OMUB37

1607 Words

Hatinggabi na pero gising pa rin ako. Hindi rin naman ako makatulog dahil hanggang ngayon ay mataas pa rin ang lagnat ni Quinn. Nag-aalala ako dahil hindi pa rin bumababa ang lagnat niya. Kanina ko pa siya pinupunasan pero parang hindi man lang iyon nakakatulong para bumaba ang lagnat niya. “Venezia…” Mabilis akong napatingin kay Quinn nang tawagin niya ang pangalan ko. “Bakit? May kailangan ka ba? Nagugutom ka ba?” “Why are you still awake at this hour?” sa halip ay tanong niya sa akin at hindi sinagot ang tanong ko. “Matulog ka na.” “Hindi naman ako inaantok,” sabi ko. “Okay lang ako. ‘Wag mo akong intindihin. Kumusta na ang pakiramdam mo? Nagugutom ka ba? Gusto mong kumain? Nauuhaw ka ba?” “Matulog ka na. Medyo maayos na rin naman ang pakiramdam ko kaya hindi mo na ako kailan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD