CHAPTER 18
RARA POV
Hindi ko talaga akalain na ganoon pala ako kamahal ni Bakikong. Parang ramdam ko pa rin sa puso ko ang bawat salita niya noong sinabi niyang hindi siya susuko para sa akin. Ang bawat halik niya sa aking buhok, ang mahigpit niyang yakap, at ang lakas ng loob niyang ipaglaban ako, lahat iyon ay parang paulit-ulit na tumutugtog sa isip ko.
Kanina habang magkasama kami sa opisina niya, parang tumigil ang mundo. Nang sinabi niyang mahal niya ako, alam kong hindi na ako kailanman makakahanap ng tulad niya. Pero sa kabila ng lahat ng nararamdaman ko, may takot pa rin sa puso ko. Takot na baka dumating ang araw na hindi niya kayanin ang lahat ng bagay na nakapaligid sa amin.
Pagkatapos niyang yakapin ako ng ganoon, tumayo ako at naglakad papunta sa bintana. Nakatingin lang
