Woman In Mission

HER P.O.V Naramdaman kong mayr'ong umupo sa katabi kong upuan. Denedma ko lang, hindi na ako nag-abalang tingnan pa. Nakasandal ako sa bintana ng bus habang nakapikit ang mga mata ko. Lumipas ang ilang minuto, bus naman ang naramdaman kong huminto. "Oh! 'yong mga baba sa University of Botanical Sciences, nandito na tayo." Rinig kong sambit ng konduktor ng bus. Tumayo na itong katabi ko. Iminulat ko ang mga mata ko at tumingin sa paligid. Mukhang narito na nga ako sa destination ko. Hinawakan ko ang bag ko saka tumayo na rin ako. Pagkababa ko sa bus, isinuot ko ang bag sa kaliwang balikat ko. Lumakad ako ng ilang hakbang, at huminto sa tapat ng gate ng university. Nasa gilid ang pangalan nito. Nagulat ako ng mayr'ong bumangga sa balikat ko. Nagsalubong ang kilay ko na hindi man lang itong lumingon sa akin at hindi man lang humingi ng paumanhin. Pinabayaan ko na lang siya. Humakbang na rin ako papasok. Malawak ang unibersidad na ito. Bakit kaya ito ang pinili niyang unibersidad? Maganda rin naman talaga rito. Maganda, sosyal at magagara ang mga bagay na makikita mo. Nadaanan ko ang parking lot. Maayos na nakaparke ang mga kotse. Bawat parkehan ay mayr'ong nakalagay na pangalan. Hindi ka na talaga makikipag-agawan sa pag-park. Sa unahan naman, parkehan ng mga bisikleta. Marami rin ang mga bisikletang narito. May mga bagong park lang ng bisikleta at kotse. Huminto ako sa paglalakad nang na sa tapat na ako building ng unibersidad. Tumingala ako upang tingnan ito. Mayr'on din itong kataasan. Napahugot ako nang malalim na hininga. Sa lahat ng ayoko ay ang pumunta mismo sa ganitong lugar. Ni-hindi nga ako nag-aral sa ganitong mga lugar at never akong pumasok. Naalala ko ang dahilan kung bakit ako narito at ano ang dahilan kung bakit ako pumunta rito muli sa pilipinas. === Flashback === Pagkagarahe ko ng sports motorbike ko ay tumungo na agad ako sa loob ng mansion. Bumungad at sinalubong ako ng isang maid. "Señiorita, pinapupunta po kayo ni madam sa kaniyang opisina." magalang na saad niya. Simpleng tango ang tinugon ko sa kaniya. Umakyat ako ng hagdan saka pinuntahan ang office ni mom. Pagkatapat ko sa pinto ng kaniyang office. Hinawakan ko ang doorknob saka binuksan ang pinto. Bumungad sa akin si mom na abala sa kaniyang ginagawa. Mayr'on siyang suot na glasses kaya kapag unang beses mo siyang makikita, una mong first impression ay masungit siya. Sinara ko ang pinto. "Where have you been? What time is it, young lady?" masungit na tanong niya saka umangat ng tingin upang tingnan ako. Salubong na naman ang kaniyang mga kilay. Nagkibit balikat ako. Alam naman niya kung saan ako galing at kung bakit ganitong oras ako kadalasang umuuwi. "Diyan lang sa tabi-tabi, nagpahangin." walang-buhay kong tugon. Napansin kong dumako ang tingin niya sa katawan kong mayr'ong bahid ng dugo. "This blood is not mine." paglilinaw ko. Dumako ako sa couch saka umupo. Sumandal dito at ipinikit ang mga mata ko. Two na ng madaling araw pero gising pa rin siya. "What did you do again?" tanong niya saka umupo sa katapat kong upuan. "I killed someone who is stupid." malamig kong sagot nang nanatili pa ring nakapikit ang mga mata ko. Narinig ko ang kaniyang pagbuntong-hininga. Umalis ako sa pagkasandal sa couch at humarap sa kaniya. "Why do you want me to be here? What do you want to talk about?" I questioned. Narinig ko ang pagbukas ng pinto. Dumako roon ang tingin ko. Pumasok ang isang maid na mayr'ong dalang dalawang cup of coffee. Nilapag niya ito sa tapat namin ni mom. Pagkalapag niya ay agad siyang umalis. Kinuha ni mom ang kaniyang cup of coffee saka sumimsim dito. Hinihintay ko ang sasabihin niya dahil ramdam kong importante ang sasabihin niya. Hindi niya ako papatawag dito ng walang dahilan at mas lalong hindi siya maghihintay ng ganitong oras. Ganitong oras din kasi ay mahimbing na dapat ang tulog niya sa kaniyang kuwarto. "Your Tita Khenna is looking for a secret and personal bodyguard for his son." panimula niya. Son? Tumaas ang dulo ng aking kilay. Anong kinalaman ko roon? Kinuha ko ang cup saka sumimsim na rin ng kape. "She wants a trustworthy person. A person who can be loyal to his son." she added. "Then? Why are you telling this to me? And please, can you direct me to the point? What do you really want from me?" I asked while raising my eyebrows. "She wants you to be his son's bodyguard." walang paligoy-ligoy niyang sambit. Muntik ko ng maibuga ang iniinom kong kape. "What?" malakas kong saad. Ibinaba at inilapag ko ang cup sa table. "You are aware that it is not part of my doings. I killed, not to protect." kunot-noong ani ko. "Being a bodyguard is not my thing, mom!" mabilis kong paalala sa kaniya. Me? Being a bodyguard? Never! No way! "I know, but please listen." saad niya, "Khenna knows that you can do it. You are capable of this task, Carys." she added. "You agreed with her?" I said. "At first, I hesitated because I knew you wouldn't agree, but she begged me. You know her, right? Minsan lang siya humingi ng ganitong pabor." pilit niyang pangungumbinsi. "Why me? Marami siyang kilalang puwedeng maging bodyguard ng anak niya. Alam niya ring hindi ko ito gawain." pilit ding pagtanggi ko. "Because she trusted you, Carys." she said desperately. "I thought Khenna doesn't have a kid." kunot-noong ani ko. Bumuntong hininga siya. Iyong mukha niya ay parang pinagbagsakan ng langit at lupa. "It's a long story, and it's forbidden to talk about him." saad niya, Forbidden? "Inaanak ko siya at parang anak din ang turing ko sa kaniya." Tumingin siya sa akin. "Maging ako ay gusto kong ikaw ang maging bodyguard niya. Mas mapapanatag ang loob naming pareho kung ikaw ang gagawa nito. Sekretong pagbabantay lang naman ang gagawin mo. Ayaw din kasi ng batang 'yon, e." wika niya, Pinagmasdan ko siya at pinakatitigan. Ngayon lang siya humingi ng pabor at ngayon lang din niya ako pinilit ng ganito. Khenna and her are both important to me. Hindi ako magiging ganito kung wala sila pareho. Bumuntong hininga ako. "Fine!" pagsuko ko. Biglang lumiwanag ang kaniyang mukha at kumislap sa tuwa ang kaniyang mga mata. "Great! Kami na bahala kapag nahuli ka niya, basta ang mahalaga ay mabantayan mo siya nang palihim." tuwang-tuwa niyang wika. Mayr'on siyang inabot na brown envelope. "Here. Read it." utos niya sa akin. Kinuha ko ito sa binasa nga. "Philippines?" ani ko saka tumingin sa kaniya. Tumango-tango siya. "Mom!" malamig kong saad na ikinawala ng ngiti niya. "I know you hated that place, but do you think it is time for you to go back?" she seriously said. "It's time for them to see you. Show them who you are now. Show them what prescious thing they lost." she continued. Tumayo ako. "When will my flight be?" "Tomorrow night, my daughter." she answered. Lihim na napailing ako. They both prepared and plan everything. Narating ko ang pintuan. "Enjoy your day with him este to that place." Huli kong narinig bago tuluyang nagsara ang pinto. Napahugot muli ako ng hininga pagkasara ko. Naiiling na tinungo ko ang kuwarto ko. Pagkapasok ko, muli kong tiningnan ang taong pupuntahan ko sa pilipinas. "Professor Khair Evanser Collymore." mahinang basa ko sa pangalan niya. Tiningnan ko ang hawak kong larawan niya. ==== End of Flashback ==== Tuluyan kong inihakbang papasok sa loob ng building ang mga paa ko. Wala akong choice kun'di ang magpanggap na studyante ni Prof. Collymore. Iyon lamang ang nakita kong paraan para makita ko siya in person, at mabantayan ko siya nang malapitan. Kaka-enrolled ko lang last week sa paaralang 'to. Inalam ko na rin ang lahat ng schedule niya maging ang daily routine niya. Hindi sa akin mahirap na gawin 'yon. Ngayong araw ko lang talaga siya makikita in person. Pinasok ko ang isang classroom. Tumingin ako sa wristwatch ko, mayr'on siyang klase ngayon at sa pagkakaalam ko dito ang klase niya. Umupo ako sa pangalawang row. Hindi pa nagtatagal ay puno na ang classroom ng mga studyante. Inilibot ko ang tingin ko sa paligid. Wala kang makikitang vacant seat at ang iba ay nakatayo na sa taas pero willing silang tumayo roon. Three-fouths ng klase ay puro kababaihan. Kaniya-kaniyang kuha sila ng mga make-up kit nila saka nagre-touch ng kanilang mukha. Hindi na ako nagulat kung bakit nila iyon ginagawa. Ayon sa larawang nakita ko, guwapo siya. Sa pagkakaalam ko siya ang pinakabatang professor na narito. Isang taon nga lang