SAMUEL FORD SERIES #6 [COMPLETED]

Kabanata 5 - This is wrong

"Catherine. Anak..."

Naalimpungatan si Catherine ng marinig nya ang tinig ng kanyang ina na si Manilyn. Inaantok, pikit-pikit ang mata nyang kinukusot habang bumabangon mula sa pagkakahiga sa kama.

Nakita nya ang Mom nya at Dad nya na bihis na bihis kaya doon sya tuluyang napamulat habang tinitignan ang mga ito na may pagtataka.

"Bakit po?" napansin nya na kilik ng Dad nya si Zach na nakabihis rin ngunit natutulog sa bisig ng kanya ama.

"Anak, pupunta kami ng maynila ngayon dahil may kailangan kaming asikasuhin. Biglaan kaya ngayon lang namin nasabi sa'yo."

"Po? Aalis kayo? Maiiwan po ako rito?"

"Oo, may klase ka pa bukas. May titingin naman sa'yo kaya hindi na kami mag-aalala."

Napabuntong-hininga sya at wala rin namang magagawa dahil hindi sya makakasama lalo't mamaya ay may exam sya. It's already 1am in the morning.

"Hanggang kelan po kayo mawawala?"

Lumabas sila ng kwarto nya para naman maihatid nya ang mga ito hanggang sa labas ng kanilang bahay.

"I'm not sure, Anak, but I think we are stay in maynila for three weeks." tugon ng Dad nya.

"Ang tagal naman po pala." napanguso sya at nagtampo dahil wala na nga syang makakasama, tapos ganung katagal pa. Ngumiti ang mommy nya at hinaplos ang buhok nya bago ibigay sa kanya ang susi ng bahay.

"Alam kong kaya mo. Sa state nga ay wala kami pero kaya mo. Tsaka rito ay maaari kang pumunta sa mga tita at tito mo, oh 'di kaya ay ayain mo si Samuel."

Wala na syang magawa kundi ang tumango at magpaalam sa mga ito.

"Ingat po kayo. Uwian nyo ako!" pahabol nya na kinangiti ng mga ito bago paandarin ng Dad nya ang kotse paalis sa harap ng bahay nila.

Nakatanaw sya sa palayong kotse hanggang sa mawala iyon sa paningin nya. Napabuga sya ng hangin at napayakap sa sarili ng madama ang hangin na tumatama sa kanyang balat. Sinara nya ng mabuti ang gate at pumasok na sya sa loob, at pinagpatuloy ang naudlot na tulog.

Alas sais ng umaga, antok na antok pa sya pero kailangan nyang bumangon gawa ng alarm clock nya. Pasuray-suray at pikit-pikit pa ang mata nya. Suot pa nya ang silky purple nighties dress. Komportable syang isuot iyon.

Binuksan nya ang ref at kumuha ng one bottle mineral water bago nya tunggain habang nakapikit ang mata nya. Nanlalata sya sa antok kaya kahit ganun ay pilit nyang ginigising ang sarili at naghanap ng makakain para sa pang almusal nya..

Nakakita sya ng can tuna kaya kinuha nya iyon at lumakad sya palapit sa kitchen bar. Nagsalang sya sa bread oven ng tinapay at habang hinihintay ay pumikit sya na nakapalumbaba sa kitchen bar.

Napaidtad lamang sya ng may humawak sa bewang nya at halikan ang leeg nya kaya doon nagising ang diwa nya. Napalingon sya ngunit ang pagsakop sa labi nya ang sumalubong sa kanya kaya hindi sya nakahuma. Bumitaw sya at nakita nyang si Samuel pala na basa ang buhok habang suot ang fitted black shirt at jogging pants na itim rin.

"Samuel.."

Inalis nya ang kamay nito sa bewang nya at hinango nya ang tinapay. Yumakap sa kanya ang binata at pinatong ang baba sa balikat nya.

"Samuel, bitaw nga. Bakit ka ba nangyayakap?"

"Mag-isa ka lang daw dito?" hindi nya alam kung bakit tuwang-tuwa ito. At iba ang pakiramdam nya sa pagkakayakap nito sa kanya kaya medyo nailang sya. Halos umabot na rin ang braso nito sa ilalim ng dibdib nya na medyo ikinaangat ng dulo ng night dress nya.

Nang mailapag ang bread sa kitchen bar ay inalis nya ang kamay ng binata at lumayo sya rito. Kumuha sya ng kutsara at sa kabilang side sya pumunta.

"Oo, mag-isa lang ako dahil nagpunta sila Daddy sa maynila."

