CHAPTER 31: TIME TO GO
**********
DYLAN CADEN
"The more I thought, the more I felt like crying." I mumbled to myself. I couldn't feel anything but pain and longing. I'm aching for her. God, I love her so much.
Nagbuntong-hininga ako at sumandal sa upuan habang nakatingin sa kawalan. Nilulunod ko ang aking sarili sa mga alaala na magkasama pa kami ng asawa ko.
I miss her warmth.
I miss her smile.
I miss her. So much.
Napapitlag ako nang tumunog ang aking cellphone na nasa bulsa ng aking pantalon. Agad kong sinagot iyon nang makita ang numero nf aking sekretarya.
"Sir. Mabuti naman po at sinagot niyo na." Natatarantang sabi nito.
Kumunot ang aking noo. "Problem, Miss?"
"May naghahanap po sa inyo. Kanina pa po niya kayo hinihintay." Paliwanag nito.
"Who?"
"Kristian and Trey Cerva
