Chapter 17 | Makikiagaw na 'ko
975 Words
Nagising ako sa pamilyar na amoy ng hospital kaya bumalikwas agad ako ng upo.
"Putcha." Mahinang bulong ko nung nakita 'ko si Rei na natutulog habang nakaupo sa gilid mismo ng kama ko.
Inikot ko 'yung paningin ko sa buong kwarto, nakita ko naman s akabilang side si Jaxon at Zedric na nakauposa sofa hindi rin kalayuan sakin.
Tumayo agad aila nung makitang gising na 'ko.
Ah, so dinala nila ako dito.
Panigiradong alam na 'to ni daddy at kuya.
"Kamusta?" Tanong agad ni Jaxon sakin pag lapit niya.
I opened my both arms asking for a hug.
I saw him chuckled before hugging me.
"Mag susumbong ako." Sabi ko.
"Bakit, qno 'yon?" Tanong niya at humiwalay sa yakap ko.
"That time, i heard someone called my name. Akala ko si Rei 'yon pero she told me and even swore to her life that she didn't utter a word that time." Kwento ko.
"Are you sure?" Tanong ni Jaxon.
"Is that what happend kaya takot na takot daw kayo ni Rei pag akyat ni Raiden?" Tanong ni Zedric.
Tumango ako agad.
"I hear it so clear, it creeps me out hanggang ngayon." Sabi ko.
"From now on,you won't go around the campus alone." Sabi ni Jaxon at inayos yung buhok ko.
"Papapasukin ko 'yung iba then after, rest. Okay?" Sabi pa niya.
Pag labas nila Jaxon at Zedric, hinanap ko agad 'yung bag ko kaya nadaanan ko ng tingin 'yung flower vase na pinaglalagyan na ng mga bulaklak na binigay sakin ni R.E.D.
"Pss." Nasabi ko nalang at napatingin sa pinto dahil bumukas na naman 'yon.
Bumungad sakin si Zai na nakakunot ang noing nilapitan ako, kasunod niya rin si Mirah at Heaven.
"Xia, ano ba? Nakakaloka ka, ano ba kasing piang gagagawa mo?"
Tinawana ko lang 'yung mga tanong ni Zai.
"Tawa ka pa." Nilingon ko si Heaven dahil sa sinabi niya.
"Pay good attention to your health will you? Makakapatay ako ng dahil sayo." Sabi niya pa.
"Etong si Heaven, sinuntok pareho si Raiden at Rainer."
"Hah, bakit?"
"Akala niya sila 'yung dahilan kung bakit ka nahimatay."
"They're the one who helped us." Mahinang sabi ko.
Please lang, why are you so war freak, Heaven?
"Pati eto." Tinuro pa ni Zai si Rei na natutulog parin. "Sinampal neto." Chismosang chismosa yung paraan ng pagsasabi niya at tinuro pa si Heaven.
Hindi ko alam kung ano 'yung ire-react ko.
"I'm worried." Paliwanag ni Heaven. "We lost her once, hahayaan pa ba na maulit 'yon?" Tanong pa niya.
"Kanina pa kami dito." Chika na naman ni Zai. "After school, dito agad kami dumiretso."
"That's right, actually, nasa labas rin si Raiden at Rainer." Sabi pa ni Mirah.
Naagkamustahan pa kami lalo na kami ni Heaven.
Nalaman ko na umalis lang pala siya sa bahay nila sa London ng hindi nag papaalam sa parents niya.
Malayo talaga ang loob ni Heaven sa parents niya dahil hindi siya sa kanila lumaki. Nawan si Heaven dito sa Ilocos no'ng umalis 'yung parents niya ng bansa bata pa lang siya para i-concentrate 'yung business nila sa London.
Lumabas narin sila para papasukin naman daw kahit sagalit 'yung dalawang magkapatid dahil kanina pa nga rin sila sa labas.
Habang nag aantay Napatingin ulit ako sa mga bulaklak sa flower vase.
Sakto namang pumasok sa loob ng kwarto 'yung dalawwa kaya nilipat ko 'yung paningin ko sa direksyon nila.
"Kayong dalawa, umamin nga kayo. kanino galing 'to?" Tanong ko agad.
"Taas ang kamay." utos ko pa.
Pero hindi parin sila sumagoto. Nanatili akong nakkatingin sa kanila at nag antay.
"Kay Raiden."
Nakangiwing sabi ni Rainer
Dahil do'n, napuunta ang atensyon ko kay Raiden.
"You like it?" He pursed his lips before asking that.
"I do, pero hindi ko gusto ang paraan ng pag bibigay mo." Sagot ko.
"Panong paraan ba ang gusto mo?" Tanong ni Raiden.
"Yung may confidence." Sabi ko
"Ako 'yon." Sabay na sabi nila kaya nagkatinginan sila.
nagsalita na agad ako bago pa sila magtalong dalawa.
"'yung may eager na sabihin sakin 'yung feelings niya."
"Nasabi ko na sa'yo." Sabay ulit nilang sabi.
"Totoo, kailan?" Tanog ko sa kanilang dalawwa.
Hindi sila nakasagot kaya napaisip naman ako
Tsaka ko lang naalala lahat ng sinabi nila.
"Ah." Tumango ako.
"I mean, yung directl y sa harap ko." Sabi ko.
"Gusto ka niya." Sabi ni Rainer at tinuro si Raiden kaya pareho kaming napatingin sa kanya.
"Gusto rin kita, totoo 'yon." Pagtutuloy niya at tinuro rin ang sarili niya.
"Anong gagawin mo ngayon?" Tanong niya sakin.
Pilit kong hinahanap sa kanya 'yung Rainer na nakilala ko pero seryoso talaga siya sa sinabi niya at diretsong nakatingin sa mga mata ko
"Wala, diba?" tanvng pa niya sakin.
"Pano kung m--"
Bago ko pa matapos 'yung sasabihin ko, inunahan niya na 'ko.
"Kaya wag ka na nag tumangi at hayaan nalang kaming dalawa."
I let out a single laugh in disbelief to his words.
"Alam ba ni Rei 'yang pinag sasai niyo?"
"Alam na alam." Nakangising sagot ni Rainer sakin.
Nilingon ko si Raiden sa tabi niya na nakatingin lang din sa kapatid niya.
"Seryoso ka ba ba sa mga sinasabi mo?" Baling na tanonng ko ukit ka Rainer.
"Umpisa palang seryoso na siya sayo, pero ako hindi." Sabi niya at tinuro ulit si Raiden.
"Tumutulong lang ako para makaamin siya sayo." Sabi pa niya
"Kaso sobrang tagal niya kaya nag bago 'yung plano ko..." Dagdag pa niya.
Kahit isang beses hindi nawala sa mata ko 'yung paningin niya.
"Uunahan ko na siya sa'yo." Pagtutuloy niya.
Sa pinaka unang beses simula nung nag salita siya, bumitaw 'yung tingin niya sakin at nilingon si Raiden na siyang naoookatingn rin sa kanya.
Ramdam na ramdam ko 'yung tensyon ng tinginan nila.
Ilang segundo pa silang nag tinginan ng gano'n hanggang makita ko na naman 'yung nakakaloko niyang ngisi.
"Sorry bro, pero makikiagaw na 'ko."
- Writer
