Pagkababang-pagkababa ko ng sasakyan ay ramdam ko agad ang mga matang nakasunod sa'kin.
Iyong ibang mga estudyante ay napahinto pa talaga at tila nahipnotismong napatitig sa kasama ko bago curious na napapasulyap sa'kin. Hindi ko na kailangan pang tumingin upang kumpirmahing bigla akong naging sentro ng atensiyon... mali, kaming dalawa pala ni Judge Franco. Sa totoo niyan ay napunta lang ako sa pisisyong ito dahil kasama ko ito.
Normal lang naman na makakakuha talaga ng atensiyon kung ang isang kilalang personalidad ay biglang makitang may kasamang hindi kilalang estudyante.
Hindi ko na hinintay pa si Judge Franco at nagpatiuna na ako sa paghakbang habang diretso lang ang mga mata ko sa tibatahak kong direksiyon ng entrance ng gusaling nasa harapan namin. Iniiwasan kong may makakas
