18. The bride
1158 Words
Lei
"Fuck."
"Shit."
"Yari."
"Bwisit!"
Kanina pa ako pabalik-balik sa kwartong ito. Ang kwarto ng Leirus sa panahon na ito.
Mariin akong napahawak sa buhok ko habang nag-iisip ng paraan para makaalis dito ng walang problema.
I f****d up! Bwisit!
Ano bang tama sa utak ng ninuno kong ito at nagawa niyang tumakas kung kailan malapit na siyang ikasal?
Ang kasal ko pa ang sisirain niya!
Napakagat ako sa kuko ng hinlalaki ko.
Tangina... hindi pa kami kinakasal ni Zairah... iiwan na niya kaagad ako-
"Argh!"
I shouted out of frustration. It's already been an hour since Zairah and the others were kicked out of this place. Wala akong maisip na paraan para malusutan ito.
Hindi ko alam ang gagawin ko. Nakasalalay rito ang kasalukuyan.
Sigurado akong papatayin ako ng mga magulang ko kapag nalaman nilang ako ang magiging dahilan kung bakit hindi na ang pamilyang Gardner ang magiging tagapamuno sa kasalukuyan.
B-But how can I marry someone I've never met?! At isa pa, hindi dapat ako ang nandito!
Nalipat ang tingin ko sa napaka-laking painting sa loob ng kwarto.
It looks exactly like me.
The only difference is that I have blonde hair and he has brown.... And I'm more handsome for sure.
Pero dahil sa spell na ginawa ni Zairah, kahit hindi hamak na mas gwapo ako sa kaniya ay hindi mapagkakailang parang iisang tao na kami.
"This is all your damn fault." Sambit ko sa painting.
"Kapag nakita talaga kita-"
Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang biglang may kumatok sa pinto. Mabilis akong natigilan at inayos ko ang sarili ko.
Balisa akong lumapit dito at dahan-dahang binuksan ang pinto.
Parang bumagal ang oras habang binubuksan ko ang pinto at unti-unting sumalubong sa akin ang taong nag-aabang sa labas. Napaawang ang bibig ko nang mamukhaan ang isang pamilyar na mukha.
"Z-Zairah?!"
Namilog ang mga mukha ko nang makita ang babaeng kasama ko kanina sa harapan ko. Pero ang pinakinabigla ko ay ang inakto niya.
Natigilan siya sa sinabi ko at lumingon sa likod niya upang tignan kung sino ang kinakausap ko.
"Ako po ba ang tinatawag ninyo, kamahalan?"
Para akong hinampas sa mukha nang matauhan ako sa sinabi niya. That's when I realized that they just have a similar face. Their eye color, hair color, and even their voice are different.
"A-Ah. Wala, wala. Nag-aaral lang ako ng bagong lengguwahe." Pilit na natatawang sambit ko.
Nakitawa rin siya sa sinabi ko. Matapos n'on ay nagkaroon ng sandaling katahimikan sa aming dalawa.
F-Fuck... what should I say?
"A-Ah-"
Pareho kaming natigilan nang sabay sana kaming magsasalita. Mabilis kong tinikom ang bibig ko at pilit na ngumiti.
"A-Ah, sige. Ikaw muna ang magsalita."
She flashed a smile. Namilog ang mga mata ko nang umiwas siya ng tingin sa akin na para bang nahihiya. Her cheeks are slowley turning red.
D-Damn, she looks like Zairah but way more bashful and nicer!
L-Like the opposite of Zairah!
"M-Maari po ba akong pumasok, kamahalan?"
Natauhan ako sa sinabi niya at balisa akong tumango. "O-Oh, sur- Oo! Tuloy ka."
Binuksan ko maiigi ang pinto at pinapasok siya. Nang dumaan siya sa harapan ko ay mabilis kong hinampas ang mukha ko.
U-Umayos ka Lei! Alam kong kamukha siya ni Zairah. P-Pero hindi siya si Zairah! She's. Not. Zairah.
Huminga ako nang malalim bago muling isara ang pinto at harapin ang babaeng pumasok.
