My Heart Minding Colors

Chapter 15 | RED

After naming kumain, pumunta ako garden sa south para tumabay tutal malapit lang din dito 'yung building ng susunod 'kong subject.

May hawak akong water bottle habang nakaupo sa eksaktong bench kung saan ko na meeet si Z, i mean si Raiden.

Tahimik akong nakikinig lang sa tunog ng nga halaman at puno, sama mo pa yung tunog ng tubig sa fountain dito na mas maliit kumpara sa nando'n sa garden sa north.

Nakakarelax. Pero naudlot 'yon nung biglang may tumabi sakin, sa eksaktong pwesto kung saan umupo si Raiden nung sportfest.

"Wala ka na bang ibang magawa sa buhay mo kundi guluhin ako?" Tanong ko sa kanya ng hindi nililingon. Ramdam ko siya at alam ko 'yung pakiramdam ng presensya niya.

"Akala ko ba may klase ka?" Sunod na tanong ko.

"Oo nga." Sagot niya.

"Eb bakit nandito ka, hah Rainer?" Tanong ko at nilingon siya. Hidni siya nakatingin sakin at diretso ang tingin sa fountain.

"Hindi kami pinasukan ng instructor namin." Simpleng sagot niya at nilingon din ako.

"Bakit dito ka pa pumunta." Mahinang reklamo ko.

"Narinig kita." Sabi niya.

Nag make face ako at nilingon siya.

Pero hindi ko inaasahang makikita ko. siyang naka tingala habang nakapikit.

I decided to take advantage of this scenario para titigan siya. Kitang kita yung resemblance nilang tatlo nila Raiden at Rei, hinding hindi mo maipagkakailang magkakapatid sila.

Para sakin, they're best features are they eyes and lips.

Singkit yung mga mata nila na parang bahagyang nakaunat papaunta sa sentido. They're plum and pouty lips. And they're medium light skin color.

They have symmetrical beautiful faces. Hindi sila nakakasawang tingnan.

Rainer has a long feathered hairstyle, na bagay na bagay talag sa kanya, lalo na when he comb it back to the top.

"Sabi ko wag mo ko masyadong titigan eh." Biglang sabi ni Rainer.

Well minsan na rin pala, nakakasawa rin.

Tuluyan na siyang dumilat at tinawanan ako.

"Kaya ako, napagbabantaan ng pinsan mo eh." Sabi pa niya na parang sinisisi ako.

"Wag mong ibato sakin 'yung kasalanan mo." Sabi ko at inis na tinignan siya.

"Akin na." Sabi ko rin at nag lahad ng kamay.

"Ang?" Tanong niya.

"Yung ointment." Sagot ko.

Ngumiti agad siya at kinuha 'yon sa bulsa niya, binigay niya agad 'yon sakin.

Binuksan ko 'yung bag ko at kinuha 'yung maliit na pouch ng first aid na lagi kong dala.

I put some alcohol on my hand bago kumuha ng cotton swab at nilagyan 'yon ng ointment tsaka humarap sa kanya.

"Harap." Utos ko.

"Wag kang gagawa ng kalokohan, palalakihin ko yang cut gilid ng labi mo." Pagbabanta ko sa kanya.

"It depends, in what way ba?" Nakangising sabi niya.

Binato ko sa mukha niya 'yung cotton swab at tumayo na para sana umalis pero tumatawa niya kong hinawakan sa braso.

"Di na mauulit." Natatawang sabi pa niya.

Umupo ako ulit.

Nilagay niya sa kamay ko 'yung cotton swab at nangingiting tinignan ako.

"Sorry na." Sabi niya na parang ready na ready nang umilag sa mga banat ko.

Tumayo ako at lumapit ng bahagya para maanot ko. 'yung sugat niya sa noo.

"Nasaan si Raiden?" Tanong ko sa kanya at binaling ng konti pakanan yu g ulo niya para makita ko ng maayos 'yung sugat sa gilid ng ulo niya.

"Malay ko." Napipikon agad niyang sagot.

