CHAPTER 05
1476 Words
Five years later.....
THIRD PERSON'S POV
Isang tawag ang dumating sa opisina ng mga imbestigor, mula sa isang residente ng barangay. Patungkol ito sa isang amoy na kuma-kalat sa buong barangay at hindi nila matukoy kung ano iyon. Kaya't minabuti nilang tumawag sa opisina ng mga imbestigador. Agad namang kumilos ang mga ito at pinuntahan ang nasabing lugar.
Ilang sandali nga lang ay nakarating na sila at eksaktong pag baba nila sa kanilang kotse ay agad na sumalubong sa kanila ang napaka sangsang na amoy, na nag mumula sa kung saan.
"Kayo po ba ang tumawag sa opisina?" Tanong ng babaeng imbestigor.
Tumango ang ginang at agad na itinuro ang isang abandonadong kung saan sa hula niya ay doon nang gagaling ang amoy na iyon. Agad nilang nilibot ang kanilang mga mata sa paligid at sinundan ang amoy hanggang sa pinagmulan nito.
Sa madilim na daanan, natagpuan nila ang bangkay at pinagpira-piraso ang iilang bahagi ng katawan nito at binugbog nang husto, pagkatapos ay naka balot ng Isang itim na plastik. Nakahandusay sa lupa, ngunit halos hindi na ito makilala bilang tao. Ang mukha ay napinsala at nabalatan, ang mga mata ay nawawala, at ang mga labi ay naputol. Ang katawan ay puno ng mga sugat at pasa, na para bang pinahirapan ito ng masidhing kamay.
Ang boses ng lalaking imbestigor ay mahigpit sa galit. "Anong klaseng tao ang makaka gawa ng ganitong karumaldumal na bagay."
Inilibot ng mga dalawa ang kanilang mga mata sa katawan, pinagmamasdan ang mga damit na napunit-punit. Ang tingin ni Jameson ay tumuon sa damit ng biktima, isang kupas na logo at isang natatanging kombinasyon ng kulay na tila pamilyar. Nagpalitan sila ng tingin ng kanyang kasama, at pareho nilang alam kung ano ang iniisip ng isa't isa.
"Ang damit na ito ay mukhang pareho sa damit na suot ni Jeff Rodriguez noong siya ay nawala dalawang buwan na ang nakaraan," sabi ng isa gamit ang mababang boses nito.
Tumango si kaniah, ang kanyang mga mata ay nakatuon sa bangkay. "Kumpirmahin natin ang pagkakakilanlan, pero ako ay tumataya na siya ito."
Habang sinisimulan nilang iproseso ang lugar, nagsimulang bumalik ang alaala ni Jameson sa iilang kaso mula tatlong taon na ang nakaraan. At sa ganitong paraan din nila natagpuan mga bangkay, pinagpira-piraso nang husto, ngunit walang mga lead o suspek. Ang alaala ay nagpadala ng isang panginginig sa kanyang gulugod.
"Alam mo, ito ay mukhang pamilyar," sabi ni Jameson, ang kanyang boses ay halos isang bulong.
"Ang modus operandi ay katulad sa kaso mula tatlong taon na ang nakaraan. At wala man lang tayong natagpuan pwedeng gawing pang base para makilala ang sospek. Masyadong malinis ang pagkaka gawa niya ng krimen."
Nangiti si kaniah. "Sa tingin mo ay may kaugnayan ito?"
Ang ekspresyon ni Jameson ay naging malungkot. "Hindi ko alam, pero alam ko na kailangan nating maghukay nang mas malalim. Maaaring may kasunod pa ito at kailangan natin iyong pigilan."
Ang lugar ay nagtakda para sa isang mahaba at nakakapagod na imbestigasyon, na ang mga imbestigor ay determinado na alamin ang katotohanan sa likod ng bangkay na pinagpira-piraso at ang posibleng koneksyon nito sa isang dating kaso.
She nodded, her eyes scanning the area. "We need to run some tests to confirm the identity.
Jameson's gaze roamed the body, taking in the extent of the mutilation. "Hindi pwedeng aksidente lamang ito." he muttered. "Kung susuriin mo ng husto ay malalaman mong sinadyang gawin ang krimeng ito."
"We need to find out who did this. The family deserves justice." Saad ng babaeng imbestigor.
As they began to process the scene, Jameson couldn't shake the feeling that this was only the beginning of a long and gruesome investigation.
Pero bago nila nilisan ang lugar ay may nahagip ang mga tingin ng babaeng imbestigor dahilan para mapa hinto ito sa kanyang pag lalakad. Nang mapansin ni Jameson ang pagka tigil ng kanyang kasama at parang may tinitingnan ito ay sinundan niya iyon ng tingin.
Agad na kumunot ang kanyang noo ng mabasa niya ang mga salitang, sa tingin niya ay d*go ng biktima ang ginamit na panulat doon.
"SINNERS DESERVES TO BE PUNISHED"
Those are the words that was written on the wall, beside the victim's corpse. Matunog na bumuntong hininga ang babaeng imbestigor, kinuhanan namam kaagad iyon ni Jameson ng litrato at maya-maya lang ay agad nilang nilisan ang Lugar para makapag report sa opisina.