Relax.... Just ask her what she's doing here and tell her to leave-
Natigilan ako sa pag-iisip nang makita ko ang kabuoang itsura ng babae. Nakatapat siya sa balcony kung saan tumatama sa amin ang sinag ng araw. Dahilan kung bakit kitang-kita ng maayos ang itsura niya.
Her hair is in braid and she's wearing a off shoulder floral dress. Her cheeks are still red and she can't still look at me.
Napalunok ako nang malalim. I-I can't f*****g stop picturing her as Zairah. For pete's sake, I've never saw Zairah in that look.
Inayos niya ang hibla ng buhok niya at inilagay niya ito sa likod ng tenga niya habang pasimple siyang sumusulyap sa akin.
Parang natuyo ang lalamunan ko at nakalimutan ko ang itatanong ko.
"Nag-alala ako nang malaman kong bigla ka na lamang umalis, kamahalan." Panimula ng babaeng kaharap ko.
Fer face softened as our eyes met.
"Akala ko ay hindi ka makakadalo sa kasal natin bukas."
Napaawang ang bibig ko sa sinabi niya.
T-This woman is my f*****g bride?
Agad akong napatakip sa ilong dahil pakiramdam ko ay may tutulong dugo anumang oras. Bumibilis ang t***k ng puso ko.
F-f**k, stop. She is not Zairah! She looks like her but she's not!
Pasimple kong tinignan ang babaeng kasama ko.
I admit.... nadala ako nung una. Matagal ko ng pinapangarap na makita si Zairah sa ganiyang ayos. A-Ang malambing na boses ni Zairah na magsalita ng ganiyan. A-Ang-
Shit!
"Kamahalan... bakit ka nanatiling tahimik? Mag nagawa ba akong hindi mo nagustuhan?"
Nagsitaasan ang mga balahibo ko sa katawan nang makita ang babae na nagtutubig na ang mga mata at mukhang paiyak.
Kahit hindi ko alam ang gagawin ko ay pilit akong umiling. "H-hindi-"
"Hindi mo ba nagustuhan ang ginawa natin nung nakaraan?"
Tila nagkaroon ng sandaling katahimikan sa silid. Hindi kaagad naproseso ng utak ko ang narinig.
G-Ginawa...
H-Ha?!
"A-Anong-"
Hindi ko naituloy ang sasabihin ko nang takpan ng babae ang mukha niya. She started sobbing that made me more anxious.
"Akala ko ay magugustuhan mo ang ginawa natin." Naiiyak na sambit ng kaharap ko.
Mariin akong napakagat sa ibabang labi ko. This damn Leirus! He freaking ran after doing something with this girl!
A-Anong klaseng lalaki iyon?!
Napaismid na lamang ako sa sarili ko bago ako naglakad papalapit sa babae. Mabilis siyang natigilan sa pag-iyak sa ginawa ko at unti-unting niyang ibinaba ang mga kamay niyang nakatapik sa mukha niya.
Hinawakan ko siya sa magkabilang balikat at parehong nagtama ang mga tingin namin.
Nanatiling tuyo ang lalamunan ko nang magtama ang mga tingin namin. Now that I'm looking at her closely, she really looks like Zairah.
"A-Ano-"
Nangungusap ang mga mata niya habang nakatingin sa akin. Napalunok ako nang malalim at hindi kaagad mapag-isipan ang sasabihin.
I-It looks like she really loves Lei... and the fact that she looks like the woman I love makes me doesn't want to hurt her....
But....
Tila nabigla siya nang bigla akong yumuko sa harapan niya habang hawak-hawak ang magkabila niyang balikat.
She looks like Zairah... but she's not the woman I love.
"P-Pasensya ka na! May mahal akong iba! Kahit magkamukha kayo, siya lang pakakasalan ko!"
Napapikit ako sa ginawa ko. Tumagal ng ilang segundo bago ko narinig ang isang pag-iyak at ang mabilis na pagtakbo ng babaeng kaharap sa labas ng silid.
I heaved a sigh. I really f****d up.
Mukhang walang kasal na matutuloy bukas... pero anong magagawa ko.
I just can't tell someone a lie even if its the sake of the future....
At isa pa...
I prefer my Zairah than her.
•••
- Writer
