Chapter 42

1100 Words

Tamara’s POV  Hindi ko alam kung ilang oras na akong natutulog. Hindi ko na rin alam kung paano kami nakarating sa hospital na ito. At hangang ngayon ay hindi ko pa rin alam ang tunay na katauhan ni Nathan. Pero base sa mga nakita ko at nalaman ay konektado siya sa mga awtoridad. Kung walang dumating na back-up siguradong hindi na kami makakalabas ng buhay. “Anak, kumusta na ang pakiramdam mo?” Nag-aalalang mukha ni Inay ang bumungad sa akin. Ilang taon din kaming hindi nagkita. Siguro nasa sampong taon na mula nang huli akong umuwi sa probinsya. Hindi pa ako noon inuutusang pumatay ni Mr. Yao. Nasa training parin ako noon. Umiiyak na hinakan niya ang pisngi ko. “Anong nangyari? Bakit kailangan danasin mo ‘to? Patawarin mo kami anak….dahil sa amin naging pambayad ka kay Mr. Yao. Na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD