Wala akong naramdamang kaba nang makalapit na siya sa akin. Naglaban pa ang aming mga paningin ngunit ako din ang unang umiwas. Hindi ko kayang makipagsabayan sa mga mata niyang nanlilisik. Mahigpit ang mga kamay nyang nakahawak sa braso ko pero hindi ko 'yon dinadaing sapagkat sa puso ko nagmumula ang tindi na sakit na nararamdaman ko ngayon.
"Safhira you may go now!" utos nito habang nakahawak pa din siya sa kaliwang braso ko.
"Anong gagawin mo kay Ysabelle? H'wag mo siyang sasaktan at pahihirapan. I know you Davis na matindi ang galit mo sa kan'ya," alalang sabi nito.
"I said get out honey," malumanay nitong utos. "I know what Im doing. Magaling na ko, okay."
Nasa mata ni Safhira ang awa na nakatingin sa 'kin nang makabihis na ito. Nagpaalam muna siya sa asawa ko at ganun din sa 'ki
