My Heart Minding Colors

Chapter 13 | Thrills and Flowers

Nandito ako sa dressing room sa back stage ng auditorium. nakabihis na ko at inaantay snalang i Raiden pero hindi ko pa siya nakikita simula pa kanina.

Naupo ang ako habang nakaharap sa malaking salamin sa harap ko nung biglang may kumatok sa pinto.

Napatayo agad ako kasi akala ko si Raiden na pero mali ako, it's the other Donovan, Rainer.

"You look tense." Sabi niya at pumasok habang nakatingin lang sakin.

"New place, new people, lack of practice." I said sarcastically, iniisa-isa 'yung mga kanina ko pa iniisip bukod kay Raiden.

"Ayokong mapahiya." Sabi ko pa at naupo ulit sa kinauupuan ko kanina.

"Sayang. Hindi ka sana mapapahiya kung ako 'yung kasayaw mo."

Napakayabang talaga!

I didn't reply and just roll my eyes.

Tumawa lang siya at nag lahad ng kamay sakin. Tinignan ko 'yon at inangat 'yung paningin ko sa kanya, nag tama agad 'yung mata namin, ngumiti siya sakin.

"Gusto mong mag practice?" Tanong niya.

He even tilted his head looking at his hand, gesturing me to accept.

"Pss." Nangingiting usal ko at tinanggap 'yung kamay niya.

"Wag kang gagawa ng kalokohan." Sabi at pumwesto na sa tabi niya.

nilabas niya 'yung phone niya at pinatugtog 'yung My Type by The Chainsmokers.

Pagkatapos ay binaba niay 'yon s aupuan na kinauupuan ko kanina at pumwesto sa tabi ko.

Mula sa repleksyon niya sa salamin nakita ko siyang ngumisi at nilingon ako. Nanatili akong nakatingin s arepleksyon niya at hindi lumingon sa kanya.

"Tumingin ka sa mata ko kung ayaw mong kuhanin ko ang atensyon mo sa sariling paraan ko."

Gusto kong mag-react dahil sa ginawa niya pero hindi ko na nagawa dahil pumasok na ang unang lyrics ng kanta.

Gaya ng sabi tinitignan ko siya, hindi ko alam pero kapag ginagawa ko 'yon wala akong ibang nakikita kundi siya, nasa kanya ang buong atensyon ko.

Parang lahat ng pagkakataon na kasayaw ko siya, gusto ko. Nag iiba bigla 'yung tingin ko sa kanya tuwing nag sasayaw kami.

Para siya nag iibang tao, siya yung tipong Rainer na magugustuhan ko.

Habang paulit ulit naming sinasayaw at ini-ensayo ang kantang 'to mas nagiging komportable mmkami sa isa't- isa.

Ano kayang reaksyon ni Rei at Zai kung makikita nila kaming nag sasayaw ngayon? Na 'yung chemistry naming sinasabi nila ay sa tingin ko, mas nadagdagan pa.

Patapos na 'yung kanta, nag lakad tungo sa kanya kasabay ng beat ng kanta. Pero hindi ko inaasahan 'yung ginawa bago pa ako tuluyang makalapit sa kanya.

Mabilis niya akong hinila at pinang palit ang posisyon namin. He was holding my waist for support and bend me a bit backwards as he leaned towards me. I can feel him breathing, i can smell his perfume. Sa sobrang lapit niya wala akong magawa kundi ang tingnan siya.

~ i hate to say it but you're just my type. ~

Natapos 'yung kanta at itinayo nniya ako ng maayos, agad ako lumayo at nag iwas ng tingin.

Bakit ba lagi nalang siyang may nga pa-gano'n bawat ending ng kanta?

"I think knew enough reasons why he like you like crazy."

Mahinang sabi niya pero narinig ko 'yon. Anong ibig niyang sabihin?

"Ano?" Tanong ko.

"Sabi ko ang ganda mo." Pag iiba niya at ngumiti sakin

Lumapit ako sa kanya at hinampas siya sa braso. Tinignan niya lang 'yung braso niya at tsaka binalik 'yung tinggin sakin.

"Sabi ko wag kang gagawa ng kalokohan eh." Sabi ko at hinampas siya ulit, mas malakas na sa pag kaakataong 'to.

"Aray, nakakadalawa ka na ah!" Reklamo niya kunwari pero nakangisi naman siya. Argh! nakakainis talag 'tong lalalking 'to!

