Chapter 16 (Wynona)
1523 Words
Napairap tuloy siya, as in talaga sagad na sagad na ako sa taong lamig na ito.
"Wow! kapal ah! your just a bodyguard! remember that!" Saad ko at matalim ko siyang tiningnan. Bigla itong nag preno at kamuntikan na akong mapasubsob sa dash board kong hindi lang ako nakatukod at naka seatbelt. Mangha ko itong tiningnan.
"What did you say?" nakakatakot nitong tanong. Napalunok ako ng sarili kong laway, di ako makapagsalita. Gosh! Wynona nasaan na ang tapang mo! ipalabas mo na! umurong ata ang dila ko at ayaw ng magsalita, tanging pagtitig na lang ang nagawa ko dito. I gulped again and look at his eyes that full of anger. Yumuko ako.
"A-ahmm..." I stutter and I don't know what to say. What the heck!
"Di kana makapag salita? why? are you guilty? or your afraid?" tanong nito at bahagyang lumayo sa akin. Parang nakahinga ako ng maluwag nang medyo lumayo siya. Muli nitong pinaandar na nito ang sasakyan. Hindi ako lumingon sa gawi niya. Pero di kalaunan ay napabaling din ako sa binata dahil hindi papuntang mansion ang tinatahak niyang daan.
"Saan mo ako dadalihin?" may pangamba kong tanong dito.
Nilingon niya lang ako saglit at tiningnan.
"I will just show you something," mahina nitong saad at naka hinga ako ng maluwag.
Nang huminto kami sa isang park? or a basketball court? I can't really saw the place clearly because it's just a dim light here.
Luminga linga ako. Hinila naman ako ng binata sa may bench at umupo doon.
"Where are we?" takang tanong ko.
"At my world," mahina nitong saad.
Napalingon tuloy ako dito. Nangunot ang noo ko.
"What do you mean?" tanong ko ulit, yes I'm a little bit curious.
"This place is my comfort zone, because I feel free here," sabi nito.
"Do you see that?" may itinuro ito, ang basketball court.
"I always play with my friends there! we are happy and contented, we built our dreams there, we thought that growing up faster will make our dreams come true, but we're wrong, life is unfair!" mahaba nitong litanya. Nakinig lang ako sa kanya at kumirot ang puso ko dahil sa kwento nito.
"What is your dream?" lakas loob kong tanong dito. Isang iglap lang ay nawala na ang inis ko dito at napalitan ng simpatya.
"I want to explore the world," nakangiti nitong saad pero hindi umabot sa mga mata niya ang ningning.
"Then do it!" pagpapalakas loob ko sa kanya.
Pagak itong natawa.
"I can't do that, I have to face my responsibility, sooner or later," malungkot nitong saad. Hindi ko maintindihan ang sarili ko at parang sumapi siguro ang enerhiya ni San Goko sa akin kaya medyo lumambot ang puso ko. Hinawakan ko ang kamay niya at tiningnan siya sa kanyang mga mata. Nalilito itong nakatingin sa akin at nagtatanong ang mga mata.
"Let's fullfil your dream," disidido kong sabi sa kanya. Napanganga pa ang bibig nito at di makapaniwalang tumingin sa kanya.
"How?" parang nahihibang nitong tanong.
Ngumisi siya ng nakakaloko.
"Let's have a one week vacation! I will tell Kuya about this and I know he can't say no to me," sabi ko sabay kindat sa kanya.
"Really?" di makapaniwalang tanong nito. Siguro pino proseso pa niya sa utak niya ang mga sinasabi ko.
"Yes, we will just have a vacation, hindi man world adventure, but I will make sure that it will be memorable," pangako ko dito.
And for the first time, ngumiti ito sa akin. Yung ngiting totoo, at walang halong biro o pang aasar. Ang sarap para sa pakiramdam nung may mapapasaya ka.
"So, saan mo ba gustong gawin ang adventure natin?" tanong ko dito.
"Ahmm...I don't have any specific place," sabi nito.
"Oh! we have a vacation house at Iloilo, doon na lang kaya tayo? what do you think?" nakangiti kong tanong.
"Of course! anywhere....basta kasama kita," sabi nito pero di ko na narinig yung huling sinabi nito.
"What did you say? hindi ko masyadong narinig." Tumikhim ang binata at iniwas ang tingin sa akin.
"Hmm... nothing, you're my master now!'' he said with matching salute. Natawa na lang ako sa ka kwelahan niya. Ngayun ko lang naisip na ang sarap pala niyang kasama.
Parang lumabas lang siya sa lungga niya at hindi na yung dating lamig na kilala ko.
Medyo nilalamig na din ako kaya hinawakan ko ang magkabilang balikat ko.
"Can we now go home? ang lamig na kasi," sabi ko dito. Kaya tumayo na din ang binata at agad hinubad ang suot na jacket at ibinalot sa aking katawan.
"Thank you!" I said.
