REM
Nakatingin lang ako sa mga kasamahan ko habang patuloy pa rin ang kanilang pag-uusap. Ako naman ay kumakain ng dalgona na binili sa akin ni David habang kami ay pabalik sa kagubatan.
Sa tingin ko ay mauuwi sa wala ang lahat kung hindi kami makakabuo ng isang perpektong desisyon. Isang malalim na buntong hininga ang napakawalan ko. Dapat pala ay sinabi ko na sa umpisa pa lang ang nalalaman ko. Baka lumaki pa ang gulo kung sakali. Parang mas lalo ngang nalukot ang mga mukha ng kasama ko dahil sa kanilang nalaman.
Sino ba naman ang hindi mawiwindang kung ang akala mong may sanhi ng paghihirap mo at ang dahilan kung bakit ang tumatagal ang aming paglalakbay ay hindi pala ang totoong may sala.
Pinagtataka ko lang ay kung bakit wala rin namang sinasabi ang apat na heneral tungkol sa
