Halos hindi magkandamayaw ang mga kilay ko sa sobrang pagtataas at pag-arko. Talagang binalikan pa ni Brandon ang pinto upang masarado at i-lock, rason naman din para bumagsak ang panga ko.
Kasabay nito ay hindi ko na alam ang gagawin ko. Gusto ko siyang sipain at itulak pababa, pero natatakot din ako na lapitan siya o kahit hawakan. Feeling ko ay makukuryente ako, 'yung literal.
Kanina no'ng hinalikan niya ako ay parang nabuhay ang katawang lupa ko, tila may nagising na matagal nang tulog sa loob ng limang taon. Ayokong maramdaman iyon, lalo ngayon na 'di pa naman talaga kami okay na dalawa.
I mean, oo, nagkapatawaran na kami. Tanggap ko na ang lahat ng kamalian niya, lahat ng paliwanag niya. Pero syempre, ang awkward pa rin sa pakiramdam na magkasama kami sa iisang kwarto.
Hindi na a
