CHAPTER 06- BLOODY JUSTICE
1816 Words
COLEEN'S POV
Alas dose na nang hating-gabi ng mag paalam si kaniah na aalis na at sakto din na ganong oras kami nag sasara ng cafe.
Limang taon na din ang lumipas simula ng umalis ako sa Probinsyano at pumunta dito sa syudad para mag hanap ng trabaho. At swerte ko lang din dahil naka tagpo ako ng mabubuting tao at tinulungan akong makapag tapos ng pag-aaral sa kursong culinary. At naitayo ko itong maliit na coffee shop ko.
Nagka kilala kami ni kaniah noong nasa college Ako dahil parehong university lang ang pina-pasukan naming dalawa. At dahil doon ay hindi ako nahirapan ng hustong maki-halubilo sa sa maka bagong mundo para sa'kin. Naging magka sundo kaming dalawa dahil tulad ko ay mapili din ito pagdating sa pagkakaroon ng kaibigan.
At hanggang ngayon na may kanya-kanya na kaming trabaho ay hindi pa rin namin nakakalimutang kumustahin ang isa't-isa.
"Ate ganda, uwi na po ako." Paalam sa'kin ni trich.
Akmang lalabas na ito ng cafe nang pigilan ko siya at inabot sa kanya ang paper bag na may lamang mga pagkain.
"Dalhin mo na yan. Ibigay mo sa mga kapatid mo." Saad ko sa kanya.
Ngumiti siya at agad akong pina salamatan. Nang makalabas na siya ay sumunod ako sa kanya at pinanood siyang maka sakay ng taxi. Nang makita kong naka alis na ito ay nag simula na din akong mag lakad pauwi sa apartment ko. Hindi naman ito malayo kaya pinipili kong lakarin na lamang.
Maka lipas nga ang mahigit labing-dalawang minuto ay nakarating na ako sa tapat ng apartment ko. Agad akong kinuha ang susi sa aking bag at nang mabuksan ko na iyon ay akmang papasok na sana ko, pero natigilan ako ng makarinig ako ng malakas na tunog na para bang may na basag na kung ano.
Bumitaw ako sa pagkaka hawak sa aking pintuan at humakbang patungo sa pinang gagalingan ng ingay, napa hinto ako ng sumalubong sa akin ang lalaking may hawak na yosi. Nang mag tama ang paningin naming dalawa ay huminto din ito at sandali akong tinitigan.
"Naka uwi kana pala, QL." Bungad niya sa'kin.
Blangko ang aking ekspresyon at nilalabanan ang tingin nito, hindi ko kailanman inalis ang mga mata ko sa kanya at pinapanood siyang sindihan ang kanyang sigar*lyo.
Umarko ang aking kilay ng bigla niya akong nginisian at bahagyang inabot ang balikat ko sabay hinaplos ito.
"Baka pwede mo akong mapag bigyan at hayaan mo akong tikman ka, QL? Alam mo namang l*bog na l*bog ako sayo." Mabigat ang bawat pag hinga ng saad nito sa'kin.
Nang marinig ko iyon ay agad na kumawala sa aking labi ang isang hindi maka paniwalang ngiti. At humakbang ng isang beses para ilapit sa kanya ang aking mukha. Umangat ang kaliwang braso ko at hinaplos ang panga nito sabay bulong sa kanya:
"Pag-iisipan ko." Mapang-akit kong saad at kinagat ng marahan ang kanyang kilay.
Naramdaman ko ang paninigas ng katawan nito dahil sa sinabi ko. Mas lalong lumawak ang ngiti ko at agad na lumayo sa kanya at bumalik sa aking apartment at agad ko itong ini-lock.
"Mga lalaki talaga." Tumatawang saad ko at napa iling na lamang.
I plopped myself down on my sofa and took off all my clothes, leaving only my underwear on and gazed around my apartment, sitting quietly on my sofa. Moments later, I heard the sound of a car speeding away, so I quickly grabbed my change of clothes and went out of my apartment again.
Dahil sa umaapoy na kyuryusidad sa katawan ko at pinuntahan ko ang kabilang apartment kung saan ko nakitang lumabas ang lalaking iyon kanina. Hindi pa man ako tuluyang naka lapit ay agad kong narinig ang mahinang hikbi ng babae, bahagya akong sumilip doon at nakita kong naka awang ang pintuan ng apartment nito.