"It's great!" tinignan nya ito na may pagtataka sa tuwa ng tono nito. Pinalaman nya ang tinapay ng mayonaise at tsaka nya nilagay ang tuna sa bread. Nang sapat na ang nagawa nyang tinapay--yung kaya nyang ubusin ay nagtimpla naman sya ng chocolate hot coffee.

"Hindi nakakatuwa na mag-isa lang rito, boring kaya!"

Lumapit ito sa kanya at kumagat sa kinagatan nyang tinapay habang nasa likod na naman nya ito at nakahawak sa bewang nya. Ngumiti ito habang nginunguya ang kinagat nitong tinapay nya habang sya ay napapailing bago kumagat muli sa tinapay nya.

"Wag kang mag-alala. Sasabihin ko kay Mommy at Daddy na dito muna ako sa'yo." bulong nito at hinalikan sya sa pisngi kaya naman ay nilapag nya sa plato ang tinapay at nilagay nya sa tray iyon maging ang coffee nya. Inalis nya ang kamay ng binata sa bewang nya at binitbit ang tray paalis sa kitchen.

Syempre nakasunod sa kanya ang binata kaya napahinga sya ng malalim dahil nakakaramdam sya ng ilang para rito. Parang mali na. Parang hindi na tama ang haplos nito. Alam nya na mahina ang ulo nya sa bagay-bagay pero iba ang sinasabi ng pakiramdam nya na mali ang ginagawa ng pinsan nya.

Nilapag nya sa table ang tray at napansin nya ang pag-upo ni Samuel kaya lilipat sana sya ng hatakin nito ang bewang nya kaya gulat na gulat na napaupo sya sa kandungan nito. Napatingin sya rito at kita nya ang pagngisi nito.

"Why?"

"Bitaw nga. Ang laki-laki ng upuan." aalis sana sya ngunit mahigpit na nakahawak sa bewang nya ang binata.

"No, stay." bulong nito at pinisil ang bewang nya kaya hinawakan nya ang kamay nito.

"Deo, I think this is wrong!"

"What's wrong here, huh?"

Inalis nya ang kamay nito at tumayo sya paalis sa kandungan nito. Naupo sya na medyo may distansya rito.

Napahinga ito ng malalim at umusog palapit sa kanya ang binata kaya napatingin sya rito. Nilapit nito ang mukha sa tenga nya.

"Do you trust me?"

Tinignan nya ito sa mata. Nakatitig ang mga mata nito tila ba sya lamang ay sapat na sa paningin nito. Kumabog ang dibdib nya at pakiramdam nya ay nakalutang ang pakiramdam nya sa tingin nito.

"Y-Yes, I trust you."

Ngumiti ito at mas lumapit pa ito kaya napahiga sya sa sofa habang ang ulo nya ay nasa arm rest ng sofa. Nagkatitigan sila ng binata at mas napansin nya na para bang habang tumatagal ay lalo itong nagiging makisig sa kanyang paningin.

"Sana hindi nalang tayo magpinsan. Sana ay pwede kong ipakita sa iba ang nararamdaman ko sa'yo."

"S-Samuel.." hindi nya alam ang sasabihin.

"Mahal kita."

"Mahal din naman kita." ngumiti sya rito pero nakita nya ang biglang pagkalungkot sa mga mata nito.

"Mahal mo ako bilang pinsan mo?" tila hirap itong huminga at kita nya na mas lumungkot ang mga mata nito.

"'Di ba yun naman dapat ang maramdaman ko sa'yo? Mahal kita bilang pinsan ko, pati maging kababata."

Umalis ito sa pagtunghay sa kanya kaya napaayos sya ng upo.

"Ubusin mo na ang pagkain mo at magbihis ka na baka mahuli pa tayo sa klase."

Pagkasabi nito ay tumayo ito at lumabas ng bahay. Nakaramdam sya ng guilt na hindi nya malaman. Parang nasaktan nya ang binata. Kailanman ay hindi nya ninanais na masaktan ito. Ang binata lamang ang kanyang sandigan sa lahat. Kahit nagkalayo sila ng matagal ay hindi parin nagbabago ang sa kanila. Pero bakit ngayon ay parang iba na?

"Magkagalit ba kayo ni Prince Samuel?"

Nakatingin lamang si Catherine sa notes nya habang kanina pa dakdak ng dakdak si Pinky. Wala pa ang professor nila kaya kanya-kanyang kwentuhan ang mga kaklase nya.

"Hay! Malapit ng grumadweyt si Prince Samuel. Tapos tayo may isa pang year."

