Simula
Please read your own risk. May mga sentibong scenes po ito na hindi puwede sa bata. Hindi ko po sasabihin sa inyo na free lang po ito hanggang dulo dahil posible po itong automatic i-lock ng system. Sana kung sakaling ma-lock ang kwento ni Marikit at Trigger ay sana magpatuloy parin po kayo sa pagbabasa. Salamat po.
Nandito ako sa aking kwarto habang hinihimas ang pagkabàbàe ko nang biglang pumasok si mama kaya't agad akong umayos ng upo. Nakalimutan ko nga palang isara 'yung pinto. “ What are you doing?” taas kilay na tanong niya sa akin at sabay na umupo sa mini- sopa ko at pilit kong pinakalma ang aking sarili.
“ Wala, mama. Makati lang kasi ang kinailaliman ko,” nakayukong sagot ko sa kaniya. She chuckled Ano na naman kaya ang iniisip ni mama?
Bihira lang na umakyat si mama sa kwarto ko dahil pareho silang abala ni papa sa kanilang negosyo kaya't medyo nagtataka lang ako.
“ May kailangan po ba kayo sa akin mama?” hindi ko na napigilan ang sarili kong tanungin siya. Kanina pa kasi siya lumulunok ng kanyang laway.
Tumikhim muna siya bago sumagot. Kinabahan tuloy ako. “ You're going to marry, Falcon's son,” awtomatiko akong napatayo nang marinig ito kay mama.
“ Ano? Are you out of your mind? Ipapakasal niyo ko sa lalaking hindi ko kilala? O sadyang ginagamit niyo lang ako para sa letséng business niyo!” nanlaki ang mga mata ko nang sampalin niya ako. Unang pagkakataon na dumampi ang palad niya sa mukha ko.
“ Wag mo kaming pagsalitaan ng ganiyan, Marikit kasi ginagawa namin ito para sa iyo!”
Natawa ako sa sinabi niya. “ Para sa akin? O c'mon ma, para iyan sa mga sarili niyo dahil mga selfish kayo!” bago paman ako ulit masampal ay padabog kong dinampot ang aking bag at lumabas ng kwarto.
“ Bumalik ka dito, Marikit hindi pa tayo tapos mag-usap!”
Kaagad akong sumakay sa motor ko at pinaharurot ito. Wala akong pakialam kung saan ako mapadpad . Gusto kong lumayo sa létseng bahay na iyon. Mga selfish ang mga taong nakatira doon. Ni-minsan ay hindi ko naramdaman ang pagmamahal nila sa akin puro nalang sila trabaho. Para nga akong multo sa bahay eh. Napadpad ako sa dalampasigan. Walang buhay akong bumaba ng aking motor at umupo sa buhangin.
Panay ang ring ng aking selpon ngunit hinayaan ko lang ito, dahil paniguradong si mama ang tumatawag sa akin. Ayoko munang marinig ang boses niya. Gusto ko munang mapag-isa. Sa di kalayuan may nakita akong lalaki habang parehong nakasalpak sa magkabilang tenga niya ang kaniyang headphone. Nakaupo rin siya sa buhangin katulad ko. Napaka peaceful ng datingan niya.
Lalapitan ko na sana siya nang biglang sumulpot sa harap ko si Pauleen ang bestfriend ko at sabay niya akong niyakap ng mahigpit. “ Kanina pa ako tawag ng tawag sayo bakit di mo sinasagot?“ nasa likuran niya ang kaniyang nobyo na si Ronnie kumaway pa ito sa akin at sabay na ngumiti.
“ Sorry,” tanging lumabas sa bibig ko. Ang akala ko ay si mama ang tumatawag sa akin, ang bestfriend ko palang si Pauleen.
Mas naramdaman ko pa ang halaga ko kay Pauleen kaysa sa mga magulang ko na walang ibang inisip kundi sarili nila lamang. Paano naman ako? “ May nangyari bang hindi maganda?” nag-alalang tanong niya.
“ Nagkasagutan kasi kami ni mama,” nasapo niya ang kaniyang bibig tila'y hindi makapaniwala na nagawa ko iyon kay mama.
Umupo muna siya sa tabi ko. “ Bakit?”
“ Ipapakasal niya ako sa anak ng business tycon na si Falcon. Ayokong maikasal sa taong hindi ko naman kilala at hindi ko mahal.”
“Did you met him?”
Nah. Wala nga akong ideya kung ano ang hitsura nun. Ni-hindi ko pa nga nakita iyang Falcon na iyon, iyong anak pa kaya nito. Umiling-iling ako sa kaniya.
“ Arranged Married, iyan kundi ako nagkakamali,” sambit niya at agad na sinenyasan ang kaniyang nobyo kaya lumapit ito sa gawi namin.
“ Iyong bestfriend mo, nasaan?”seryosong tanong ni Pau sa nobyo niya. Luminga-linga muna ito sa paligid bago sumagot.“ Lumipat ata ng pwesto,” sagot nito sa kaniya nang hindi nito mahagilap ang kaibigan.
May iba pa pala silang kasama? Hindi ako aware don ah. “ Anong plano mo?”
Ano nga bang plano ko? “ Magpakalayo-layo?” patanong na sagot ko sa kaniya. Agad niyang nasapo ang kaniyang mukha.
“ Face it,” luh? Ayoko nga. Gusto niya palang maikasal ako sa lalaking ni-minsan ay hindi ko nakita at nakilala. At mas lalong hindi ko mahal. Never pa akong nainlove sa isang lalaki. Yes I can seduce pero pampalipas oras ko lamang iyon. Sa lahat ng lalaking naakit ko ay ni-minsan hindi pa tumib0k ang pus0 ko.
Pampalipas oras ko lamang sila. “ Ayoko nga, bahala na.”saad ko at sabay na tumayo.
“ O? Saan ka pupunta?” taas kilay niyang tanong sa akin at tumayo narin. Pinagkakaisahan kasi nila ako kaya't lalayo ako sa kanila. “ Hoy! bumalik ka dito!“ tawag pa niya pero hindi ko siya nilingon patuloy lang ako sa paglalakad palayo sa kanila.
Hanggang sa nauntog ang ulo ko sa isang matigas. Nang iangat ko ang aking paningin, napalunok ako ng laway dahil tao pala ang nabangga ko pero ba't tigas niya? Sheyt Ang gwapo niya. Tinamaan ako ng kamandag niya. Jusko. Ang sama niyang makatingin sa akin. He's the one I saw kanina ngunit biglang nawala 'nung sumulpot ang bespren kong si Pauleen. “ Tabi!” masungit nitong sambit sa akin.
Jusko, ngayon lang ako nagkakaganito. Kay bilis ng tib0k ng pus0 ko sa mga oras na ito. Ito na yata ang sinasabi nilang love at first sight. Ang liit ng mukha niya at napakacurved ng kanyang pilik-mata. Ang kulay ng mga mata niya ay bughaw. Foreigner ata ito. Paniguradong daks ito. Naiisip ko palang ay nababaliw na ako, paano nalang kaya kung ilabas-masok niya sa puké ko. Sheyt!
Umayos ka diyan, Marikit. “ Are you fvcking deaf, woman?” naningkit ang mga mata niya sa inis. Ngunit ang gwapo niya parin. I bit my lower lip at sabay siyang kinindatan.
“ Kung ganito lang sana kagwapo at makamandag ang anak ni Falcon. Goraaa talaga ako,” bulong ko pa sa aking isip. Para na akong temang sa mga oras na ito.
Ang sarap siilin ng mapupulang labi niya.“ Ako pa ata ang naakit niya, imbes ako ang mang-aakit sa kaniya. “ Hey bro, nandiyan kalang pala!” napalingon ako nang tawagin siya ni Aris, nobyo ni Pau. Magkakilala silang dalawa? Oh my godness! Meant to be nga kaming talaga. Jusko, kung para na ito wag mo ng bawiin ko. Kingina akin na ito.
