Chapter 38
“Irma!” Napangiti ang babaeng napagbuksan ko ng pinto nang mabilis na pinapasok ko siya sa aking apartment at pinaupo sa harap ng aking dining table. “Muntik na kitang hindi mahanap, Tabitha. Laking gulat ko ng makita kong nagsara na ang restoderya mo,” wika nito habang pinagsasandok ko siya ng pesto pasta na aking niluto at hindi maubos-ubos, “Ano ba ang nangyari?” Umupo na ako sa tabi niya at sinabayan na din siyang kumain, “Well, as you well know, pandemic happened. No choice, papalubog negosyo. Mabuti nang tumalon ng barko bago ito lumubog. But enough about me, kamusta ka na? Ilang taon na ba tayong hindi nagkita? Four years?” “Five,” pagtatama nito sa akin after niyang lumunok at mukhang sobrang nasarapan sa aking niluto.” “Grabe! Kalahating dekada na d
- Writer
