Ehra
Pagkatapos ng tatlong araw na pananatili ni Baby Joonie sa ospital ay makakalabas na rin sya sa wakas.
Hindi na rin nagpakitang muli sa akin si Paris simula ng lisanin nya ang ospital. Ilang beses kong tinatawagan ang kanyang cellphone pero hindi ito macontact.
Kahit isa sa mga tauhan ko ay hindi ko matawagan. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa kanila. Natatakot ba sila na baka magbago ang ihip ng hangin at isuplong kami ni Maranzano. Pero alam kong malabong mangyari ito.
Sa ginagawa nila ay tila hindi na sila natatakot sa katulad ko. Pero hindi naman maaaring mangyari iyon dahil marinig pa lang nila ang tinig ko ay nanginginig na sila.
Nakatindig ako sa labas ng ospital, karga ang aking anak. Nagpabook na lang ako ng masasakyan upang makauwi na kami ni Joonie.
Hindi ko na