"Ako 'yung nandito kaya wag kang maghanap ng iba." Sabi pa niya.

Umirap lang ako at hindi sumagot.

Kinuha ko 'yung band aid sa kamay niya, at nag umpisang buksan 'yon.

"Lagi ka'bang may dala na first aid?" Tanong niya.

Tumango ako lang ako.

Pag ka lagya ko ng band aid sa noo naupo na 'ko at nilagyan ng ointment 'yung kabilang side ng cotton swab.

Naguumpisa palang ako maglagay ng ointment sa cut, dumaing na siya

"Aray, gago, masakit!"

Lumayo a tinignan siya sa mata. "Minumura mo ba 'ko?"

"Hindi ah, may narinig ka ba?" Kunwari pang tanong nya.

Hindi na ko sumagto at pumwesto na ulit para lagyan ng oinment 'yung cut.

I tried my best para gaanan .yung kamay ko ay pero dumaing parin siya.

"Put--masakit, Xia."

That made me smile.

Try to utter even a single curse on my face, pahahabain ko talaga yang maliit na cut sa labi mo.

Tumingin ako sa mata niya nung ngumisi siya habang kinukuha 'yung mas maliit na band aid sa kamay niya.

Nag baba ako ng tingin do'n sa band aid at nag angat rin ng tingin nung ilalagay ko na 'yon sa kanya.

Dinahan dajan ko'yun nung una pero para dumikit ng maayos 'yung band aid, i qpplied pressure at diniin 'yun ng mabilis lang.

"Xia!" He groaned in pain.

"What?" I asked laughing.

I let out a short chuckle. Mabilis kong tiningnan ang sugat niyang nilagyan ko ng band aid bago tumingin sa mata niya.

"Nagpapasapak ka pero ang arte mo." Sabi ko.

Hindi siya sumagot agad a naangitinging tinignan lang ako.

"Sa susunod gaganti na ko." Sabi niya bigla.

"Hindi ka gumanti kasi ayaw mo ng away o dahil alam mong ikaw 'yung nag umpisa ng gulo?" Tanong ko.

Mas lumawak 'yung ngiti niya.

"Ako yung nagumpisa ng gulo." Pag amin niya pero wala akong nakikitang kahit kontingg pagsisisi sa sa kanya, kahit konti man lang.

"Oh, kita mo na? Pero ang arte mo." Sabi ko at kusang umikot 'yung mata ko dahil sa inis sa kanya.

"Bakit ba pinag tatanggol mo yo'n? Ako kaya ang loveteam mo dito." Reklamo niya.

"At sinong nag sabi sayo?" Pag tataray ko.

"Wala, ako lang."

"Pss." Nasabi ko nalang at tumayo na para pumuta sa susunod na subject ko.

Dire-diretso akong naglakad palabas ng garden na hindi papaalam sa kanya o lingunin man lang siya.

"Ang hilig mag walk out nito!" Rinig kong sabi at sumunod na naman sakin.

NAGLALAKAD kami papasok sa building ng susunod 'kong subject no'ng makasalubong namin si Jaxon kasama si Tristan at James, mga member din ng basketball league ng Hamilton.

"Hey, sa'n ba kayo galing? Tintawagan kita kanina eh." Bungad ko kay Jaxon.

"May inasikaso kami." Sagot niya lang sakin at nag angat ng tingin kay Rainer.

"I told you to keep distance from Xia." Seryosong sabi niya.

Nalingon ko si Rainer na nasa likod ko. Hindi siya nagsalita at nakatingin lang pabalik kay Jaxon.

"Ako 'yung nagpasama sa kanya kasi wala akong kasama." Sabi ko kay Jaxon pero hindi niya pinansin 'yon.

"Nasan 'yung kapatid mo?" Tanong niya kay Rainer.

"Hindi ko alam." Sagot niya agad.

Nag papapalit-pqlit nalang 'yung paningin ko sa kanilang dalawa. Pare silang seryoso.