FEW MINUTES LATER...
"Chief, hayaan niyo kami ang humawak sa kasong ito." Pakiki usap ng captain ng crime squad unit.
Walang ganang nakatingin dito ang chief ng kanilang opisina. Maging ito ay naguguluhan sa nga nangyayari.
"Marami na ang humawak sa kasong ito, but until now. No one succeed to find the suspect." Kalmadong saad ng kanilang chief.
Nasa likuran ng captain si kaniah, isa sa mga myembro ng violence and crime squad unit. Nakikinig sa usapan ng dalawang mas nakaka taas sa kanya.
"Just let us lead the investigation, sir. This is our last chance to prove that we're doing great in our job." Muling usal ng captain.
Mariing napa pikit ang kanilang chief, nag hintay Ang dalawa sa magiging sagot nito.
"Hmm, fine. Pero ito na ang huli, sa oras na wala kayong mapa tunayan at wala kayong maituturong sospek at aalisin ko na sa inyo ang pag hawak sa kasong ito." Sagot ng chief.
Agad na nabuhayan ng loob ang dalawa at taos pusong nag papasalamat dito. Sumenyas lang Ang chief at kaagad naman silang nag paalam na aalis na.
"This is your time kaniah, hindi lang para sayo kundi maging sa buong violence and crime squad unit. Pakiusap ko lang ay gawin niyo ang makakaya niyo para maresulba ang kaso." Puno ng pag susumamong saad ng kanilang captain.
Sunod-sunod na tumango si kaniah at agad na umalis sa opisina. Ilang sandali lang ay natagpuan niya ang kanyang sarili sa loob ng isang cafe kung saan kaibigan niya ang nag mamay-ari nito.
"Good afternoon." Bati niya sa isang security guard ng cafe.
Nginitian lamang niyo at agad na pinag buksan ng pinto. Pagka pasok niya sa loob ay bumungad sa kanya ang iilang taong nasa loob ng cafe, at agad na kumawala ang ngiti sa labi niya ng makita niya ang kaibigan niyang si Coleen.
"Black coffee, please." Anito.
Lumingon sa kanya ang dalagang si Coleen at binigyan siya nito ng masamang tingin.
"Ikaw na gumawa ng kape mo, alam kong maselan ka." Saad nito sa kanya.
Napa tsk nalang si kaniah at agad na dumiretsyo sa coffee bar para gawin ang kanyang kape.
"Hello trich." Bati nito ng maka salubong niya ang isa pang dalaga. Ngumisi lang ito sa kanya at nilagpasan siya para asikasuhin ang ibang costumer ng cafe.
"Kumusta ang trabaho?" Maya-mayang tanong ni Coleen.
Bumuntong hininga lamang si kaniah at padabog na inilapag ang ginawa niyong kape sa lamesa.
"Base sa mukha mo, mukhang hindi maganda ang araw mo." Pang aasar nito.
Malutong na tumawa si kaniah at umupo sa tabi ng dalaga.
"Alam mo naman pala, dapat hindi kana nag tanong." Pabalang na sagot niya.
Agad na tumuon ang kanyang mga mata sa isang hiwa ng cake na inilapag ni Coleen sa kanyang harapan. A CUSTARD CAKE.
"Katulad ko ay hilig mo ding kumain nyan, kaya nag tabi ako. Kase isa yan sa mga best seller dito sa cafe." Anito sa kanya.
Sa ganong paraan ay bahagyang naibsan ang pagod na nararamdaman ni kaniah at nag simulang kainin ang custard cake na ibinigay sa kanya. Maya-maya lang ay agad itong natigilan ng may pumasok sa isipan niya at hindi niya napigilang itanong ito sa kabuang kaibigan.
"Umuwi kana ba sa inyo?" Tanong nito.
Nakita niya kung paanong natigilan ang kanyang kaibigan, ngunit kalaunan ay agad din iyong ngumiti.
"They're doing great, I'm always checking in them secretly. Hindi ko na kailangang mag abala pa. My father is gone, so there's no need to worry." Sagot nito..
Napa iling si kaniah dahil iyon ang laging sagot sa kanya ng kanyang kaibigan. Kaya nga Minsan nag tataka din siya kung bakit tina-tanong niya pa iyon eh pareho lang din naman ang makukuha niyang sagot.
"Mabuti ka pa, dito lang sa cafe mo. Baka bihira nalang akong makaka bisita dito, dahil simula bukas magiging abala na ako sa trabaho." Wala sa sariling usal nito.
"Bakit naman?" Tanong ni Coleen at inilapag ang hawak nitong tray.
Muling nag pakawala ng malalim na buntong hininga si kaniah. "May gagawing imbestigasyon ang unit namin sa isang kaso na katulad lang sa nangyari tatlong taon na ang naka lipas." Aniya.
"Murder?" Kyuryusong tanong ni Coleen.
Tumango lang si kaniah bago muling mag salita. "A murder case, with the same MO. Mutilated corpse and beaten to death." Dugtong niya ang muling sumubo ng pagkain.
"Mukhang busy nga." Mahinang saad ni Coleen at tahimik na umalis sa tabi ng kanyang kaibigan.
TO BE CONTINUE
- Writer
