Minsan naiisip ko, ano nga ba ang dahilan kung bakit ako nabubuhay? Ano nga ba ang gagawin ko? Ano ang misyon ko? Mayroon ba akong magagawa? At paano ko magagawa ang lahat ng iyon kung mahina ako?
I'm weak... very weak. Ang pamilya ko ang nag-iisang dahilan kung bakit ako nabubuhay at sila rin ang dahilan kung bakit ako mahina. Hindi ko maramdaman ang pagmamahal nila. Ang pag-aalaga, o kaunting pakialam man lang.
Hindi man lang nila napapalakas ang loob ko sa tuwing nanghihina na ako. Iba pa rin kasi kapag may nagpapalakas ng loob mo. 'Yung may magmo-motivate sayo kapag gusto mo ng sumuko. Kapag pakiramdam mo kalaban mo na ang mundo. Kapag pakiramdam mo nasa iyo na ang lahat ng problema.
Pero wala...
I stand against those problems and struggles alone. Kahit gusto ko ng sumuko, kinakaya
