Nasa kalagitnaan na kami, kapwa kami tahimik habang nasa byahe.
I looked at Gerald, I think he thinks something while driving.
Gusto ko sana siyang kausapin ngunit wala akong maisip na sasabihin.
Inalis ko ang aking tingin sa kaniya at ibinaba ang salamin ng kotse. Dumadampi sa aking balat ang lamig ng hangin, lumiliwanag na rin ang kalangitan dahil alas singko na rin pasado.
Tumingin ako sa kalangitan, naalala ko tuloy sina Aling Nena, Mang Gilbert at ang kanilang apo na si Clarisse. Ang sarap magising na ang unang mong makikita ay ang pagbukang liwayway.
Naka-isip ako ng magandang ideya. Masaya akong lumingon kay Gerald.
Nang tumingin ako ay seryoso pa rin ang kaniyang mukha habang nagmamaneho.
Napangiwi ako, sakto naman na lumingon siya sa akin.
“Oh why?” aniya.
“Ang seryoso mo
