PROLOGUE
Lin's POV
"Oh mag aral ng mabuti Lin" My kuya said after I got off his car.
Hindi ko alam kung anong magandang nangyari kay kuya kagabi dahil hinatid nya ako ngayon, maganda ang mood nya.
Halo-Halo ang nararamdaman ko, natatakot ako na naeexcite at the same time. After all, I'm just a transferee. I really hope no one bullies me here. This is actually my dream school. It's famous, and only rich kids usually get to study here, hindi ko ma-imagine na makakatungtong ako dito, kahit nga makapag aral dito ay hindi ko naisip na mangyayari. But now? Look at me! Sobrang saya ko talaga.
I walked through the gate.
Wow gate pa lang, ang ganda ganda na!
By the way, my brother is the one supporting my studies. Mayaman sya, may sariling company at marami din syang businesses, kaya afford na afford nya na pag aralin ako dito.
Habang naglalakad ay nililibot ko ang paningin ko at manghang mangha ako sa nakikita ko
Ang laki ng school, ang daming mga buildings, super ganda ditooo
I heard a group of girls squealing and fussing over something in the corner, but I didn't pay attention to that. I just kept walking, mukha na nga ata akong bano eh. Hindi ko kasi mapigilan ang sarili ko na ma-amaze sa nakikita ko.
Then, out of nowhere, I almost bumped into someone. It all happened so fast I couldn't even dodge.
"Hooy!" I said, annoyed.
Teka parang kilala ko ito.
May hawak syang cellphone habang may nakasalpak na earpods sa tainga nya.
Was it really him?
Gusto kong magsalita at bulyawan sya, pero hindi ako makagalaw, ni maibuka ang bibig ko ay hindi ko rin magawa
What's going on with me?