Normal ang kan'yang paninitig sa akin nang makita niya kong nasa tapat lang ng pintuan nang matapos nilang mag usap ni Safhira sa telepono.
"You may sit down Ysa," malamig nitong sabi nang makita niya ko agad na nakatayo sa may tapat ng pintuan.
Unti unti ang paghakbang ng dalawa kong mga paa na hindi ko pa maialis alis sa kan'ya ang mga mata kong nakatitig sa mukha niya. Umupo ako sa may katapat ng kanyang mesa kung saan siya nakaupo.
Pagkaupo ko, abala siya sa kan'yang pagpirma sa nakakalat na documents sa ibabaw ng mesa. Patingin tingin lang ako sa kan'ya kung p'wede ko na ba simulan kung ano ang ipinunta ko dito. Hindi man lang niya ko magawang lingunin man lang at isantabi man lang ang kan'yang ginagawa.
Napabuga ako ng hangin sa aking bibig na siyang kinapansin nito.
"So lets s