ang pagitan ng age naming dalawa. Hindi nagtagal mabilis na tinago nila ang kanilang mga make-up saka upo nang maayos. Dumako ang tingin ko sa pintuan. Pumasok ang taong hinahanap ko. Lihim na napangisi ako, tunay ngang guwapo siya. Matangos ang ilong at mayr'ong kissable lips. Nakatupi ang dulo ng polo shirt niya which is bagay sa kaniya. Professor na professor ang kaniyang datingan lalo na at mayr'on siyang suot na salamin. "Passed your assignment here." malamig niyang saad. Lihim na napangiwi ako sa tindi nang lamig ng boses niya. Tumingin ako sa mga studyanteng tahimik na nagsitayuan. Pinasa nila ang kanilang assignment yata. Pagkatapos, muli silang bumalik sa mga upuan nila. "Get your book and open it on page 10." malamig niyang muling sambit. Nagsimula na siyang mag-lesson. Napahikab ako bigla, sinara ko ang libro saka ipinatong ko ang ulo ko sa mesa para matulog. Narito ako para bantayan siya, hindi para mag-aral. ********* Nagising ako na wala ng tao sa classroom. Kinuha ko ang bag saka tumayo. Hihikab-hikab akong humakbang pero bigla akong natigilan at nahinto sa kalagitnaan ang paghihikab ko. "If you are not interested in my class, I am not obligated you to attend my class." salubong sa'kin ng masungit kong client. Nagulat ako kasi bigla na lang siyang lumitaw sa harapan ko. Hindi pa nga ako nakalalabas ng pinto, e. Sinundan ko siya nang tingin. Mayr'on siyang kinuhang class record yata 'yon sa ibabaw ng table. Naiwan niya siguro. Sumandal ako sa pinto. "It's none of your business whether I am interested or not in your class." bagot kong tugon. Masamang tingin ang binigay niya sa akin pero hindi ko 'yon pinansin. "After all, I am not here to study, but for somebody who seems not weak." Hihikab-hikab kong dagdag. Wala sa katawan niya ang pagiging mahina. Hindi ko alam kung bakit pinababantayan siya sa akin ni Tita Khenna. Mukha siyang ordinary person. There is nothing special about him, but his aura says otherwise. Kahit maraming babae ang humahanga sa kaniya ngunit pansin kong takot ang mga ito sa kaniya. Hindi siya tumugon sa sinabi ko. Nilagpasan niya ako na siyang sinundan ko nang tingin. Tumingin ako sa wristwatch ko. Tanghali na pala at oras na ng pagkain kaya pala kumakalam na tiyan ko. Umalis ako sa pagkasandal sa pinto saka sinundan siya. "Have you eaten your lunch?" wika ko pagkapantay ko sa kaniya. Hindi niya ako pinansin. "If not, let's eat together." pagyaya ko saka tumingin sa paligid ko looking for a canteen. "I don't eat with my student." malamig niyang tugon. Sandali ko siyang tiningnan. "But I am not inside of your cla----" Naputol ang sasabihin ko ng mabilis siyang lumakad at iniwan ako. Napatingin na lamang ako sa kaniya habang kumukurap-kurap. Hindi naman ako na-inform na may pagka ang lalaking 'yon. Napakasuplado at iwas sa tao. Dapat nga next time, kasama na sa profile information ang attitude nang makapaghanda naman. Napabuntong hininga ako, kung hindi lang talaga kay Tita Khenna at mom, hindi ako papayag na maging bodyguard niya. Makapunta na nga ng canteen nang makakain na. Nahanap ko kaagad ang canteen at agad na nag-order. Pang-dalawang tao ang kinuha ko. Sa halip na maghanap ng table, lumabas ako dala ang tray. Umakyat ako ng hagdan at tinungo ang last floor ng building. Base sa nakalap kong map ng unibersidad, ang last floor ay para sa lahat ng mga professors at instructor pero itong si Professor Collymore ay mayr'ong sariling office room. Ayaw niyang mayr'ong kasama at gusto mapag-isa. Kahit naman ako ay mas gustong mayr'ong sariling private place. Dapat pala pagiging co-professor na lang ang kinuha ko pero ayoko kasing magturo kahit PhD holder ako. Ramdam ko ang mga pagbaling nang tingin sa akin ng mga ibang professor habang tinutungo ko ang room ni Khair. Binigyan ko lang sila ng bored look. Pagkatapat ko sa pinto. Kumatok ako ng tatlong beses. "Come in," tugon niya sa malamig na boses. Hinawakan ko ang doorknob saka binuksan ang pinto. Bumungad sa akin ang abalang professor. Sinara ko ang pinto at inilibot ang tingin ko sa buong kuwarto. Maganda at mas malawak ito compare sa nasa labas na office department ng ibang instructors at professors. TheKnightQueen ?