Tamara’s POV
Makalipas ang isang buwan ay nakalabas na rin ako sa Hospital. Sa kasamaang palad ay tuluyan nang namaalam si Mr. Yao. Tuluyan na ring nagsara ang kaso ng kanilang pamilya maliban sa dalawa pa niyang anak na nakakulong ngayon dahil sa casino na pasugalan nila na ngayon ay sarado na. Tahimik na rin kami at pwede nang mamuhay ng walang pinangangambahan na pwedeng gumanti sa amin.
“Wow! Ang ganda naman ng anak ko…” Naiiyak na sabi ni Inay sa akin. Sinukat ko kasi ang traje de boda na susuotin ko. Habang nasa hospital pala ako ay inasikaso na agag ni Nathan ang kasal naming dalawa. Katulong ang aking pamilya. Pansin ko din na naging mas malapit si Nathan sa kanila na ikinatutuwa ko ng labis. Dahil alam kong tinuturing na rin ni Nathan na pamilya sila.
Wala ngayon si Nathan