“ Tabi nga sabi!” nagulat ako nang banggain niya ang dibdib ko. Nakuryente tuloy ako sa sinabi. Isa pa nga.
“ Aaaaaaargh!” halinghing kopa.
“ Abnormal,” huling binitawan niya. Bahala na kung abnormal ako sa paningin niya, sayo lang ako magiging abnormal kaya okay lang.
“ Magkakilala kayo?” bungad sa kaniya ni Aris at sabay na bumeso. Umiling-iling siya.
“ No, why? Did you know her?”
“ Yeah. Bestfriend siya ng girlfriend ko,” tumango-tango naman ito kay Aris.
Sumunod ako sa kanila. Bahala na kung pagsungitan niya ulit ako. I'm badly need his d1ck. Umayos ka nga, Marikit.
“ Saglit lang, hintayin niyo ako ang bilis niyong maglakad!” sigaw ko pa ngunit nilingon at nginitian ako ni Aris. Nasaan na kaya si Pau ba't di ko na siya mahagilap? Nag-away kaya sila? Aso't pusa pa naman ang mga ito.
“ Are you following me, Miss?” lumukot ang mukha ko. Masyado bang halata?
Ingudngod ko mukha niya sa dibdib ko eh. Nanliit tuloy ako sa sarili ko kasi hanggang dibdib niya lamang ako. Mga putot kasi mga angkan ko. “ Pardon?” bingi-bingihan ko pa kahit narinig ko naman ang sinabi niya. Gusto ko lang siyang inisin pa lalo para hindi siya makapagtiis at siilin niya ako sa labi.
“ See you later, bro,” saad nito kay Aris at sinenyasan ko naman si Aris na pigilan itong umalis ngunit di niya ginawa.
Bakit ba ako naghahabol sa lalaking hindi ko kilala. He's already perfect for me kaso parang pinaglihisa calamansi ang asim ng mukha.
“ Wala kabang balak na makipagkilala sa akin?” habol ko pang tanong sa kaniya kaya't natawa na lamang si Ronnoe. Saglit itong lumingon sa akin at umiling.
Sumakay ito sa kaniyang awto. Lamborghini ba iyong kotse niya? Kaniyang pinaandar ang makina ng kotse niya ngunit bago paman siya makaalis ay agad ko siyang naharangan.
“ What the héll are you doing, Miss? Magpapakamatay kaba?” umusok ang ilong nito sa galit. Ang cute niyang asarin, lalong sumisingkit ang mga mata niya. Ma lalo tuloy siyang gumwapo. “ Hindi ako aalis dito hangga't hindi ko nakukuha ang number mo!” pagbabanta ko pa sa kaniya.
Dumating si Pauleen na may dalang paper bag at nagulat ito nang makita akong nakaharang sa kotse ni Mr. Chinito. “ Are you insane?” Oo baliw na baliw na ako sa kaniya.
“ Marikit, anong ginagawa mo?” kagat-labi kong hinawakan ang hita ko at hinimas-himas ito. Sunod ay unti-unti kong ibinaba ang suot kong backless dress. Nakita kong umiwas siya ng tingin. “ Kapag hindi ka tumigil diyan, Miss sasagasaan talaga kita,”sambit nito habang nakatingin sa malayo.
“ Kaya mo ba?” pang-aaakit ko pa at unti-unting lumapit sa gawi niya. Hindi siya makagalaw sa kaniyang kinalalagyan nang ibandera ko sa harap niya ang malulusog kong dibdib. Taas-baba ang adams apple niya.
May kahinaan pala ang mokong na ito. Nakita kong tinakpan ni Pau ang mata ng nobyo niya. Hinawakan ko ang ulo niya at sabay na inginudngod ang mukha niya sa dibdib ko.
At agad kong hinawakan ang panga niya. Marahan kong siniil ang labi niya ngunit itinulak niya ako kaya't napaupo ako sa lupa. Mabilis niyang pinaharurot ang kotse niya palayo sa dalampasigan.