Sa sobrang inis ko hinampas ko ulit siya, mas nilakasan ko pa.

"Eto na, eto na! Makinig ka muna kasi!" Bahagya pa soyang lumayo.

"Sa ilang bese 'kong nag perform sa harap ng maraming tao, alam na alam ko na mahilig sila sa mga surpresa, 'yung hindi inaasahan ng lahat." Paliwanag niya.

"Maraming nahuhulog sa mga gano'n." Dagdag pa niya.

I said nothing and raised a brow.

"Ikaw, game ka bang mahulog?" Maloko at makahulugang tanong niyang at nag simulang humakbang papalapit sakin.

Nanatili akong nakatayo sa kinatatayuan ko at pikong hinarap 'yung nakangisi niyang mukha.

"Promise, may sasalo sayo." Sabi niya habang nakatingin ng diretso sa mga mmmata ko.

"Eh kung suntok ko kaya 'yung saluhin mo?"

Napalingon ako pintuan kung saan pumasok si Rainer kanina, naiwan palang bukas 'yon at nakatayo ngayon doon si Jaxon kasama si Raiden at Zedric sa likuran niya.

"Bro." Nasabi nalang ni Rainer at lumayo sakin. Hindi ko alam kung para kanino ba 'yon, kay Jaxon o sa kapatid niya.

"I'm just trying to help." Maikling paliwanag niya.

"Know your limits, bro." Matigas at may angas na sabi ni Jaxon sa kanya bago pumasok at hilahin ako palabas

NASA LIKOD kami mismo ng stage ngayon ni Raiden, nag aantay nalang na tawagin ni Mirah na siyang emcee ngayong umaga.

Nag babalak na kong kausapin si Raiden dahil sobrang tahimik niya simula pa kanina, kaso biglang naman dumating si Rainer.

"Goodluck." Sabi niya lang sakin at kinindatan ako.

"Goodluck, bro." Sabi niya kay Raiden at tinapik pa siya ng dalawang beses sa balikat.

Pag katapos no'n ay umalis na siya.

I scoffed in disbelief. Hindi kapanipaniwala ang lalaking 'yon. He's acting like parang walang angyari kanina.

"Bakit ba pasulpot-sulpot nalang kung saan-saan ang lalaking 'yon?" mahinang tanong ko.

"May gusto lang siyang patunayan." Biglang sabi nni Raiden kaya napatingin ako sa kanya.

He's already staring at me.

"Huh?" Nasabi ko nalang.

"Na kayang-kaya niyang mauna at makalamang. " Sabi niya pa.

"Wait, i don't understand. But i don't think may intensyon siyang masama sa ginawa niya." Sabi ko naman.

"See?" Sabi niya at ipinasok ang pareho niyang kamay sa bulsa ng pants niya tsaka ako tinalikuran, dahil sakto rin na tinawag na kami sa stage.

Pag labas namin sastage naramdaman ko agan 'yung lamig ng buong lugar. Kitang kita ko 'yung dami ng nanonood. Pati ata mga junior at mga students sa college department ay nandito ngayon para panoorin kami.

Napatingin ako kai Raiden nung huminto siay s apag lalakad at nilingon ako. He extended his hand for me. Napangiti agad ako at naglakad palapit sa kanya.

Naramdaman ko na lang 'yung kamay niya sa bewang ko para alalayan ako.

Nung nasa harap na kami, nag patuloy sa pag sasalita si Mirah.

"Sorry." Sabi ni Raiden sa tabi ko kaya nilingon ko siya.

Diretso lang ang tingin niya sa crowd.

"How are you? Nagkasakit ka raw?" Nilingon niya na ko.

"Better, lalo na ngayon, hindi mo na ko sinusungitan." Ngumiti ako.

"Pero kinakabahan ako kasi wala tayong practice." Sabi ko pa.

"Once again, Xiavira Ralene Vaernes with our basketball varsity, Raiden!"

Bumaba na ng stage si Mirah. Namatay narin 'yung mga ilaw at dim lights nnalang ng natira kaya pumwesto na kami si Raiden sa gitna.

Tatayo na sana ako sa tabi nya tulad ng alam 'kong unang posisyon ng choreo, pero hinawakan niya ko sa parehong balikat ko at hinarap ako sa kanya.

I looked at him confused. We only have limited light pero kitang kita ko 'yung kislap ng mga mata niya.

"Look at me like i'm the guy who holds your heart, Xia." He said that as the intro started.

"You're both strange and beautiful, Z." Nakangiting sabi ko sa kanya.

Ngumiti rin siya. "Trust me?"

Tumango ako.

"Follow my lead." Pag kasabing pag kasabi niya no'n, hinawakan niya 'yung parehong pisngi ko. He gave me a soft kiss on my forehead.

Biglang bumukas 'yung spotlight at saaming dalawa 'yon nakatutok, kasabay ng pag bukas no'n ang pag bago ng nag pe-play na kanta,

"What the?"

"Same steps, different beat. Leave the rest to me." Sabi niya sakin at ngumiti.

Somehow his words throw all my nervousness and confusion gone. Nakampante ako.

I don't know where the music started nor it ended. All i know is i have fun, i love the thrill Raiden set for the both of us para sa sayaw na 'to.

Pareho kaming nag bow pagkatapos, with genuine smiles on our faces. Narinig ko 'yung mahinang tawa ni Raiden habang naka bow kami, mas lalong lumawak 'yung ngiti ko.

I feel like we just turn this stage into our playground. This is one of the best things i've ever done in my life.

Nakangiti akong nag angat ng tingin sa crowd kasamay si Raiden. They are all standing giving us applause, rinig ko pa 'yung sigaw nga mga nasa varsity na kaibigan nila Jaxon.

AFTER CLASS, naiwan ako sa computer room. Tinapos ko na 'yung research paper ko para wala na 'kong gagawin pag uwi.

Pag katapos ko, nag ligpit ako agad ng gamit at dimeretso sa labas. Nag aantay na siguro 'yung driver ko, hindi ako nakapag sabi kasi hindi ko pa alam 'yung number niya. Hindi naman niya ako araw-araw ssusunduin, talaga sinabi lang sakin ni kuya na ihahatid-sundo ako nung driver at least a week para ma-familiarized na siya sa lugar.

"Ang tagal mo."

"HOLY-- sheez Rei!" Napahawak agad ako sa dibdib ko sa gulat.

Bigla nalang siyang nag salita pagkalabas na pagkalabas ko. Hindi man lang niya sjnabi na nag aantay pala siya sakin dito.

"Sorry naman, i didn't know naman na magugulat ka." Napaatras ako ng konti ng bigla niyang hawakan ang dog tag ko.

Monday ngayon kaya naka type b uniform ako, bagaya kasi 'yung dog tag sa uniform kaya sinuot ko nalang din.

"Ano ka ba, hide this properly nga." Sabi niya. Kinuha ko yo'n sa kamay nya at ipinasok sa loob ng damit ko.

"Ang sweet niyo ni kuya kanina ah " pangaasar niya at pabiro pang tinusok tusok 'yung tagiliran ko.

Tawa lang 'yung sinagot ko sa kanya.

"Oo nga pala..." Sabi niya bigla na parang ay naalala.

Binuksan niya 'yung bag niya at may kinuhang pulang card envelope.

Unang kita ko pa lang alam ko na kung ano kung ano'yon.

"Sinong nag bigay, kilala mo ba?" Magkasunod kong tanong kay Rei at kinuha 'yung sulat sa kanya.

"I don't know him eh." Sabi niya.

Hindi na ko sumagot at binasa kung 'yung letter.

Xia,

Roses are red,

Violets are blue.

When this day started,

I only think of you.

Start your week with a smile. :)

R.E.D

Nag angat ako ng tingin kay Rei. "Kailan niya 'to binigay sa'yo?"

"Kanina lang, before ako pumunta sa auditorium. Actually, he told me pa na sabihin sayo that he gave you something sa locker mo."

Tumalikod agad ako at naglakad papunta sa building namin kung nasaan rin 'yung locker ko.

"Xia!" tawag sakin ni Rei at sumunod sa'kin.

Pag dating namin sa harap ng locker ko, nakita ko agad 'yung nakadikit na maliit na bouquet ng flowers do'n.

Hindi ko muna 'yon kinuha at binuksan 'yung locker ko. Hindi ko alam pero malakas 'yung pakiramdam ko na merong letter na iniwan si R.E.D at tama nga ako.

Xia,

Do you know what these flowers mean?

Light red carnations stand for admiraton and fascination.

I've always been fascinated both to your sweet beauty and feisty attitude ever since i first saw you.

while lavander roses stand for something i'm i can't tell you myself yet, but i know i did.

R.E.D

"Ano yan?"

Halos napatalon ako sa gulat nung biglang mag nagsalita sa gilid mismo ng mukha ko.