"Ano naman kung grumadweyt sya?" tanong nya at pumalumbaba habang nakatingin sa kawalan. Tinetext nya si Samuel pero hindi ito nagrereply. Kaninang lunch ay hindi ito nagpakita sa kanya kaya sila lang ni Pinky ang kumain sa cafeteria.

"Edi, hindi na natin sya makakasama. Magwo-work na sya. Baka sa maynila pa."

Naisip nya iyon. Kung sa maynila ito magwo-work, edi hindi na nya ito makikita. Sabagay, wala naman dapat syang kinalungkot dahil buhay nito iyon at labas na sya, pero bakit nalulungkot sya?

"Eh, anong masama do'n? Ayos nga iyon para magamit nya ang talent nya sa arts."

"Yeah, you're right! My Prince Samuel is so talented. His arms are so blessed. Paano kaya kung sa ibang bagay ay magaling din ang kamay nya?"

Humagikgik ang kaibigan tila ba may hindi ito magandang naiisip. Napailing sya at napalunok dahil bakit napapaisip rin sya?

"Alam mo, sabi ng iba, kapag malaki daw at mahaba ang kamay ng isang lalake ay tiyak daw na biniyayaan daw ito."

"Biniyayaan? Ng ano?"

Napangiwi sya ng hampasin nito ang braso nya kaya napahimas sya doon. Napasimangot sya rito pero hindi nito napansin dahil para itong uod na binubod sa asin sa sobrang kilig na nararamdaman nito.

"Ano pa ba?" Bumuka ang bibig nito at nabasa nya ang sinasabi ng pagbuka ng bibig nito na kinainit ata ng pisngi nya. Natatawa sa kilig na hinampas sya muli nito habang sya ay napapailing-iling.

"It's gross, Pinky." bulong nya rito.

"Ano ka ba, kapag nagkaboylet ka o 'di kaya hubby ay baka matikman mo iyon sa pwerta mo. Tignan natin kung sabihin mo pang 'It's gross'!"

Ngumisi ito sa kanya kaya napapailing nalang talaga sya. Hindi nya alam na may pagkawild ang utak ng kaibigan. Kala nya ay kikay at inosente ito, pero mali pala sya.

"Omg!"

Napatingin sila sa labas ng magtakbuhan ang mga babaeng estudyante, maging si Leonie ay kasali. Nagkatinginan sila ni Pinky, kaya umiling sya rito pero napabuntong-hininga nalang sya at nagpahila sa kaibigan ng hawakan sya nito sa kamay.

Sa open ground kung saan madalas nagpe-perform ang iba't-ibang performer sa school ay nakita nya na nagkakagulo ang mga babae. Tumakbo sila ni Pinky at nakipagsiksikan sa mga estudyante.

Napasinghap si Pinky habang sya ay hindi makapaniwala at napatakip ng bibig. Nakita nya na may binuhat na isang babae sa stage si Samuel.. Dumudugo ang tuhod ang babae.

Nagbigay ng daan ang mga estudyante at dahil hindi sya nakagalaw sa nakita ay naiwan syang nakatayo. Napatingin sa kanya ang binata ngunit seryoso lamang ito na nakatingin sa kanya at nilagpasan sya.

"Omg. Kita nyo 'yon? May gusto ba si Prince Samuel kay Felicia?"

"Wala pa kayang binubuhat na iba si Prince Samuel!"

"Wala tayong laban kay Felicia. She's beautiful, so they are match."

Naninikip ang dibdib nya sa hindi nya malamang dahilan. Nagsialisan ang mga estudyante habang sya ay naiwan na nakatulala parin.

"Nakakainis! Tila mauunahan ako ni Felicia! Naman! Maganda sya, kaya baka magustuhan sya ni Prince Samuel!"

Hindi sya nagsalita at tipid lang na ngumiti sa kaibigan bago haplusin ang likod nito para pakalmahin. Pero dapat siguro na sya ang pakalmahin, pakiramdam nya ay may sakit sya sa puso.

"Samuel!"

Nakita nya ang binata na pasakay na sa kotse nito. Uwian at sabay silang uuwi. Napahinto ito at tumingin sa kanya. Napahinto sya at hahakbang na sana patungo sa front seat ngunit natigilan sya sa sinabi nito.

"I'm sorry, ihahatid ko si Felicia sa kanila. Susunduin ka ng driver nyo."

"Ah, ganun ba." tumawa pa sya para ipakita na okay lang. Humakbang sya paatras habang nakatingin sa binata. Nakatingin ito sa kanya ng seryoso kaya sya ang unang umiwas ng tingin bago tumalikod.