"Okay let's go!" he said. Inalalayan niya ako papuntang sasakyan at katulad noon ay pinagbuksan niya din ako at siya na mismo ang nagkabit ng seatbelt ko. Amoy na amoy ko ang gamit niyang perfume at body wash, parang nakaka addict lang din.
Nang matapos ay agad itong umikot sa driver's seat at nagmaneho na. Wala kaming imik na dalawa kaya naisipan kong maidlip muna at feeling ko ay pagod na pagod ang katawan ko sa nangyari ngayung araw.
Dahan dahan akong magmulat ng maramdaman ang maiinit na palad sa aking kabilang pisngi.
"Wake up now sleepy head," bungad ni Kingsley sa akin. Kakaiba ang ningning sa mga mata nito, di tulad nung una ko siyang makita na parang lahat ng gamit na mahawakan nito ay mag yeyelo.
Napakurap kurap ang mata ko at napatingin sa kanyang mapupulang labi, napalunok tuloy ako ng wala sa oras.
"Don't look at me like that sweetie!" pilyong ngiti ni Kingsley. Kaya napayuko na lang ako. Alam kong pulang pula na din ang mukha ko dahil sa hiya. Nahuli niya akong nakatitig dito.
Humalkahak ito ng hindi ako umimik.
"You know what? I want to ravish your lips until it's sore," namumungay nitong sabi. Dahil sa narinig ay agad akong napatitig sa mga mata nito. Hinanap ko kung nagbibiro lang ito ngunit hindi! Dahil sa pagkabigla ay agad kong naitulak ang binata.
"I-I'm sorry, kanina pa ba tayo?" nanginginig kong tanong dito.
"A minute ago? I just love to watch you sleeping, your like a Greek goddess," he said.
Lumayo na ako.
"I should go already, pagod na ako and I want to sleep already," agaran kong sabi at medyo itinulak siya upang maka alis ako sa pagkakadagan nito. Umatras naman ang binata.
"Yeah! you should sleep well, good night!" sabi nito sa kanya. Tumango na lang siya dahil ang puso niya ang nagtatakbuhan na ulit sa aking dibdib. Haysss makapag pahinga na nga muna. Kakausapin ko pa si Kuya Brenn tomorrow. Nakangiti akong humiga sa kama ko, for the first time talaga naging ganito ako kasaya dahil sa binata na nagawa kong pasayahin. Hindi ko na nagawa pang magbihis dahil antok na antok na talaga ako.
Maaga pa din akong nagising kahit na late na akong nakatulog kagabi, balak ko kasing puntahan si Kuya Brenn ngayun upang ipag paalam si Kingsley sa kanya. Mabilis ang kilos ko at agaran na akong nag suot ng damit, isang simpleng jogger pants lang na tenernuhan ko ng crop top na kulay itim.
Nang matapos ay lumabas na ako ng silid ko at tinahak ang daan patungo sa kwarto ng kapatid ko, mga 3 kwarto lang ang pagitan nito mula sa kwarto ko.
Hmmm nasaan kaya ang kwarto ni Kingsley? sabi niya dito muna ito nanunuluyan.
Nang makarating sa harap ng pintuan ni Kuya Brenn ay agad kong kinatok iyon.
"Kuya? are you awake?" sigaw ko at muling kumatok. Ilang segundo lang ang lumipas ay agad nang bumukas ang pinto. Nakita ko ang mata ng kapatid ko na halatang nadisturbo sa tulog nito.
"Good morning Kuya! I'm sorry if I disturb you," sabi ko kay Kuya at malambing kong hinalikan ang pisngi niya.
"Morning princess! why so early?" sabi nito at hinalikan din ang noo ko.
Tinulak ko na si Kuya upang maka pasok ako sa loob ng kwarto niya. Agad namang sinarado nito ang pinto. Umupo ako sa kama niya at pinaglaruan ko ang mga kamay ko.
I felt nervous and shy at the same time.
"What is it princess?" si Kuya.
"Ahmmm... I want to tell you something," mahina kong sabi.
"Spill it!" utos nito. Lumunok ako ng ilang beses bago tumingin sa may labas ng bintana niya.
"Can I borrow Kingsley?" saad ko dito.
Biglang humalakhak si Kuya. Nangungonot ang noo kong tiningnan siya.
"What? borrow? Kingsley is not a toy Wynona!" medyo seryosong saad ni Kuya.
"Ahmmm... that's not what I mean Kuya. I mean is, can you spare him for a one week vacation?" tanong ko ulit dito.
"Hmmm....why is that?" medyo naging matalas na ang tanong ni Kuya at nanantya na ang tingin nito sa akin. Napalunok ulit ako.
"I want him to accompany me, and I miss to go to Iloilo in our vacation house there! that's it! yes that's the reason!" nakalabi kong sabi dito and any time soon mag ta tantrums na ako.
"Well, mukha namang di kita kayang pigalan di ba? hahahahaha just take care of yourselves okay?" sabi nito na may halong biro, kaya naman napanguso ako.
"Kuya!" maktol ko at tinawanan lang ako ni Kuya Brenn.
- Writer
