Chapter 19 | Smiles and Tears
1482 Words
"Tomorrow is tita Ria's birthday..."
Mahinang sabi ni Mirah, opening about mom's birthday.
Parang pinakikiramdaman pa niya yung magiging reaksyon ko kaya tumango agad ako para iparating sa kanya na okay lang sakin.
"I just thought if you have any plans?" Pagtutuloy niya.
"Well, i...." Nabitin agad 'yung sasabihin ko. "I... don't know."
It's been months since mom passed away pero parang hindi parin ako makapanila, lalo na ngayon na magisa lang ako dito sa Ilocos at wala sila kuya at daddy, pakiramdam ko naiwan lang din sa Manila si mommy kasama sila.
"Siguro, a little celebration?" Halos bulong nalang na sabi ko.
Magkakasama kami ngayon nila Mirah, Zai at Heaven sa park malapit sa mall kung saan din kami pumunta ni Mirah at Zai no'ng nakaraan.
In just a second, i feel empty. My eyes started to water, i smiled and bow my head to hide my tears. I wipe my tears away and turn back my face to them.
Akala ko makokontrol ko na ang luha ko pero mali ako, wala nang mas tatraydor pa sa mga luhang matagal nang gustong lumabas...
I felt their arms around me to make me feel a little better.
That night we spend time with each other and catch up to things i've missed when i'm still in Manila, gano'n rin si Heaven. Piangusapan namin ang lahat ng pwendeng pag usapan para matabunan lang yung nararamdaman ko.
It's quite effective actually, pero you really can't escape despair.
Past midnight and i wide awake.
Gusto nang matulog ng katawan ko pero hindi ng utak ko.
I glanced at my clock. 12:15 am.
It's already mom's birthday.
How ironic it is that i'll be celebrating this without the celebrant.
Hi mom, are you listening? Happy birthday! I wanted to say sorry for not a being a good daughter when you're still here. I wanted to say that i love you so much, thank you for everything mom. I know you're guiding me from above. Days and years may pass but i will always remember you with a smile and silent tears. You will be in my heart forever and more. I love you again mom. Happy birthday.
I close my eyes gently and let that warm fluid run down from my eyes.
TGIF. Thank God it's friday kaya shortened and classes. After ng huling class period ko, dumerreetso agad akko sa drop off parra doon antayin 'yung driver ko.
But on my way there, nakasalubong ko si Raiden at Rainer na kasama 'yubg dalawang bagong students.
"Hi, guys" Nakangiting bati ko sa kanila.
"Xia." Parehong tawag nung magkapatod sa pangalan ko.
"Where are you headed?" Tanong ko.
"Sa gym." Sagot ni Raiden.
"She's my senior right? In archery?" Nilingon ko 'yung chinese guy sa likod nila. If i remember it correctly, he's Warren.
"No." Tatawang sagot ko agad sa tanong niya.
"Ah, humble." Nag angat ako ng tingin kay Rainer nung sinabi niya 'yon.
Ayan na naman siya sa mga ganyan niya.
Tinawanan niya lang ako nung inirapan ko siya.
Dinala ko 'yung paningin ko sa isa pa nilang kasama, eto 'yung nakakakilala kay Heaven.
"His name?"
"I'm sure your not pure filipino, i can tell that from your looks."
"Yeah, i'm italian-filipino." Sagot niya agad, napatango naman ako.
"I'm filipino-chinese." Nilingon ko si Warren sa tabi niya. "I told you cuz' you didn't ask." Sabi pa niya at ngumiti sakin.
"I know that already." Sabi ko nalang din.
Binalik 'ko 'yung tingin ko kay Zach.
"How did you know Heaven?" Tanong ko sa kanya..
"Ah, let me just say that i'm in a bad situation and she technically, saved my day."
Napatango nalang ako.
Bakit ayaw niyang sabihin? He typically didn't answerr my question, he just told me the scenario without answering my question how.
"Okay." Sabi ko pa tsaka binalik 'yung paningin kay Raiden at Rainer.
"Una na 'ko, may pupuntahan pa 'ko."
"Saan?" Tanong ni Raiden.
"Birthday ni ommy ngayon." Sagot ko lang at nakangiting naglakad na para lagpasan sila.
"Xiia!" Rinig 'kong tawag ni Riner pero hindi ko na siya nilingon. "Saan nga!"
Natawa nalang ako at dumeretso parin sa paglalakad.
NAKATULALA ako sa hawak 'kong box ng cake at whiite irises, na pabirito bulakklak ni mommy.
Dumaan kami sa pastry shop at flower shop naa sinabi sakin ni Mirah para bilin 'tong mga 'to
Pero pag uwi ko sa baha iba 'yung inaasahan 'ko sa dinatnan 'ko.
Narinig 'ko agad 'yung ingay sa kusina kaayaa doon ako dumeretso.
Hindi pa 'ko tuluyang nkakapuunta doon, ssinalubong na agad ako ng mga pinsan ko na may kanya kanyaang dala ng mga dishes.
"Hi, Xi." Bati pa sakin ni Jaxon.
Pag pasok ko sa kusina, inabutaan ko si manang Luz na tumutulong kay kuya Xandrreei ssa pag luluto.
