HINDI ko mapigilang hindi matawa sa itsura ni Eugene na ibinalik ang suot niyang makapal na salamin. Yun lang anh ibinalik niya dahil wala naman na siyang damit na baduy.
Ngayon ang araw ng uwi namin sa Pilipinas kaya naghahanda na ako. Nandito kami ngayon sa kotse ni Eugene at pupuntahan ang bahay ko para kunin ang mga importante kong gamit.
Ilang sandali lang ay nakarating kami sa harap ng bahay ko. Binuksan ko ang pintuan ng kotse at agad na bumaba. Bumaba din si Eugene sa driver seat saka naglakad papunta sa 'kin.
Binuksan ko ang gate at pinatuloy si Eugene. Hindi ko alam kung anong connection ko kay Eugene ngayon basta ang alam ko lang ay unti-unti akong bumabalik sa dati. Maging ang katawan ko ay bumabalik narin dahil panay ang luto ni Eugene ng pagkain.
Pumasok ako sa bahay
