Carys P.O.V
Kasalukuyan kaming nagbya-byahe patungo sa hindi ko malamang lugar. Paggising ko kanina ay nakahanda na ang lahat. Mga naka-empake na ang lahat ng gamit ko. Kunti lang naman kaya hindi mahirap dalhin.
Pareho kaming nasa backseat ni Professor. Si Win ang nasa driver seat at nagmamaneho. Dumako ang tingin ko sa labas. Malapit ng mag-alas nueve ng gabi. Ipinikit ko ang mga mata ko saka sumandal sa may bintana.
Lahat kami tahimik lamang dito sa loob. Pero napapansin ko ang panaka-panakang silip ni Win sa rear mirror.
Kung hindi ako nagkakamali ay lilipat kami ng tirahan. Maging ang mga gamit din ni Professor ay mga naka-empake rin. Hindi ko alam kung bakit kami lilipat.
Malapit ko ng maubos ang mga kapitbahay ni professor, e. Sayang!
Naramdaman kong huminto ang kotse.
