Chapter 36

1440 Words

Amara's POV Sobrang bigat ng pakiramdam ko kaya hindi ko mapigilan ang umiyak sa harapan ni Ethan.Matapang akong babae, pero naipon na kasi ang sakit. Kailangan kong mailabas para naman gumaan gaan ang pakiramdam ko. "Stop crying, Amara. Para ka namang bata sa ginagawa mong yan", pag tahan sa akin ni Ethan, pero bakit parang galit pa siya. Ang sama-sama na ng loob ko sa kanya tapos ganyan pa tono ng pananalita niya. Kunting-kunti na lang ay parang ayaw ko ng ipaglaban ang pagmamahal ko sa kanya. Hindi ako Robot na walang pakiramdam. Hindi din ako si Wonder Woman na unlimited ang lakas sa bawat laban. Napapagod na din ako sa ganitong trato. Nagmahal lang naman ako,pero hindi ko deserve ang ganitong sakit. Para akong bata na sumisinok-sinok sa kakaiyak. Tumabi siya sa akin at banayad na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD