Muntik na akong mapatalon at mapasigaw sa sobrang gulat nang paglingon ko ay nasa likuran ko na si Sander.
“Bakit ka ba nanggugulat?” inis na sita ko sa kaniya habang sapo-sapo ko ang dibdib ko.
“You’re very happy while saying ‘I love you’ to him,” mahinang sabi niya. Nagulat ako nang isandal niya ang dalawang braso sa dingding. Napasandal ako roon at parang nakakulong sa kaniya dahil nasa magkabilang gilid ng ulo ko ang mga kamay niya.
“Ano’ng ginagawa mo?” kinakabahang tanong ko. Ilang pulgada na lang kasi ang layo ng mga mukha namin sa isa’t-isa at naamoy ko na ang mabango niyang hininga.
“I miss you so much…” he whispered passionately kaya lalong kumabog ang dibdib ko. Hindi ako makagalaw dahil para akong nahihipnotismo sa mga titig niya. Ilang sandali kaming nanatili sa ganoong po