"Your brother just made a scene, ngayon headline na 'yung ginawa niyang balita." Sabi ni Jaxon kay Rainer. Nilingon ko ulit siya sa likod ko. "Help me find that dumbass." Dagdag pa niya.

"At ikaw..." bungad sakin ni Jaxon pag balik ng paningin ko sa kanya.

"Wag kang papasok sa susunod na klase mo hangga't hindi ko sinasabi." Sunod niya agad.

"Baka ma-late ako." Sabi ko.

"Makinig ka nalang sakin." Sabi niya.

"Okay." Nalilitong sang-ayon ko nalang.

Ilagpasan na ako ni Jaxon kasunod si Tristan at James at nagmamadaling naglakad paalis, nagmamali ata sila? Ano bang meron?

Nilingon ko si rainer sa tabi ko na tahimik na nakatingin sakin, nawala na 'yung mga ngisi at ngiti niya kanina na.

"Alis na ko." Sabi niya sakin.

Tumango lang ako.

"Wag kang aalis dito." Sabi niya pa. "Babalik ako."

Hindi ako sumagot at nanatiling nakatingin sa kanya.

Nakita kong bumuntong hininga siya tsaka ako tinalukuran at naglakad paalis.

Minutes passed, paikot ikot nalang ako, lakad lang ng lakad. Nasa loob ng bulsa ng blazer ko ang dalawang kamay ko.

Sa pag iikot ko, wala naman akong napansing kakaiba. Mukhang wala namang problema, wala namang nag kakagulo o ano. Eh anong meron, bakit hindi ako pwedeng pumasok sa klase ko?

"Xia!" I turned to my back when i heard Rei called me. Pinanood ko siyang patakbong lumapit sakin.

"Why are you still here? Hindi ka pa ba aakyat, 15 minutes nalang oh." Tumingin pa siya sa wristwatch niya. "Tara, sabay na tayo." Hinawak niya ang kamay niya sa braso ko at hinila ako.

"Pero sabi ni--" i tried to resist.

"Come on."

"O-okay." Sabi ko nalang at nag paakay sa kanya.

Pag dating namin sa tapat ng classroom namin, medyo nagulat ako kasi rinig sa labas ang ingay nila. Eto na ata ang unang beses na marinig ko silang ganyan kaingay.

Rei opened the door and step first inside, sumunod din agad ako. Nakita ko agad ang mga kaklase naming nag kukumpulan.

"What's happening here?" I raised my voice a bit kahit papano masabayan ko ang ingay nila at marinig nila 'ko.

"Here's Xia! Omg!" Sigaw ng isa.

Agad na nahawi sila kaya nakita ko na ang table ko.

"Shocks, Xia!" Rei tapped my shoulder twice.

There was bouquet of flowers on my table.

Lumapit agad ako.

Nalita ko 'yung red card sa jbabaw ng lamesa ko. At hindi ko na kailangang buksan 'yon para mabasa dahil naka labas sa envelope 'yung letter card at kitang kita ng lahat ang nakasulat do'n.

R.E.D

Iyon lang at wala ng iba.

I closed my eyes tightly. I bowed and shook my head.

What a scene.

When i thought of that, i immediately remembered what Jaxon just said sa baba kanina.

'Your brother just made a scene.'

"Xia, who's the R.E.D you're you dating?" Tanong ng isa kaya nilingon ko siya, pero hindi ko na makita 'kung sino sa kanila 'yon.

Napa face palm nalang ako.

So, tama nga yung usapan namin nila mirah at Zai kagabi, isa nga sa kanilang dalawa 'yung nagpapadala samin ng letters.

I'm too damn focused puzzling my thoughts, then i remembered Rei.

Nag angay ako ng tingin at nilingon siya. Tiniganan ko siya ng diretso sa ma mata, yung gulat palang nakita ko sa mata niya nung ginawa ko 'yon alam ko na.

"Tell me honestly, Rei. Do you know anything about this?" Tanong ko parin.

"Because we all know here, your initials are also R-E-D."