Chapter 32
I’m waiting for Stuart. It still hurts. I wonder when I will ever learn to let go and move on. It seems like I'm always stuck in his world. Kung sana lang kaya kong ibalik ang oras. Sana pala 'di na lang ako nagpauto sa nanay niya. Maybe up until now, I'm still his good friend. Pero come to think of it, 'di naman lahat ng pinagdaanan ko kay Stuart ay masakit at kahit nga na ‘di niya masuklian ang nararamdaman ko at least sa anak namin naiibibigay niya 'yon nang sobra-sobra at masaya na ako doon. Alam kong nasasaktan siyang makita si Ken at Blair na magkasama. He tried to hide it but I know him so well. He can't hide his feelings from me. At 'yon ang pinakamasakit kasi lagi kong nakikita ang disgusto niya sa akin. Kitang-kita ko kung gaano siya nasaktan sa mga nagawa ko. Sa kanya ko napa
- Writer
