Missing
Days passed, namamalayan ko na lang na lagi akong natutulala o di kaya wala sa sarili. Pansin din iyon ng mga kasama ko at minsan ng mga pinsan kong lagi akong nakikita. Anila, hindi naman daw dapat na iniisip ko pa ang mga gano'ng tao, hindi naman daw sila ka-isip-isip.
Tama sila.
Pero syempre hindi ko maaalis sa akin na isipin siya. Well, may pinagsamahan din naman kami, naging mag kaibigin din naman kami, sa tingin ko.
Kung iisipin ko at isasaksak sa utak ko ang lahat ng text messages niya parang nilamon din lang ako ng kasinungalingan. I don't know if I choose to trust him or just ignore all the things he said. Mahirap.
I know things would be better if I choose to trust myself first. Gagawin ko ang