Uminit agad 'yung mga mataa ko dahil sa kknakita ko.
"Kuya." Naiiyaak na tawag ko sa kanya.
"Oh, hi." Lumingon siya kin ng nakangiti.
Nilakad ko agad 'yung distansya saming dalawa at yumakap sa kanya.
"Wala ka bang pasok?" Umiiyak na taanong ko kaya tinago 'ko 'yung mukha o sa dibdib niya.
"Wala." Sagot niya. Narinig ko pa 'yung tawa niya kaayaa hinampas ko agad siya at humiwalay ssa paagkakayakap sa kanya.
"Nagpalipat ako ng hospital, sa Laoag ako nilipat ni dad para may kasama ka na dito,, sa monday pa 'yung duty ko." Sabi pa niya.
Hindi ako nakapag react agad. Hindi ko alam kung ama baa 'yung naarrinig ko o hindi.
"Dito ka na?' Mahinang tanong ko, naramdaaman 'ko 'yung mag tulo ng luha ko.
"Oo." Nakangiting sabi ni kuya. Napatulaala ako habang imiiyak parin.
Tumatawa siyang kinuha sa kamay ko 'yung cake at flowers na hawak ko at nilagay'yon sa counter
"You bought these?" Tanong pa niya.
"Yeah." Naiiyak na tumango ako. "Pumunta kami sa shops na nirecommend ni Mirah nung nag tanong ako sa kanya kagabi para hanapin 'yung favorite flowers ni mommy tsaka 'yung flavor ng cake na gusto niya."
Nahihirapan pa 'kong maagsalita dahil ss apaag iyak ko.
"Para kang bata." Tumatawa ulit na sabi ni kuya at hinila ako para yakapin.
He pat me on my hair. "Tahan na."
Hinigpitan 'ko 'yung yakap kay kuya tsaka umiyak sa kanya.
Hindi ko na mapigilan 'yung luha ko. Hindi ko nga alam 'kungg umiiyak ba ko dahil sa lungkot o dahil sa tuwa na umuwi na nga dito si kuya Xan.
Hiindi ko na alam. basta ang alam ko, kailangan 'kong ilabas 'to.
"Si kuya Xan naman pinaapaiyak si Xia!"
Lumingon agad ako nung narinig ko si Zia.
They're all here. Si Zai, si Jaxon, si Zedric, si Mirah, at si Heaven.
"Oo nga, alam mo bang ingat na ingat kaami diyan?' Sabi pa Jaxon.
"Oo na, oo na." Sabi lang ni kuya sa kanya.
"Mag bihis ka na, kakain na tayo pag baba mo." sabi sakin ni kuya at tumango naman ako.
Hinila ko agad 'yung mga pinsan 'kong babae at hinila rin sila paakyat.
"Xi, narinig mo na ba 'yung balita?" Tanong sakin ni Zai pagkapasok palang namin sa kwarto ko.
Kanya-kanya silang pwesto ng upo habang ako ay dumeretso sa closet.
Kinuha ko 'yung hinanda kong damit kagabi pa para sa araw na 'to.
"Yung isa daw sa mga bagong student may gusto may Heaven." Sagot niya.
"Sino, si Zach?" Tanong ko habang naglalakad palabas ng closet ko.
"Kilala mo na?" Tanong niya.
Umiling ako.
"Kanina lang, nakasalubong ko sila kasama sila Raiden at Rainer." Sabi ko pa.
"Hoy, speaking of Raiden at Rainer!" Sabi ni Zai.
"Ikaw ah, haba ng hair. Pinagtatalunan ka nung magkapatid."
"Ginusto ko ba 'yon?" Tanong ko.
"Kahit na, kahit noon pa hindi namin nakitang nag away 'yung magkakapatid na 'yon." Sabi naman ni Heaven.
"Pero ngayon, nag sasapakan na dahil lang sa'yo." Sabi ulit ni Zai.
'Tong babae na 'to, sumusobra na 'yung alam. Walking newspaper talaga siya sa campus.
"Tama na nga, naiinis na si Xia." Sabi ni Mirah.
She close her eyes for a secoind and nod. Natawa ako sa ginawa niyang 'yon pero gumaya nalang rin ako.
Inayos 'ko mga susuotin 'kong hikaw at kwintas. Regalo 'to pareho ni mommy sa'kin.
"Pano ba kayo nag kita nung Zach talaga?" Tangong ko kay Heaven habang tuloy parin sa ginagawa ko.
"Oo nga." Halos sabay lang na sabi ni Zai at Mirah.
"He's being robbed i think, tumulong lang ako." Simpleng sagot niya.
"Woah. "Reaksyon ni Zai.
"Saan ka pa ba tumutulong? Dalin mo nga ako diyan nang makatulong rin ako." Biro pa niya.
Tumawa nalang rin ako at kinuha na 'yung damit ko.
"Bihis lang ako." Sabi ko at pumasok na sa banyo.
Pagakatpos ay bumaba na rin kami at at gaya nga ng sabi ni kuya kumain kami ng sabay-sabay.
We lit the candles on the cake i bought and |blew it all at once.
Simple things like this makes my heart happy and definitely will keep it healthy.
- Writer
