and I don't want that. Ipinangako ko sa sarili ko na kapag ako nakapag-asawa hinding-hindi ako magiging sunud-sunuran kung alam kong mali na… lalo na kapag usaping anak. Ang kaso hindi ko alam ang magiging kapalaran ko ngayon sa kamay ng lalaking ito, I wasn't the one who decided my fate…it's being manipulated by someone else's hand. Nakaramdam na ako ng antok ngunit biglang napapitlag ako nang marinig na gumalaw ang door knob ng kinasasandalan ko kaya mabilis akong tumayo at lumayo rito kasabay ng panlalaki ng mata ko sa pagbubukas nito. Tumagos ang liwanag mula sa labas at pumasok ang pigura ng lalaki, mataas at matikas na pangangatawan kaya agad akong napatiim bagang. Humakbang siya papasok papalapit sa akin at siyang atras ko naman kahit hindi ko alam kung makakasagi ako ng gamit makalayo lang sa kanya. Masama ang tinging iginagawad ko, kahit against the light kaya hindi ko masyadong malinaw na makita ang mukha niya pero hindi maikakaila ang pagiging matikas kahit madilim… pero hindi mababago nito ang galit na nararamdaman ko. “Do you know that staring at me like that is a crime?” His voice gave me goosebumps, too strong, too deep and too cold… lahat na ng maaaring makapag-larawan. Alam ko galit siya sa ginawa ko kanina. Pero mas galit ako. “Crime?” patawa kong inulit ang sinabi niya na may kasama pang panunuya nagawa ko pa siyang panlakihan ng mata. “Baka ito ang crime! Ang mamilit ka ng babae na ayaw naman pakasal sa iyo!” sigaw ko na agad kong pinagsisihan. Nahawakan niya ako ng mabilis sa panga at itiningala ako sa kanya. “So what?” He chuckled without any hint of empathy. “You can't change the fact that I. am. now. your husband and you. are. now. my. f*ck*ng. wife,” he said in his gritted teeth with emphasis to mark it on my head. Nangilid na lang ang luha ko habang nakatitig sa galit niyang mukha. Siya pa talaga may ganang magalit? Kung anong ipinakikita niya sa akin taliwas kung paano siya makitungo sa labas sa harap ng publiko… Kung may award sa pagiging artista, na ‘mapagpanggap award’ bagay na bagay sila ng Daddy ko, best actors at partida pa, meron pa iyang mga charity for kids and free healthcare facilities, pero sarili ngang anak hindi kayang itrato ng tama. “Asawa mo lang ako sa papel…” nangingilid kong sinabi na may katapangan kaya tumaas ang isang sulok ng labi niya na walang bahid ng ngiti sa mukha bakas ang pagka-disgusto sa narinig. HIndi ko ininda kahit humigpit ang hawak niya sa akin na parang gusto na niya kalasin ang panga ko sa mukha ko, kung lumuluha man ako hindi ako nagpapakita ng kahinaan at sinisikap ko maging matapang sa harapan niya. “Sa papel lang…” inulit ko kahit bibig ko lang ang naigagalaw ko hirap pa. “Hinding-hindi kita ituturing,” dagdag ko pa na may pagdidiin at sa isang iglap tumalsik ako sa sahig at nagkulay bituin ang paligid kasabay ng pag-ikot ng paningin ko sapo ang namamanhid kong pisngi… Did he… hit me with his palm? S i n a m p a l niya ako… Hindi kinaya ng dibdib ko ang nangyari kaya napalakas ako ng iyak nawala ang tapang ko sa gulat nang unti-unti, pumasok sa isip ko ang ginawa niya ngayon lang… I did not expect he will become this v i o l e n t just because of a woman's hateful words? Hindi pa siya nakuntento, napatili pa ako nang hilahin niya ako sa isang paa para lang ipantay at ilapit sa kanya. He squatted beside me while the back of my head laid on the floor, and he put his left elbow on his folded knees and he hold my jaw again, he did not bother himself to care how painful it was for me. “Say it again…” hamon niya buhat ng matalim na tingin. Nakatitig lang ako sa galit niyang mukha habang walang tigil sa paglalandas ng luha ko sa magkabilang gilid ng mata ko habang nakahiga, hindi nanlalaban, dahil nanghihina ako, I'm not used to this, sanay lang ako masaktan ang damdamin pero hindi pisikal. This is all new to me… Idagdag pa na nahihilo ako, naikot pa rin ang paningin ko dahil sa lakas tama ng kamay niyang malaki pa sa mukha ko, my head was slightly hit the floor kaya rin ganito, meron pa siyang sinabi ngunit hindi ko na maintindihan… Until… everything went black.