Hysterical akong humarap sa kanila habang nakahawak sa dibdib ko.

"Ano ba?" Habol na hiningang reklamo ko.

"Sorry." Sabi agad ni Zai at hinawakan ako sa balikat.

"Okay ka lang?" Nagaalalang tanong ni Mirah.

Tumango ako agad. "Nagulat lang." Sabi ko.

"Ikaw kasi." Turo ni Mirah kay Zai at hinampas pa siya sa braso.

"Oo na, sorry na nga." sabi niya at inusisa parin 'yung letter na hawak ko.

"Pero ano nga 'yan?" Tanong parin niya.

"Xia has a secet admirer." Nakangiting sagot sa kanya ni Rei na lumapit pa para tabigin 'yung locker ko para ipakita sa kanila 'yung flowers na nakadikit do'b.

"Gaga may pa- roses ang lola mo!" Sabi ni Zai at kinuha 'yung flowers sa pagkakadikit.

"Alam ko hallween ang event ah, bakit valentine's na agad dito?" Sabi pa niya.

"Ang sweet naman, may carnations pa." Sabi naman ni Mirah at kinuha kay Zai 'yung flowers.

"Kanino galing?"

Rei shrugged to them. "Secret admirer nga, right?" Tanong ni pa.

Nothing much happened after that. Nakilala ko lang 'yung driver ko, which is 'yung dating driver din pala ni kuya nung nasa highschool pa siya at umuwi na ko.

Pero tinawagan ao ni Zai at sinabing makikitulog sila ngayon i Mirah sa bahay kaya nag labas ako ng mga bagong unan at comforter.

Now, i'm in my room with the girls, Mirah and Zai.

But of course, i know, that this sleepover is just a cover for their real agenda, interrogation-s***h-chikahan. And as expected, the main topic is me featuring the anonymous R.E.D.

"R-E-D.." Mirah said out loud. I can almost hear her thinking.

"By any chance, could that R.E.D stand for Rainer Ezemiel Donovan?" Sabi niya kaya mabilis na nilingon ko siya, gano'n rin si Zai.

Naupo narin kami pareho habang nakatingin kay Mirah, nakatingala lang siya sa ceiing habang mukhang nag iisip.

Pinanood 'kong unti-unting lumaki 'yung mata niya dahil sa realization sa sinabi niya.

"It makes sense, right?" Tanong niya at mabilis na umupo rin.

"O. MY. GOSH." Gulat parin na sabi ni Zai habag nakatingin sakin.

"Hey, relax. We're not yet sure." Sabi ni Mirah kay Zai.

I kept silent and watched them while thinking.

"But all Rainer, Rei and Raiden has the initials R.E.D..." sabi ko nang mapagtanto.

Bakit ba lately nagiging unattentive na ko, i lost my focus.

"So it's either of the two, Rainer or Raiden..." Mabaga na sabi ni Zai na parang nagiisip pa.

"I vote for Raiden." Sabi niya agad pagtapos at nag taas pa ngg kamay.

"I vote for Raiden too." Sabi rin ni Mirah habang nakatingin sakin.

Hindi ako makapaniwalang tinignan sila ng naninngkit 'kong mga mata.

"What exactly are we voting for in here?" I asked.

"If we're talking about a guy for you, we vote for Raiden." sabi ni Zai na parang kino-convince pa ko

"We're not yet even sure, so calm down." Sabi ko pa.

"Whatever, but i really had the feeling na isa sa mag kapatid yo'n."

"Me too." Sabi ni Mirah at nahiga narin.

"I wondered why Xia's not getting any admiration letters or gifts for the passed long week, now i knew why." Sabi pa ni Mirah

"Ako rin, akala ko nga, si Jaxon pero hindi pala." Sabi rin ni Zai.

"They're freaking out more than i do." Mahinang sabi ko habang nakatingin sa kanilang dalawa na nakahiga sa magkabilang side ko.

Bumuntong hininga ako baga nahiga na rib sa gitna nila.

"This is frustrating." Sabi ko at itinakkip sa mukha ko 'yung unan ko.

"Why, because both Donovan' are hitting on you?" Rinig 'kong tanong pa ni Zai.

Hindi na ko sumagot at nanatili sa posisyon ko.

"Second week yet i felt like it's my second year." Sabi ko pa, pero hindi ko alam kung naintindihan ba nila 'yon dhail nga may takip naunan 'yung mukha ko.