Agad na bumungad sa aking harapan ang mga bubog ng mga bagay na nabasag. At doon lang naging klaro sa akin ang lahat ng matagpuan ng mga mata ko ang babaeng naka upo sa sahig, punit-punit ang suot nitong floral dress at naka paa. Tahimik na humihikbi habang naka sandal sa matangkad na refrigerator at sa harapan niya ay ang basag na 10 inch flat screen tv.
Sa labis na pag aalala ko ay tinakpo ko ang distansya namin at hindi ko na naisip ang mga bubog na matatapakan ko.
"Anong nangyari?" Agad kong tanong sa kanya at dali-daling inangat ang kanyang mukha.
My temper flared up as I saw her appearance. Her cheeks were flushed, her lip was bleeding, and her neck had marks, evidence of being tightly strangled. Nag lipat-lipat lamang ang aking mga tingin doon at maya-maya ay bigla itong gumalaw at niyakap ako ng mahigpit.
"B-binugbog n-niya a-ako... D-dahil s-si...sinabi kong g-gusto k-ko ng m-ma..m-makipag h-hiwalay sa kanya. H-he w-won't l-let me." Gunagaralgal na boses nitong pag susumbong sa'kin.
Nag simulang mag iba ang takbo ng aking pag hinga, mula sa pagiging kalmado ay naging mabigat na ito na para bang sasabog na ang puso ko dahil sa matinding galit at awang nararamdaman ko para sa kanya.
"A-ayaw k-ko na... K-kapag u-umuuwi siya ng l-lasing ay l-lagi n-niya akong b-binugbog, at kahit hindi s-siya l-lasing ay b-binugbog niya p-pa rin a-ako. P-pagod na p-pagod na ako at g-gusto ko ng m-makipag h-hiwalay sa kanya." Dugtong niya at mas lalong lumakas ang kanyang pag-iyak.
Marahan kong tinapik ang kanang balikat niya at hinahayaan siyang yakapin ako, nang sa ganoong paraan ay bahagyang maibsan ang pagda-ramdam niya.
Nanatili ako sa tabi niya hanggang sa dumating na ang mga pulis ay hindi ako umalis, para bantayan siya. Ngunit habang naka-upo ako sa kanyang tabi ay wala akong ibang inisip kundi sana mam*tay na lahat ng taong walang ibang ginawa kundi saktan ang mga taong mas mahihina sa kanila.
They should rot in h*ll, not in jail.
SOMEONE'S POV
"Oh, nakakuha ka ng pera sa asawa mo?" Agad na tanong sa'kin ng babae ko.
Ngumiti ako at inilapag sa kanya ang libo-libong perang nakuha ko kanina lang pagkatapos kong bugbugin ang asawa ko.
"Anong nangyari dyan sa kamay mo, binugbog mo na naman?" Naka taas kilay nitong tanong sa'kin.
"Gusto niya kasing makipag hiwalay, kaya sinampolan ko lang." Sagot ko.
"Baka sumunod iyon dito?"
Hindi ako sumagot at nginisihan lang siya, nang maka-lapit siya sa'kin at mabilis kong hinila ang kanyang braso at pina-upo siya sa hita ko.
"Hubarin mo na ang p*nty mo, para makapag simula na tayo." Magiliw kong saad.
At agad naman nitong ginawa ang sinabi ko, nang tuluyan ng mawala ang panloob niyong suot at agad ko ding hinubad ang aking pantalon at kaagad na lumitaw ang mat*gas kong al*ga na kanina pa nais makipag laban.
"Siguraduhin mo lang na masasarapan ako." Kagat labing saad niya sa'kin.
Walang kasing bilis kong ipinasok sa loob ng kanyang p********e ang aking batuta ng makaupo siya ulit sa aking hita. Pareho kaming nag pakawala ng isang malakas na ingay at nag simula na siyang umindayog sa aking ibabaw.
"A~~hhh.. ganyan nga, bilisan mo pa. P*t*ngina, ang s*rap." Saad nito sa'kin.
Nang mag angat ako ng tingin sa kanya at nakatingala ito sa kisame at tirik na tirik ang mga mata. Mas lalo akong naging ganado at malakas na pinag sasampal Ang kanyang pang-upo dahilan para mapa sigaw siya.
