"You really miss it, huh?" pang-uudyo ni Brandon, kasabay nang pagngisi niya.
Hindi na ako umimik at nagdesisyong yumuko na upang halikan ang nakatayong sandata niya. Sa ginawa ko ay ramdam ko ang biglang paninigas ni Brandon sa kaniyang pagkakaupo.
Tila ba hindi niya iyon inaasahan, maging ako man ay nagugulat sa sarili. Hindi ko rin alam kung anong pumasok sa utak ko at ginawa ko ito, pero bilang kapalit sa kaninang pagpapaligaya niya sa akin ay bukal naman ito sa loob ko.
And yes, kagaya rin ng sinabi niya; na-miss ko nga ito. Sobrang miss na miss na kulang na lang din yata ay yakapin ko ito.
Isa pang halik ang iginawad ko sa mamula-mulang ulo ng kaniyang pagkal*laki. Sa pagkakataong iyon ay kumalawa ang mahinang daing niya, pinagsamang nasasarapan at nahihirapan.
Hirap siguro dahi