Napapapisil sya sa daliri at naglakad palayo doon. Narinig nya ang pag-andar ng kotse kaya unti-unti syang lumingon. Hindi nya alam kung bakit lumalandas ang luha nya. Hindi nya kung bakit pakiramdam nya ay naiinis sya kay Felicia. Hindi nya alam kung bakit nagseselos sya. Hindi naman dapat, pero bakit nararamdaman nya lahat ng iyon?

Umuwi sya sa bahay ng hindi nagpapasundo sa driver. Ninais nya na maglakad nalang upang mawala ang kakaibang nararamdaman. Nakatingin sya sa phone nya habang kita nya ang pangalan ni Samuel sa contact list nya. Nagdadalawang-isip sya kung dapat ba nyang tawagan ang binata. Nais nyang malaman kung nakauwi na ba ito?

Humugot sya ng malalim at nanginginig ang kamay nya na pinindot ang numero ng binata. Maingat nyang nilapit sa tainga ang phone at hinintay ang pagsagot nito. Nang maging visible ito sa kabilang linya ay naramdaman nya ang pagbilis ng t***k ng puso nya.

"A-Ah, Samuel, are you--"

"Sorry, Felicia ito. Narito sa bahay si Samuel, kausap nya ang dad ko."

"Ah, sige, salamat." binaba na nya agad ang tawag at napapikit sya. Nasa bahay parin hanggang ngayon ni Felicia ang binata. Nagtagal ang binata doon? Anong ibig sabihin no'n?

Ang sama ng loob nya. Hindi nya alam kung para kanino. Naisipan nya na igugol nalang ang isip sa pagre-review. Pero napadukdok sya sa lamesa ng maisip muli ang binata at si Felicia, habang panaka-naka ang tingin nya sa orasan. Gabi na, ngunit ang pinangako ni Samuel na sasamahan sya sa bahay ay tila hindi nito matutupad.

Galit ito dahil sa huli nilang pinag-uusap? Bakit, ano ang dapat na ikagalit nito sa sinabi nya? Mahal naman talaga nya ito bilang pinsan, 'di ba? Hinahayaan na nga nya na halikan sya nito kahit pa parang mali. Naniniwala sya sa sinabi nito dahil sa ibang bansa ay may kaklase sya na inamin na ganun din sila ng pinsan nito. Kaya alam nya na okay lang.

"Aist! Bahala sya!"

Sinara nya ang libro at notes nya bago sya nag-uunat ng braso na tumayo. Lumapit sya sa kama at sumampa para matulog na. Napuyat sya kaya dapat na bumawi sya ng tulog ngayon.

Nakatingin sya sa kisame at hindi parin makatulog kahit parang pagod na pagod na ang katawan nya. Naupo sya at niyakap ang mga binti.

Nag-ring bigla ang phone nya kaya napatingin sya doon at inabot mula sa side table. Nakita nyang si Samuel ang tumatawag kaya alanganin na sinagot nya dahil baka si Felicia ang may hawak ng phone nito na kinasikip muli ng dibdib nya.

"Go down and open the door."

Nabigla sya ngunit agad syang napababa ng kama sa boses ng binata na inuutusan syang pagbuksan ito ng pinto. Pero nasa kalagitnaan pa sya ng hakdan bago inayos ang sarili at tinatagan ang loob habang pinaplano ng isip nya na hindi nya papansinin ito. Humakbang sya palapit sa pinto at pinagbuksan nya ito. Pumasok ito at pansin nya na may dala itong bag.

"Pakisara nalang ang pinto." aniya at tumalikod na sya. Bumalik sya sa kwarto at sinara ang pinto. Napahawak sya sa dibdib at lumakad palapit sa kama nya. Naupo sya at sumilay ang ngiti sa labi ng tumapad ang binata sa sinabi nito.

Ilang sandali, biglang bumukas ang pintuan ng kwarto nya kaya napatingin sya doon. Nakita nya ang pagpasok ng binata kaya napatayo sya.

"Oh, bakit narito ka?"

"All rooms are lock, even the guest room. So I do not have choice." wika nito at nilapag ang dalang bag sa couch bago nito hinubad ang jacket.

"Pero pwede ka naman sa sofa sa living room.."

Tinignan sya nito ng mahubad ang jacket na kinabunyag ng katawan nito na suot-suot ang sandong itim. Hindi nya akalain na ang laki na talaga ng pagbabago ng binata. Ang biceps, triceps nito ay mas nagbuilt maging ang shoulder ay malapad. Bakat sa suot nitong sando ang katawan nito. Nakita na nya ang katawan nito, pero hindi talaga sya makamove-on sa ganda na ng katawan nito.