"Kung ganito lang kase ka sarap ang asawa ko ay hindi ko siya bubugbugin." Mahinang usal ko habang pinapanood siyang mag taas baba sa aking ibabaw.
Mabigat ang aking pag-hinga at nang hindi ako makuntento sa kanyang galaw ay hinawakan ko ang kanyang bewang at mabilis akong nag labas-pasok sa kanyang b****a.
"O~~hh... O~hhh. Sige pa! Ibaon mo!" Walang humpay na sigaw nito habang hinahampas ang balikat ko.
Ilang saglit lang ay naramdaman ko ang paninikip ng kanyang p*ke, senyales na malapit na siyang l*basan at ganun din ako, nananakit na ang aking puson na nais ng lumabas ng aking t*mod.
"U~gh.... Ganyan nga... O~~hh s-sige pa... A~~HH!!"
Pareho kaming napa sigaw ng tuluyan na naming maabot ang aming rurok. Bumagsak ang kanyang katawan sa'kin at hinahabol ang kanyang pag hinga.
"Masarap ba?"
Agad akong lumingon sa may pintuan ng marinig ko ang boses na iyon. Bumungad sa harapan ko ang taong hindi ko mawari kung lalaki ba ito o babae, dahil naka purong itim ito at may suot na sumbrero..
"Sino ka ba?" Asik ko sa kanya.
Agad namang gumalaw ang babaeng nasa ibabaw ko at sinundan ang tingin ko. Agad iyang umalis sa aking ibabaw at dali-daling isinuot ang kanyang damit. Pagkatapos ay tumakbo ito, pero mabilis siyang hinawakan ng taong naka tayo sa pintuan at hinihila ang buhok ni corazon.
"Kung sa tingin mo ay hahayaan kitang umalis, nagkaka mali ka." Aniya at malakas na tinadyakan si corazon. Dahilan para mapa higa ito sa sahig.
"SINO KA BA AT ANONG KAILANGAN MO?!" Umaalingaw-ngaw ang malakas kong sigaw.
Hindi ko maaninag ang kabuuan ng kanyang Mukha, dahil tanging ang mga mata lang nito at walang takip.
"Kailangan mong mam*tay." Saad niya sa'kin.
Nag simulang mangilabot ang buong katawan ko ng makita ko kung paano nito sin*ksak ang leeg ni corazon gamit ang flat screw na hawak niya. At hindi nito inaalis ang tingin sa'kin habang ginagawa ang bagay na iyon. Ilang segundo lang ay muli nitong inalis ang naka s*ksak sa leeg ni corazon at sumabay doon ang iilang d*go at tumalsik iyon sa kanya.
Nang tumayo siya ay nag simula siyang humakbang papalapit sa'kin. Hindi ko alam kung San nag mula lahat ng takot na meron ako ngayon, dahil kung tutuusin ay kayang-kaya ko siyang pabagsakin. Pero hindi ko magawa.
So sobrang takot na nararamdaman ko ay halos hindi ako makapag salita na para bang may matigas na bagay na bumabara sa lalamunan ko.
"Ang mga taong katulad mo ay hindi na dapat binubuhay at hindi na dapat gumagala sa mundong ibabaw. Kaya ngayon din mismo ay pag papahingahin kita." Saad niya.
Sinubukan kong tumakbo ngunit ganun nalang ang pag sigaw ko ng maramdaman ko ang matulis na bagay na naka baon sa aking likuran. Patuloy ako sa pag lalakad papalayo sa kanya habang sinusubukang abutin ang bagay na iyon sa aking likuran, pero muling kumawala ang napaka lakas na sigaw sa bibig ko ng maramdaman ko ang pag hapdi ng kaliwang hita ko.
Inabot ko iyon at sunod-sunod ang ginawa kong pag mura ng makita ko ang napaka daming dugo doon. Nang lingunin ko siya at agad na nanlaki ang mga mata ko dahil wala na siya sa aking likuran. At akmang lilingon ako muli sa harapan ng tumama sa mukha ko ang Isang matigas na bagay at sa lakas niyon ay na tanggal ang iilang ngipin ko.
"Sinabi ko na sayo na mag papahinga ka ngayon, wag ka nang manlaban dahil wala ka ding magagawa. Sa ayaw at sa gusto mo, mamam*tay ka ngayon gabi, mag kasama pa rin kayo ng babae mo hanggang sa impy*rno."
TO BE CONTINUE
- Writer
