Kasabay ng aking paggaling ay siya namang paglala la ng kanyang kondisyon. Palala pa iyon nang palala bawat araw ayon sa doctor.
“Aking Miura, ayaw mo pa bang gumising at bumangon diyan?” tanong ko sa kanya isang araw, na-discharge na ako. Kinuha ko sa restaurant naming kinainan ang stuffed toy na aking regalo, dinala ko iyon dito at itinabi sa kanyang kama. “Gumising ka na, aking Miura.”
Tuwing bumibisita si Eriza at Senda ay palagi silang umiiyak, sinisisi nw sa akin ang lahat.
“Sana ay hindi mo nalang iyon sinabi pa sa kanya!” malakas na sigaw ni Eriza nang malaman ang tunay na nangyari sa amin bago ang aksidente, “Hindi ka pa ba nakuntento na pinahirapan mo siya ng limang taon ha?! Bumalik ka pa talaga para muli siyang saktan!”
Sinalo ko ang lahat ng kanyang physical na sapak at su