"Are you done eye-raping me?"

Napatigil sya sa pagninitig sa katawan nito at tumingin sya sa mukha nito, "Huh?"

Lumapit ito sa kanya at nilagpasan sya. Napatingin sya rito na sumampa sa kama nya at nahiga. Inayos nito ang pagkakahiga bago tumingin sa kanya.

"Ano pang tinatayo tayo mo d'yan? Mahiga ka na."

Nakaramdam sya ng sakit sa malamig nitong tono at tinalikuran sya. Napayuko sya at pinigil na mapaiyak. Sumampa na rin sya sa kama at nahiga ng marahan.

"S-Samsam, sino si Felicia?"

"Hindi mo kilala."

Humarap sya rito at nakaramdam ng sakit sa blankong tono na pagkakasabi ng binata. Napalunok sya at pinigil na pumiyok.

"Bakit masama bang magtanong? At bakit pakiramdam ko ay galit sa akin at malamig? Dahil ba sinabi ko na mahal kita bilang pinsan?"

Hindi ito sumagot kaya nanahimik sya at tinalikuran ito. Napakapit sya sa unan at pumikit bago nya maramdaman ang pagpatak ng kanyang luha.

Pero napadilat din sya ng maramdaman ang paghawak nito sa bewang nya. Napalingon sya rito at nakita nya ang pagtingin nito sa kanya.

"A-Anong ginagawa mo?"

Umusog ito palapit at niyakap sya. Ramdam na ramdam nya ang hininga nito sa leeg nya at maging sya ay bumibigat ang hininga.

"Sabihin mo sa akin, wala ka ba talagang nararamdaman na pagtingin sa akin bukod sa pagiging pinsan?"

Napaiwas sya at pumikit muli dahil pakiramdam nya ay nanlalamig sya. Hindi nya alam. Basta alam nya na importante sa kanya ang binata. Ang alam nya hindi pwede ang sinasabi nito dahil mali.

Mas lalo syang nanlamig ng maramdaman nya ang labi nito na unti-unting humahalik sa balikat nya. Napahawak sya sa braso nito na nakapulupot sa bewang nya.

"Kung wala kang nararamdaman, pwes, lagyan natin. Alam kong gusto mo rin ako, Catherine. Sa pagtugon mo sa halik ko ay alam kong gusto mo rin."

Umiling-iling sya at inalis ang kamay nito sa bewang nya. Bumangon sya at tinignan ito.

"Samuel, please tama na. Mali ang nararamdaman mo. May boyfriend ako, lalo't magpinsan tayo!"

"Bullshit!" Nabigla sya sa pagmumura nito. Kita nya ang pagtiim-bagang ng panga nito at galit itong nakatingin sa kanya.

Hinapit sya nito sa bewang at walang sabi-sabi na sinakop nito ang labi nya kaya napahawak sya sa dibdib nito at pilit na tinutulak. Hiniga sya nito habang walang tigil ito sa paglamon sa labi nya. Umiiling-iling sya at umiiwas sa halik nito. Tinulak nya ito kaya napatigil ito. Umiyak sya kaya pinunasan nito ang luha nya.

"Wala kang karapatan na digtahan ang nararamdaman ko... Ito. Ang. Nararamdaman. Ko. Baliw na baliw na ako! Mahal na mahal na kita pero bakit hindi pwede?! Pwede bang walang dugo kinikilala para magmahal?"

Kitang-kita nya na sobra itong hirap na hirap. Napasubsob ito sa leeg nya at naramdaman nya ang pagkabasa ng leeg nya. Napaiyak sya lalo at niyakap ito.

"Samuel, k-kahit magkagustuhan tayo ay hindi pwede ang ninanais mo. We. Are. Blood. Related." pinagdiinan nya para tumatak rito.

"Gagawin ko.." bulong nito at humalik ito sa leeg nya pagapang hanggang sa panga nya. Tumingin ang mga mata nito na may bakas ng luha sa mga mata nya at nagkatitigan sila, "ang nais ko. Mahal kita." dagdag nito at bumaba ang labi nito sa labi nya.

Napapikit sya at napahawak sa likod nito. Hindi nya alam. Mali itong ginagawa nila. Ang tanga nya. Ang tanga nya dahil hinayaan nya. Kusang sumusunod ang labi nya sa labi ng binata at wala syang pagtutol sa halikan nila na hindi nila dapat ginagawa.