Habang nasa biyahe kami pabalik sa Maynila, naisipan kong tanungin si Alexis sa mga bagay-bagay patungkol sa tunay niyang pagkatao.
"Kumusta naman nang malaman mo ng totoo?" tanong ko.
Halatang nabigla siya tanong ko pero napanatili niya ang pagiging kalmado habang nagmamaneho.
Ngumiti ito sa akin, "Gusto mo lang maki-usisa, eh," May tono itong tila nang-aasar.
"Loko ka, syempre kaibigan niyo ako, kaya gusto kong malaman," sagot ko.
"Hindi ba itinanong mo na iyan kanina?" aniya.
Umiling ako.
"Magkaiba iyon, itong tanong ko ay tungkol sa nararamdaman mo," saad ko.
Nag-isip ito, huminga ng malalim at ngumiti.
"Malungkot ako," Tumawa siya.
Hala. Nasiraan na ata ng katinuan ito.
"Malungkot?" sambit ko.
"Malungkot ako for both parties, including ourselves," saad niya.
"At nasasakta
