The Unforgetable Memories

Chapter 20-Bagong Buhay

Sa sobrang lasing ko na yata ng may napansin akong babaeng nakaupo sa may piano ko.Mukha itong malungkot at may luha sa mga mata.Nilapitan ko ito at nang..

"I'm not happy for this,please open your mind and see what's around you..You need to focus and stay alive even without me.Look around and you can see there is a beautiful things behind you at masasabi ang swerte mo because you're alive..Gavin,hindi ako masaya na nakikita kitang ganyan,just accept it nawala na ako at ang mga anak natin ang s'yang lakas mo.Maging masaya lang ako kung makita kitang masaya din.Ito na ang reality sa buhay mo.Ako ay isang alaala nalang sa buhay mo...

"Krish,please dont leave..Don't leave me please!..."Gav.Gav what happen?Lasing kana,ano ba ang nangyayari sayo?..."She's here Sofie,kinausap niya ako.."Lasing kana,pumasok kana sa kwarto mo.

Mabuti nalang at sumundo naman ito,kinalabutan ako sa sinasabi niya.Nagmamadali akong iligpit ang mga nagkalat na bote ng alak.Gabi-gabi nalang syang ganito,best sorry ha hindi ko na yata mabantayan ang mag-ama.Almost 3 months na wala kana at 3 months na ding ganyan si Gavin.Ayaw niyang makinig,gusto na din daw niyang sumunod sayo...Nagulat akong may biglang nahulog na picture frame galing sa table.Agad ko itong pinulot.Kinilabutan ako,kaya agd akong umakyat sa guestroom kung saan naging kwarto ko na.Si mom naman sa kwarto ng twin natutulog kasama si yaya Meddy.

"Best,huwag mo iwanan ang mga anak ko.Inihabilin ko sayo ang mag-ama ko diba?..."Krish,Krisha no!!.."Anak,gising binabangungot ka!..."Ma,si Krisha kinakausap ako..."Ilang araw na yan ah,gusto mo ba bumalik na tayo sa England?Total may mga yaya naman na ang mga bata.."Sige mom,magpapaalam lang tayo kay Gavin..."Sige anak,siguro naman maintindihan ni Krish na aalis na tayo dito..

Pagkatapos namin mag-usap ni mom ay papunta na ako kay Gavin para magpaalam.Hindi ko mabuksan ang pinto.Parang may humaharang dito,Mom!mom open the door!hindi ko mabuksan dito sa loob.Natatakot na ako,para bang may kung sino na humaharang dito.

"Oh,bakit nakaupo ka d'yan sa sahig?.."Mom,hindi ko kasi mabuksan ang pinto kanina.Parang wala akong lakas..."Ang mabuti pa magpahinga ka nalang muna..Nakaalis na din sa Gavin.Mamaya nalang pagdating niya natin siya kausapin."Yes,mom..."Matulog kana lang muna at ilang araw na din na hindi maayis ang   tulog mo.."Mom,hindi kaya ayaw tayo paalisin ni Krisha?..Sa tuwing nagbabalak tayo magpaalam laging may humaharang.."Anak,maintindihan din ng bestfriend mo bakit tayo uuwe.Kailangan ka ng business mo sa England.."Sige mamaya mom,kakausapin ko na si Gavin.

"Good morning po! ..Oy Tita and Carlo!..Hi Sofie ang kambal saan?..Na sa hardin po,nagpapainit kasama si mom at ang dalawang yaya.."Sige puntahan ko sa likod.."Mauna kana ate,susunod ako.."Sof ano balita,kumusta ang pamangkin ko,nag iinom parin?.."Oo tuwing gabi nalang.Kagabi nakita kong may kausap ang sabi niya nagpakita daw sa kanya ang bestfriend ko.Kinilabutan din ako nitong mga nagdaang araw.."Mabait ang kaibigan ko,hindi yon mananakot,isa pa baka may gusto lang ipahiwatig."Ano naman?..Aba,malay ko.Alam mo Sofie,ganun talaga pag may gusto mangyari ang mga malalapit sayo.Lalo na't nandito ka sa bahay nila ni Gavin.Baka mamaya niyan..."Ikaw Carlo magtigil tigil kung ayaw mong karatihin kita!...Oo na alam ko namang martial art expert ka.Puntahan ko lang ang maglola sa hardin,see you!

Nanakot pa,hay naku na bored na ako!.."Mom,ok lang ba labas ako saglit?May bibilhin lang ako sa mall.."Sige anak,mag-ingat ka...

Habang nag aabang ako ng taxi papuntang mall,hindi ko namalayang may isang van na huminto sa harap ko.Alam kong waiting shed itong kanto na ito at hintayan ng sasakyan.May bumabang lalaki at dalawa sila.

"Miss sakay kana,saan ang punta mo?"Ok lang ako,hinihintay ko lang ang sundo ko,on the way na daw s'ya.

Iyon lang nasabi ko,alam kong hindi ako magaling magsinungaling.Mukhang nahalata yata ng isa,Lord bakanano ang gagawin nila sa akin,bakit kasi lumabas pa ako ang dami ko pa namang nabalitaan ng mga nakidnap at ginahasa dito sa bansang ito.

"Pare,mukhang hindi siya tagarito iba kong magsalita eh.Parang from ibang lugar.."Oo nga pre,mukhang foreigner..Miss sumabay kana lang sa amin,we are harmful.."Sorry nandyan na sundo ko.."Saan,wala naman eh..Pare hawakan mo at iuwe na natin yang stateside na iyan.."Bitiwan n'yo s'ya.."Gavin thank you at dumating ka..."Oy may super hero,pare sunggaban mo na!.."

Nagbunuan ang tatlong lalaki ako naman ay nakatulala lang na tinitingnan sila.Agad kung neresbakan si Gavin,bakit nakatingin lang ako,saan na ang galing ko sa karate.Ngunit hindi ako handa ng ng may lumabas na isang lalaki sa van at nasaksak ako sa likod habang kinakarate ko ang isa.Nagising nalang ako ng nakaswero na at nasa tabi ko si Gavin,pero bakit ganito ang naramdaman ko.

"Gavin?.."Sofie salamat at gising kana,kakaalis lang ng mommy mo.Kasama si tito Carlo at mommy.Galing na din si dad dito ay kinamusta ka.Mabuti at dumating si Carlo kanina at natulungan tayo..Kumusta pakiramdam mo,masakit pa ba sugat mo?.."Ang mga bata bakit hindi mo dala?Kumusta ang kambal natin?Ikaw kumusta ka din,hindi ko akalain na maglalasing ka ng sobra dahil wala na ako..

"Krisha?..No,hindi totoo ito.."Sofie anong sinasabi mo?..

"Hug me hon,namiss kita ng sobra...Ako ito si Krisha..Alam kong hindi ka maniwala,ako talaga ito.Ako yong batang kaklase at tagapagtanggol mo noong elementary.."Paanong nagyaring?..."Mahal kita Gav hindi ko kayang iwanan  kayo ng kambal.."Pero,.paanong?..."Ang katawan na ito ay akin na,habang naglalakbay ang kaluluwa niya,kaya nakahanap ako ng paraan para makapasok.."

Nagulat ako sa mga sinasabi na kung sino talaga ang nasa harapan ko ngayon.Nanaginip lang ba ako?Pero hindi eh,agad kong niyakap siya dahil sobrang miss ko na talaga ang babaeng mahal ko.Tanggapin ko kahit nasa ibang katauhan s'ya.